Էրդողանն ու Ալիևը «հարվածում» են ռուսական անօդաչուներին. Անթաքույց պայքար

Ապրիլի 6-ին Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը վավերացրեց ռազմական արդյունաբերության ոլորտում Ադրբեջանի հետ համագործակցության մասին համաձայնագիրը, որը ստորագրվել էր 2017 թ․ հոկտեմբերի 31-ին՝ Բաքվում կայացած Ադրբեջան-Թուրքիա ռազմավարական համագործակցության խորհրդի նիստի ընթացքում։

Այդ համաձայնագիրն ուժի մեջ մտավ ստորագրման պահից՝ հինգ տարի ժամկետով։ Բաքվի և Անկարայի միջև կնքված ռազմարդյունաբերության ոլորտում համագործակցության մասին համաձայնագրով նախատեսվում է բարելավել ռազմական ապրանքների և ծառայությունների արտադրությունն ու փոխադարձ մատակարարումը, երկու երկրների զինված ուժերի ռազմական համակարգերի և սարքավորումների բաղադրիչների, գործիքների և նյութերի համատեղ հետազոտության, արտադրության և արդիականացման համար պայմանների ապահովում, երրորդ կողմի պաշտպանական արտադրանքի արտադրության, կատարելագործման, արդիականացման ոլորտում համատեղ ծրագրերի ստեղծման պայմանների ապահովում և այլն։

Վերջերս թուրք ինժեներները սկսել են «ակտիվորեն աշխատել» տեղական անօդաչու ռազմական ինքնաթիռի ստեղծման ուղղությամբ․ այս մասին իր թելեգրամյան հրապարակման մեջ հայտնել է թուրքական «Բայքար» ընկերության տնօրեն Սելջուկ Բայրաքթարը։

Հիշեցնենք, որ «Բայքար» ընկերությունն է արտադրում Բայրաքթար (Bayraktar) հարվածային ԱԹՍ-ները, որոնք կիրառվել են Սիրիայում, Լիբիայում և Արցախյան պատերազմում։

Նրա խոսքով՝ նախատեսվում է 2023 թվականին՝ Թուրքիայի Հանրապետության 100 ամյակին ընդառաջ, ներկայացնել դրանց առաջին նախատիպը։ Էրդողանի փեսան նաև անդրադարձել էր ԱՄՆ կողմից Թուրքիային F-35–երի ծրագրից հեռացնելուն՝ նշելով, որ դա «երկարաժամկետ հեռանկարում կնպաստի Թուրքիայի ռազմարդյունաբերության զարգացմանը»։

Նոյեմբերին կնքված եռակողմ հայտարարությունից հետո կես տարի է անցել ու բոլորը խոսում են թուրք-ադրբեջանական դաշինքից վտանգների մասին, բայց ոչ ոք չի խոսում, չի վերլուծում Թուրքիայի ու Անկարայի հնարավոր քայլերը՝ ի պատասխան մեր գործողությունների:

Առհասարակ, ի՞նչ է ուզում Հայաստանը, ինչի՞ է ձգտում Հայաստանը... ՈՒզում է Արցախի հայկական հատվածը պահել, թե՞ Փաշինյանի իշխանության՝ թուրքերի ու ադրբեջանցիների հետ հարևանություն անելու գծով ենք առաջ շարժվում: Եթե այս գծով ենք առաջ շարժվում, եթե ընդդիմությունը այս ուղղությունն էլ համարում է անբեկանելի, ուրեմն մենք պետք է հասկանանք, թե ի՞նչի են ձգտում Թուրքիան ու Ադրբեջանը:
Անկարան ու Բաքուն ակնհայտորեն ընդդեմ ռուս խաղաղապահների են, թեև այդ մասին պաշտոնական Անկարան ու Բաքուն ոչ մի բան չեն ասում: Բայց հետաքրքիր են նաև փոքր քայլերը:

Օրինակ՝ թուրքական Ռոքեթսան (Roketstan) ռազմարդյունաբերական ընկերությունը թվիթերում վերջերս հրապարակել էր տեսանյութ, որում անիմացիոն պատկերներով ցույց էին տալիս, թե ինչպես է թուրքական Աքընջը (Akıncı) անօդաչուն MAM-T կառավարվող ռումբով խոցում ռուսական արտադրության «Պանցիր-Ս1» զենիթահրթիռային հրանոթային համալիրի նման թիրախ։

Այդ հոլովակը գրավել էր նաև ռուսական մամուլի ուշադրությունը: Անցյալ ամիս ռուսական «Լենտա» գործակալությունը հայտնել էր, որ Սիրիայի Իդլիբում շուրջ 20 միավոր թուրքական «Բայրաքթար» ԱԹՍ-ով փորձ է արվել խոցել «Պանցիր» ԶՀՀՀ-ն, սակայն համալիրը ոչնչացնել չի հաջողվել։ Սիրիական և լիբիական պատերազմների փորձը ցույց է տվել, որ այս պահին «Պանցիր» համալիրները «Բայրաքթարների» դեմ պայքարում հիմնական հակաօդային պաշտպանության միջոցներն են։ Անօդաչուների դեմ պայքարում համալիրների բարձր արդյունավետությունը գնահատել է նաև ՆԱՏՕ-ի կենտրոններից մեկի փորձագետները։

«Ռոքեթսանի» պես ապրիլի 18-ին էլ ռուսական «Ռոսիյա 1» (Россия 1) հեռուստաալիքն անիմացիոն տարբերակով ցուցադրել էր թուրքական «Բայրաքթար» ԱԹՍ-ի խոցումը ռուսական «Լանցետ-3» մահապարտ ԱԹՍ-ով։

Մետաքսյա Շալունց