Նիկոլ Փաշինյանի սխալ հաշվարկը

Նիկոլ Փաշինյանը որոշեց կրկին երկարաձգել արտակարգ դրությունը` մեկ ամսով: Պաշտոնական պարզաբանումը, բնականաբար, համավարակի տարածման դեմն առնելն է:

Միաժամանակ երկրում ընթացող քաղաքական գործընթացներն այլևս հատել են այն սահմանագիծը, որ հնարավոր չէ կոծկել, թե արտակարգ դրությունը Նիկոլ Փաշինյանի համար սեփական իշխանությունը երկարաձգելու միջոց չէ: Ակնհայտ է, որ արտակարգ դրության առաջիկա մեկ ամսում Փաշինյանը փորձելու է Ազգային ժողովի միջոցով չեղարկել սահմանադրական հանրաքվեն: Հանրաքվեի մասին օրենքում վերջերս արված փոփոխությամբ, հիշեցնենք, Ազգային ժողովին տրվել է լիազորություն` չեղարկելու հանրաքվեն: Քանի խորհրդարանը դեռ չի կայացրել հանրաքվեից հրաժարվելու որոշումը, արտակարգ դրությունն անվերջ կերկարացվի. այլևս մեծ խելք պետք չէ՝ հասկանալու համար, որ հանրաքվեն դատապարտված էր տապալման: Իսկ հանրաքվեի արդյունքներով՝ այո-ի պարտությունը կնշանակեր Փաշինյանի վարկանիշի անկման դե ֆակտո և դե յուրե արձանագրում: Հանրաքվեի չեղարկմամբ՝ Փաշինյանը նաև շուրջ 3 մլրդ դրամի պետական տնտեսում է կատարում, քանի որ հանրաքվեի վրա մոտավորապես այդքան գումար էր ծախսվելու: Բացի այս` արտակարգ դրության պայմաններում քաղաքական ակցիաները, հանրահավաքներն ու ցույցերն արգելված են: Այսինքն` արտակարգ դրությունը շատ լավ միջոց է՝ ըննդեմ Նիկոլ Փաշինյանի աճող դժգոհության ալիքը չեզոքացնելու և քաղաքական անցանկալի զարգացումները կանխելու համար: Բայց սա միայն առաջին հայացքից:

Իրականում արտակարգ դրությունը ուղղակիորեն հարվածում է Նիկոլ Փաշինյանի ռեյտինգին, որովհետև արտակագ դրության այս ողջ ընթացքում, բառիս ամենաուղիղ իմաստով, ձախողվել է և՛ համավարակի դեմ պայքարը, և՛ տնտեսության շրջանառությունը: Մայիս ամսվա բյուջետային հավաքագրումները նախատեսվածից 40 տոկոսով պակաս են եղել․ ակնկալվող 120 մլրդ դրամի փոխարեն՝ ՊԵԿ–ը պետական բյուջե է մուտքագրել 83 մլրդ դրամ, այսինքն` 37 մլրդ-ով պակաս: Անգամ իշխանության ներկայացուցիչներն են խոստովանում, որ արտակարգ դրության երկարաձգումը տնտեսության վրա ունենալու է շատ բացասական ազդեցություն: Եթե պետական եկամուտների 40 տոկոս անկման միտումը պահպանվի նաև հունիս և հուլիս ամիսներին, ապա տարվա կտրվածքով բյուջեն թերակատարվելու է շատ խոշոր ճեղքվածքով: Հարցականի տակ կարող է դրվել աշխատավարձերի և թոշակների վճարումը:
Առանց այդ էլ, միջազգային բոլոր կանխատեսումներով, համավարակն աշնանն ակտիվանալու է, և տարածման նոր ալիք է սկսվելու: Կյանքի քիչ թե շատ բնականոն հուն վերադառնալու և տնտեսական արդյունքն ստանալու համար ամռան 2-3 ամիսները լավագույն շրջանն են, որովհետև հոկտեմբեր- նոյեմբեր-դեկտեմբերից սկսած՝ ողջ աշխարհը կարող է կրկին փակվել: Իսկ մենք ամռան ուղիղ կեսն արդեն կորցրել ենք վիրուսի վրա, որի հետևանքով ունենք վերջին 20 տարվա ընթացքում տնտեսության անկման ամենաբարձր ցուցանիշը` ավելի քնա 17 տոկոս անկում:

Նիկոլ Փաշինյանը կոչ է անում անընդհատ կրել դիմակներ և հանել միայն սնվելուց: Փաշինյանը մոռանում է, որ դիմակներ կրողների մի հսկա մասը սնվելու միջոց չունի: Անգամ նիկոլապաշտ պողոսներն այլևս չեն ազդվում ֆեյսբուքյան լայվերի պաթոսից, և դա բնական է․ մարդիկ ապրել են ուզում, նաև վարակից չմեռնել: Հավանաբար, Փաշինյանի ոսկյա հաշվարկը կայանում է նրանում, որ եթե Հայաստանը հռչակվի համավարակի ցուցանիշներով ամենավատ երկիրը, ապա միջազգային կառույցները մեծահոգաբար կհոգան պետության առաջնային կարիքները: Բայց սա ի սկզբանե ձախողված հաշվարկ է, որովհետև միջազգային կառույցներն իրենք էլ այժմ երանելի վիճակում չեն և հազիվ թե որևէ երիկրի համար աջակցության լուրջ ռեսուրսներ հատկացնեն: Էլ չենք խոսում այն մասին, որ մենք պատերազմող երկիր ենք, և մեր տնտեսության թուլացումը ուղիղ համեմատական է սահմանին հնչող կրակոցների ակտիվացմանը:

 Հայկ  Դավթյան