Ինչ է մտածել Սերժ Սարգսյանը
ՀՀԿ-ՀՅԴ «բազարը» մոտենում է ավարտին եւ քաղաքական շուկայում հայտնի «առեւտրականները» կարծես հաջողում են ձեռք գցել այն ամենը, ինչը որ ցանկանում էին: Այսպիսով, արդեն իսկ պարզ է, որ ՀՅԴ-ն կստանա Տարածքային կառավարման, Էկոնոմիկայի և Կրթության և գիտության նախարարությունները, ինչպես նաև ՝ Շիրակի և Արագածոտնի մարզպետի պաշտոնները։ Այս շարքում անակնկալը Կրթության և գիտության նախարարությունն էր, քանի որ մնացած պաշտոնների շուրջ բանակցությունները վաղուց էին ավարտվել։ Մեկ անգամ չէ, որ ներկայացրել ենք դաշնակցության իրական նպատակները, դրանք ուղղված էին 2017-ի ընտրություններին, բանակցություններն էլ ընթանում էին այն նախարարությունների շուրջ, որոնք ընտրական գործընթացներում կարեւոր դերակատարում կարող են ստանձնել: Պատահական չէ, որ ՀՅԴ-ն մերժելով մերժել է իրեն տրվելիք սոցապ նախարարությունը, որտեղ ժամանակին լավ հիշողություններ չեն թողել… Միայն Էկոնոմիկայով ու Տարածքային կառավարումով, դրան գումարած երկու մարզով հնարավոր չէր մինչեւ վերջին խազը վարկաբեկված ՀՅԴ-ի համար ընտրություններին անգամ նվազագույն տոկոս «խփել»: Չնայած այն հանգամանքի, որ ՏԿՆ-ի ենթակայության տակ են գործելու ՀՀ մարզպետները, սակայն դրանով հարցին լուծում չէր տրվում: Գաղտնիք չէ, որ ընտրական պրոցեսների հիմնական դերակատար են համարվում դպրոցների տնօրենները: Դաշնակցականներն իրենք էլ բարձր ամբիոններից հաճախ դժգոհություն են հայտնել, որ դպրոցներն ու բուհերը հանրապետականացվում են, որ կրթության ոլորտի աշխատողները մասնակից են դառնում ընտրակեղծիքների իրականացմանը, որ հայ ուսուցիչը դարձել է ընտրակեղծարար։ Հասկանալի է, որ ԿԳ ոլորտը կենաց-մահու պայքարով վերցնելու դաշնակցականների գլխավոր ցանկությունը այն ընտրություններին սեփական շահերին ծառայեցնելն է: Մյուս կողմից՝ իշխանությունը հասկանում է, թե ինչ է զիջում դաշնակցականներին եւ, ըստ ամենայնի, ՀՅԴ-ին տրվելիք քվեի չափը որոշվելու է դեռ «էս գլխից», թերեւս ՀՀԿ-ն չի պատրաստվում ՀՅԴ-ի ձայների համար անձամբ պատասխանատվության տակ մտնել … Չի բացառվում,սակայն, որ Աշոտյանի հարցում ներկայիս որոշման քողածածկույթի տակ բոլորովին այլ նպատակ է թաքնված ու այն ուղղված է առաջիկա քաղաքական գործընթացներին ու վերադասավորումներին: Աշոտյանը բավական լուրջ դերակատարում ունի ՀՀԿ-ում, Հայաստան-ԵՄ հարաբերություններում համակարգելով ՀՀԿ-ի և Եվրոպայի ժողովրդական կուսակցության համագործացությունը։ Տարբեր ժամանակներում նա անգամ սեփական վարկանիշի գնով իր վրա կուսակցության «հարձակվողի» պատասխանատվություն է վերցրել, ինչպես եղավ փետրվարյան «ապստամբության» օրերին: Աշոտյանը սահմանադրական փոփոխությունների քարոզարշավի ժամանակ դարձավ այդ փոփոխությունների հիմնական քարոզիչներից մեկը: Այնպես որ չի բացառվում, որ Սերժ Սարգսյանը նրան դուրս է բերում «շարքային» նախարարի կարգավիճակից, որպեսզի նախապատրաստի մեկ այլ պաշտոնում՝ առանցքային ու կարեւորագույն, ինչպիսին ԱԺ նախագահի պաշտոնն է՝ այսկերպ լուծելով թե քաղաքական սերնդափոխության , թե իշխանության հակակշիռների հարցը: Գաղտնիք չէ, որ Հովիկ Աբրահամյանը իր վարչապետության առաջին իսկ օրերին մեծ ցանկություն է դրսեւորել «ազատվել» Աշոտյանից, Սերժ Սարգսյանը թերեւս հաշվարկել է պահի խնդիրը ու որոշել է, որ հիմա է ճիշտ ժամանակը: Այլապես դժվար է հավատալ, որ ՀՀԿ-ն որոշել է հանուն Դաշնակցության «զոհաբերել» կուսակցության առաջամարտիկի, որը ոչ այնքան անձի քաղաքական կարիերայի հարցում է նշանակություն ունենալու, որքան կուսակցության: Անի Սահակյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
