«Ուզում եք՝ թուրքերը 4 րոպեո՞ւմ Երևան հասնեն»

Այսօր Հայելի ակումբում լրագրողների հետ հանդիպման ընթացքում անդրադառնալով դպրոցների օպտիմալացման ծրագրին, ԵՊՀ լեզվի պատմության ամբիոնի դոցենտ Նարինե Դիլբարյանը, նշեց, որ տպավորություն է, որ տնտեսական եւ ֆինանսական նպատակահարմարությունը դարձել է այս կառավարության միակ գերակայությունը:«Ես տեսնում եմ, որ վարչապետ Կարեն Կարապետյանի կառավարությունում հաշվարկներ լավ են կատարվում, այսինքն՝ ֆինանսապես բացահայտել են, որ մարզերում, սահմանամերձ գյուղերում շատ դպրոցներ իրենց չեն արդարացնում։ Բայց ես կուզենայի մի միտք ընդգծել՝ ֆինանսական նպատակահարմարությունը, տնտեսական հաշվարկները, պետություն կառուցելիս, երբեմն բավական վատ խորհրդատու են: Եթե մենք առաջնորդվենք այդ սկզբունքներով, ապա ինքնուրույն պետություն պահելը կարող է ոչ նպատակահարմար լինել, ավելի նպաստավոր կլինի, եթե գաղութի կարգավիճակում լինենք, քանի որ մետրոպոլիան կհոգա բոլոր կարիքները, ինչպես դա խորհրդային տարիներին էր»,- փաստեց նա: Ասուլիսի մյուս բանախոս «Գրական թերթի» գլխավոր խմբագիր Կարինե Խոդիկյանն էլ նշեց, որ կառավարության պայծառ ուղեղները, որոնք հաշվարկել են օպտիմալացման ծրագրի շահեկանությունը, թող այդ գումարը դնեն մի կողմ և իրենց հարց տան՝ ո՞ւմ տունն են քանդում.«Նրանք, ովքեր կառավարությունում հաշվարկել եւ որոշել են օպտիմալացնել դպրոցները, ապա ֆինանսական շահը թող դնեն մի կողմ եւ իրենց հայի տեսակին հարց տան, թե ո՞ւմ տունն են քանդում։ Երկիրը մայրաքաղաքը չէ, երկիրը նաեւ մարզն է, գյուղը, սահմանամերձ գոտին, որտեղ արդեն հոգեւոր, արդյունաբերական, մտավոր կյանք գոյություն չունի։ Կառավարությունում չեն հաշվարկել, որ սահմանը պահողը ոչ միայն զինվորն է, այլ նաեւ գյուղը։ Զինվորը, որ կանգնած է սահմանին, կանգնած է, քանի որ իր թիկունքում գյուղ կա, մարդիկ կան, դպրոց կա, երեխաներ կան: Հիմա ի՞նչ են անում. դպրոցները փակում են, որպեսզի սահմանամերձ գյուղերը փակվե՞ն, որպեսզի թուրքական ծրագիրը, թե 14 րոպեում պետք է Երևան մտնեն, հիմա 4 րոպեո՞ւմ հասնեն»։