Կտրուկ վատթարացում են կանխագուշակում

Բրիտանական թերթերը միաձայն անհանգստացած են Ռուսաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունների կտրուկ վատթարացումից: Վերջիններիս դիմակայությունը Սիրիայում, որն արտահայտվում է հակամարտության տարբեր կողմերին աջակցությամբ, բազմաթիվ հոդվածների հեղինակների կարծիքով սպառնում է վերածվել ուղիղ հակամարտության, գրում է Rosbalt-ը: Մասնավորապես, Financial Times-ը գրում է, որ Մոսկվան և Անկարան Սիրիայում հակամարտության կողմերին աջակցելուց անցել են հարձակման նրանց վրա, ում դեմ կռվում են նրանց դաշնակիցները: Արևմտյան դիվանագետերի կարծիքով՝ Անկարայի հետ հակամարտության սրման գնալով Ռուսաստանը փորձում է կոտրել ՆԱՏՕ-ի հեղինակությունը: «Կատակ չէ, որ Պուտինը զայրացած է Թուրքիայի վրա: Իրավիճակը բավականին լուրջ է»,- մեջբերում է Financial Times-ը ԵՄ պաշտոնյաներից մեկի կարծիքը: Մինչդեռ, Ռուսաստանին մեղադրում են Սիրիայի հյուսիսում երեք հիվանդանոցների ռմբակոծման մեջ, Մոսկվան կոչ է անում ուշադրություն դարձնել Անկարայի գործողություններին և ընդգծում է Թուրքիայի և ՆԱՏՕ-ի նրա դաշնակիցների միջև գոյություն ունեցող տարաձայնությունները: Մարտին Չուլովը Guardian-ի էջերում գրում է, որ Թուրքիան և Ռուսաստանը ձգտում են մոտեցնել սիրիական հակամարտության որոշիչ փուլը: Նրա կարծիքով՝ Սիրիայում ներկայումս տիրող քաոսից կարելի է անել մի քանի եզրակացություն: Առաջին` ռուսական ավիահարվածներից և սիրիական բանակի առաջխաղացումից ԴԱԻՇ-ը դեռևս լուրջ կորուստներ չի կրել: Երկրորդ և ավելի կարևոր եզրակացությունը, քրդերը հասել են ամենամեծ հաջողությունների: Ռուսաստանի աջակցությամբ քրդերի ռազմական հաջողություններն անհանգստացնում են ինչպես սիրիական աշխարհազորին, այնպես էլ Թուրքիային, որը հայտարարել է, որ երբեք նրանց թույլ չի տա վերահսկել Սիրիայի հետ իր սահմանը: Սիրիայի հյուսիսում տեղի ունեցող բոլոր փոքր պատերազմները ներկայումս կարող են վերաճել մի կողմից Թուրքիայի և մյուս կողմից Ռուսաստանից աջակցվող սիրիական քրդերի միջև հակամարտության: Մոսկվան գիտի, որ քրդերը հանդիսանում են Թուրքիայի թույլ կողմը: Բոլոր կողմերը զգում են, որ պատերազմը կարող է անցնել որոշիչ փուլի, սակայն այդ կանխազգացումները կարող են սխալ դուրս գալ այն հակամարտությունում, որտեղ չափից շատ են «բռնկման օջախները», գրում է Մարտին Չուլովը: