Իշխանությունը սարսափում է.մինչեւ երբ կձգի արտակարգ դրությունը

Ինչո՞վ է անհրաժեշտ արտակարգ դրությունը, ինչո՞ւ է այն շարունակ երկարաձգվում Հայաստանում. հարցն այս իշխանությունների կողմից մնում է անպատասխան:
Կառավարությունն այսօր չորրորդ անգամ երկարաձգեց կորոնավիրուսի պատճառով մեր երկրում հայտարարած արտակարգ դրության ռեժիմը: Նախագծի զեկուցող, արտակարգ պարետ Տիգրան Ավինյանը, սակայն, խորհրդարանում այդպես էլ հոդաբաշխ բացատրություն չտվեց, թե ինչու: Ավելին, նրա պատասխաններից կարելի է հետեւություն անել, որ Հայաստանն առնվազն առաջիկա մի քանի տարիներն ապրելու է այս ռեժիմում:
Ավինյանի խոսքով՝ բոլոր սահմանափակումները, որոնք գործում են Հայաստանում COVID-19-ի տարածման դեմ պայքարի համար ներդրված արտակարգ դրության պատճառով, կվերացվեն միայն այն դեպքում, երբ հանրապետությունում մի քանի շաբաթվա ընթացքում վարակման նոր դեպքեր չգրանցվեն: Սակայն, ըստ նրա, համաճարակի անկմանը զուգահեռ բազմաթիվ ոլորտներում մեղմացումներ կմտցվեն՝ օրինակ տուրիզմի, չի բացառվում, որ սեպտեմբերից գործեն նաեւ դպրոցները: Այսպիսով՝ համաձայն մասնագիտական կանխատեսումների, առաջիկա երկու-երեք տարին ողջ երկրագունդն ապրելու է կորոնավիրուսի հետ, դատելով ՀՀ իշխանությունների՝ հակահամաճարակային զրո ռազմավարությունը, մեր երկրում առնվազն մի քանի տարի դժվար թե լինի մի շաբաթ, երբ նոր դեպքեր չգրանցվեն: Տպավորություն է, որ իշխանությունները միտումնավոր են ձախողում կորոնավիրուսի դեմ պայքարը, եւ ռեժիմի շարունակական երկարաձգման նպատակները ակնհայտ են ու գրեթե կապ չունեն վարակային կամ համաճարակային վիճակի հետ:

Մասնավորապես, արտակարգ դրությունը Փաշինյանի իշխանության համար անհրաժեշտություն է, որպեսզի կարողանան տուգանել հնարավորինս շատ քաղաքացիների, մարդիկ այս իշխանության համար դարձել են տուգանքի մատերիալ, ով ինչպես կարողանում է, դատարկում է քաղաքացիների գրպանը՝ մի դեպքում դա արվում է դիմակ չկրելու ձեւով, մեկ ուրիշում՝ գույքահարկ է բարձրացվում, երրորդի վրա այլ հարկ են դնում: Իշխանությունը ձախողել է տնտեսական քաղաքականությունը, ներդրումներից այլեւս հույս չկա, ուստի բյուջեն լցնելու միակ միջոցը սեփական քաղաքացիներին կլպելն է:

Մյուս հիմնական նպատակը, իհարկե, մարդկանց բողոքի անխուսափելի դրսևորումները ճնշելը և թույլ չտալն է, բողոքի ձայն բարձրացնել: Իշխանություն կորոնավիրուսի դեմ պայքարի քողի տակ բռնապետական նկրտումներն է կյանքի կոչում՝ փորձելով ձեւավորել անատամ հասարակություն:

Այնպես որ, արտակարգ դրությունն իրականում վարակի դեմ պայքարելու հետ կապ չունի: Համենայն դեպս, այդ հռչակված նպատակին չի ծառայում եւ դեպքերը նվազելու փոխարեն օրեցօր աճում են:
Խորհրդանշական է, որ նույն պահին, երբ իշխանությունը քննարկում էր արտակարգ ռեժիմը երկարացնելու հարցը, զուգահեռ իր ամբողջ ռեպրեսիվ համակարգը կենտրոնացրել էր բողոքի գրեթե միանձնյա ակցիան ճնշելու վրա: «ՎԵՏՕ» շարժման նախաձեռնող Նարեկ Մալյանն էր բողոքի ակցիա հայտարարել. մեկ մեքենայով, ավտոերթով շարժվելու էր Խոր Վիրապից Երևան: Սակայն իշխանությունը մոտ երկու տասնյակ ավտոբուս ոստիկանական զորքեր էր ներգրավվել այս ակցիան ճնշելու: Բացի այդ, խորհրդարանը մերժեց նաեւ երեք ուժերի նախագիծը, որով պահանջում էին արտակարգ դրության ժամանակ հանրահավաքներ անցկացնելու սահմանափակումը հանել:

Սա ցույց է տալիս իշխանության վախերի, ավելին՝ սարսափների մասին, նրանք հասկանում են, որ երկիրը հասցրել են այն վիճակի, որ ցանկացած պահի կարող է բողոքի մեծ ալիք բարձրանալ:

Անի Սահակյան