Ամեն տեղ թշնամիներ է ձեռք բերել
Ծայրաստիճան կարճ ժամանակահատվածում Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայյիփ Էրդողանն ամեն տեղ թշնամիներ է ձեռք բերել, եւ այժմ, երբ Անկարան հայտնել է սիրիական հակամարտությանն ուղղակիորեն միջամտելու որոշման մասին, նրա ագրեսիվ արտաքին քաղաքական գիծն իր գագաթնակետին է հասել, Tagesschau-ի համար մեկնաբանություններում գրում է գերմանացի լրագրող Ռեյնարդ Բաումգարտենը: Թուրքիայի արտաքին քաղաքականությունը ձախողումների հերթագայություն է, որում առաջին քայլերն արվել են Մոսկվայի հետ հակասությունների եւ Վաշինգթոնի դաշնակիցների հետ վեճերի աճից շատ առաջ: Սիրիայի նկատմամբ Էրդողանի պլաններն ի սկզբանե կարճատես էին, որովհետեւ նա որոշեց խաղադրույք անել սուննի արմատական խմբավորումների եւ Սիրիայի նախագահ Բաշար Ասադին անպայման տապալելու վրա, տեղեկացնում է «ՌԻԱ Նովոստիի» հոդվածի հեղինակը: Մի քանի տարվա ընթացքում Թուրքիան ամեն կերպ աջակցում էր Հալեպի տարբեր հատվածներում Ասադի հակառակորդներին` հուսալով, որ վաղ թե ուշ նրանք իշխանության կգան Սիրիայում: Եվ ահա այժմ, երբ կառավարական զորքերը Ռուսաստանի աջակցությամբ գրավել են շրջանը եւ ի հավելումն այդ ամենի, «դավադիր համաձայնության են եկել» Էրդողանի կատաղի հակառակորդների դեմ, Անկարան հասկացել է, որ իր բոլոր հույսերը հօդս են ցնդել: Եվ Սիրիա ցամաքային զորք մտցնելու վերջին որոշումը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ Էրդողանի վերջին հուսահատ փորձը` փոխհատուցել սեփական անհաջողությունները, նշում է լրագրողը: Այսպիսով Թուրքիան Էրդողանի ինքնավստահ պահվածքի զոհն է դառնում, որը նրա համար իսկական աղետի կվերածվի: Թուրքիային ներքաշելով սիրիական հակամարտության մեջ` Սաուդիան Արաբիայի կողմից, Թուրքիայի նախագահն իր երկրի համար ամենավատ սցենարն է խաղարկում, որովհետեւ այդ դեպքում Անկարան ամենայն հավանականությամբ պարտվածների շարքում կլինի: Փորձելով հետ բերել տանուլ տվածը եւ ընտրելով «պատերազմի ուղին»` Էրդողանը կարող է ամեն ինչ կորցնել եւ ստեղծված իրավիճակում միակ բանական ելքը կարող է լինել Թուրքիայի վերադարձը խաղաղ քաղաքականությանը. քրդերի հետ բանակցությունների վերսկսումը եւ միջազգային ասպարեզում իր վարկը վերականգնելու ձգտումը, ամփոփում է հոդվածի հեղինակը:
Հետևեք մեզ Viber-ում
