Իմքայլականների միակ եւ պատմական շանսը. կընտրե՞ն նոր վարչապետ

Բոլոր գործընթացները հուշում են, որ Նիկոլ Փաշինյանն, իսկապես, գնում է արտահերթ ընտրությունների, որպեսզի դրանց միջոցով լուծի իր իշխանության վերարտադրություն: Բայց բոլորին է հասկանալի, որ դա հեշտ բան չէ ու եթե անգամ հաջողվի էլ վերարտադրել, առնվազն այս խորհրդարանի մոտ ձճ պատգամավոր դժվար թե վերադառնա նույն կարգավիճակին, նախ որ բացառված է Փաշինյանը 73 տոկոս ձայն ստանա, երկրորդ՝ ինքն է փորձելու նոր դեմքերով գնալ ընտրությունների:

Երկիրը դեպի թուրք-ադրբեջանական տանդեմը գլորվող այս թափանիվը կանգնեցնելու վճռական շանս ունեն հենց իրենք՝ իմքայականները, որոնք բազում պատճառներ ունեն չենթարկվել Նիկոլ Փաշինյանին եւ իր հրաժարականից հետո նոր վարչապետ ընտրել՝ կանխելով արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները:
Նախ հիշենք, որ համաձայն ՀՀ Սահմանադրության՝ արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ կարող են լինել միայն այն դեպքում, երբ վարչապետի հրաժարականից կամ Ազգային ժողովի կողմից նրան պաշտոնանկ անելուց հետո, Ազգային Ժողովը չկարողանա երկու անգամվա հնարավորությունից ընտրել ՀՀ նոր վարչապետ։
Այնպես որ Փաշինյանի հայտարարությունը, թե հունիսի 20-ին նշանակված են արտահերթ ընտրություններ, առոչինչ են եւ ընտրությունների բանալին խորհրդարանի ձեռքում է: Սրա համար էլ Նիկոլ Փաշինյանը պայմանավորվածության գնած ԲՀԿ-ի եւ Լուսավոր Հայաստանի հետ, որոնք թերեւս հնազանդության երդում են տվել առ այն, որ Փաշինյանի հրաժարականից հետո վարչապետի թեկնածու չեն առաջադրելու, նոր վարչապետ չեն ընտրելու, որպեսզի խորհրդարանն իրավունքի ուժով արձակվի: Եթե անգամ ընդդիմադիրները պահեն իրենց երդումը Փաշինյանին տված, ապա իմքայականները միայնակ կարող են օգտագործել այդ պատմական շանսը՝ շրջելով պատմության թափանիվը երկրի համար, իսկ իրենց անուններն էլ ոսկե տառերով կգրվի պատմության էջերում՝ ջնելով Փաշինյանի ձեռամբ իրենց վրա դաջված ուսապարկի կոչումը:

Իսկ դրա համար նրանք հիմնավոր պատճառներ ունեն, նրանք ըստ էության խաբված են Փաշինյանի կողմից, 2018-ին պատգամավոր են դարձել մեծամեծ խոստումներ տալով եւ հայրենասիրական ծրագրերով, իսկ այսօր դարձել են ազգակործան պատուհաս, Արցախը հանձնել, ավելի քան հինգ հազար զոհ ու 15 հազար վիրավոր տվել, իսկ դա բավական չէ, հիմա էլ Նիկոլ Փաշինյանը թուրերի հետ բարեկամության ծրագիր է փորձում կյանքի կոչել՝ պատրաստ ուրանալու Հայոց Ցեղասպանությունը:
Իմքայականներն իրենց դեմարշը կարող են հիմնավորել, որ երդում են տվել այդ իրենց ծրագիրը իրականացնելու համար եւ պետք է մնան ու շարունակեն թղթի վրա գրվածն իրականություն դարձնել, այլ ոչ թե հրապարակից հայտարարել, որ Արցախի հարցը մի գիշերում չենք լուծելու, հրապարակում՝ ժողովդրի հետ ենք քննարկելու, իրականում անել ճիշտ հակառակը: Եւ ընդհանրապես, ինչու պատմության գիրկն անցնել դավաճանի խարանը ճակատներին, եթե դրանից մաքրվելու արժանապատիվ ճանապարհ կա եւ այդ ճանապարհը Փաշինյանին մերժելն է ու նրա հրաժարականից հետո խորհրդարանում ժողովրդի ուզած թեկնածուին ընտրելը: Մանավանդ, որ դավաճանական այդ փաստաթուղթը ստորագրելիս իմքայականներից եւ ոչ մեկը նախապես տեղյակ չի եղել, թե ինչ է ստորագրվում, նոյեմբերի 9-ից հետո նրանք էին իրեն հարցազրույցներում հայտարարում: Ինչու պիտի հավասար պատասխանատվություն ստանձնեն, իսկ հիմա էլ քցվեն Նիկոլ Փաշինյանի կողմից, ի վերջո, իրենք հինգ տարով էին պատգամավոր դարձել, իսկ դեռ երեքն էլ չի լրացել: Այնպես որ իմքայլականները բոլոր հիքերն ունեն մաքրվելու այս իրավիճակից, իսկ խորհրդարանում վարչապետ է ընտրվում պատգամավորների կեսից ավելի ձայներով: Այնպես որ միայնակ, առաց ընդդիմության էլ կարող են այդ ամենն անել:

Անի Սահակյան