Այն, ինչ կարելի է եզին, չի կարելի Զեւսին

Նիկոլ Փաշիյանի անձնական օգտագործման ոստիկանությունը հաղորդագրություն է տարածել առ այն, որ քաղաքական կուսակցությունների կողմից Հանրապետության հրապարակում կազմակերպված հանրահավաքի ընթացքում հայտարարություն է արվել, որում նշված գործողությունների իրականացումը առերևույթ կարող է պարունակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 301.1-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ:
Մասնավորապես նշվել է. «Մինչև այս պահը մենք որևէ արձագանք չունենք «Իմ քայլը» խմբակցությունից: Ուրեմն, դա մեզ ավելի վճռական է դարձնում, դա մեզ ավելի ամուր է դարձնում: Ուրեմն մենք այս պահից սկսած աշխատանք ունենք անելու «Իմ քայլը» խմբակցության յուրաքանչյուր պատգամավորի հետ: Քիչ հետո մենք կհրապարակենք «Իմ քայլը» խմբակցության բոլոր պատգամավորների անունները հերթով և շարքով, և ՀՀ քաղաքացիները ազատ են իրենց գործողություններում և որոշումներում, որպեսզի եթե հանրային պահանջը իրենք չեն հասկանում, չեն գիտակցում, ուրեմն, այո, ստիպելով պետք է գումարենք խորհրդարանի նիստ: Եթե իրենք չեն հասկանում, որ իրենց քվեարկությունից, իրենց պահվածքից կախված է մեր երկրի ճակատագիրը, ուրեմն մենք միասին պետք է հասկացնենք»: Հիշեցնենք՝ չակերտներում նշված տողերի հեղինակը ՀՅԴ-ական Գեղամ Մանուկյանն է:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 301.1-րդ հոդվածի 1-ին մասը երեքից տասը տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ է նախատեսում Հանրապետության Նախագահին, Ազգային ժողովին, կառավարությանը կամ Սահմանադրական դատարանին` նրանց նկատմամբ բռնություն գործադրելու կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքի միջոցով, նրանց լիազորություններից բխող որևէ գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն պարտադրելու համար, որն ուղղված է իշխանությունը յուրացնելուն:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը նախատեսում է տասից տասնհինգ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ, եթե վերը նշված գործողությունները առաջացրել են ծանր հետևանքներ:
ՀՀ ոստիկանությունը նաեւ հորդորում է զերծ մնալ նման բովանդակությամբ հայտարարություններ կատարելուց կամ այդպիսի հայտարարությունների մեջ նշված գործողություններ իրագործելուց և նախազգուշացնում է, որ ցանկացած անօրինական գործողություն կարժանանա ՀՀ ոստիկանության համարժեք արձագանքին:
Հետաքրքիր է այս իրավական կարգավորումը նո՞ր է, թե գոյություն ուներ նաև 2018 թվականին, երբ Նիկոլ Փաշինյանի հրահանգով գիշերով շրջափակվեց խորհրդարանի շենքը, իսկ թե ինչ եղավ հետո, բոլորին է հայտնի՝ իշխանության յուրացում: Միջանցիկ գործողությունների ու սպառնալիքների մասին կգերադասենք լռել, միայն հիշեցնենք, որ հոկտեմբերի 2-ին խորհրդարանը շրջափակելուց հետո ՀՀԿ-ականները ընդունեցին արտահերթ ընտրությունների պահանջը: Կամ՝ ուր էր ոստիկանությունը
2019 թվականի մայիսի 20-ին, երբ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կոչով արգելափակվել էր Սահմանադրական դատարանի մուտքը և հնարավորություն չէր տրվում ՍԴ դատավորներին իրականացնել սահմանադրական արդարադատություն և օրենքով իրենց վերապահված լիազորությունները։
Այդ օրը ՍԴ մուտքը արգելափակած թեկուզ մեկ մարդու, այդ թվում Աժ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավորներից և Երևանի ավագանու «Իմ քայլը» խմբակցության անդամներից եւ ոչ մեկը պատասխանատվության չենթարկվեց այդ արարքի համար։ Չնայած դիմում եղել է: Մասնավորապես այն ժամանակվա ՍԴ աշխատակազմի ղեկավար Էդգար Ղազարյանը հիշեցնում է.<<Այդ օրը ես պաշտոնապես դիմել եմ ոստիկանություն, հետո ինձ տեղեկացրեցին, որ դատախազությունը նյութերն ուղարկել է Հատուկ քննչական ծառայություն, իսկ այնտեղից էլ գրություն ստացա, որ գործը կարճվել է՝ հանցակազմի բացակայության պատճառով։ Այնպես որ, արդեն իսկ, նախադեպի ուժով, կարելի է պնդել, որ այդ գործողություններն իրենց մեջ հանցակազմ չեն պարունակում»։
Այնպես որ, ինչպես Նիկոլ Փաշինյանը կասեր, ոստիկանությունը լավ կանի հանգիստ վեր ընկնի տեղը, թե չէ կստացվի՝ այն ,ինչ կարելի է եզին, չի կարելի Զեւսին:

Անի Սահակյան