Եւ հառնեց մի այր՝ բալզակյան տարիքի…

Արարատում կյանքն ուրախ է, ապրուստը…Ձրի չէ, բայց հույս կա, որ կլինի, քանի որ մոտավորապես դա է խոստանում նախկին ոստիկանապետ, ներկայումս ցանկացած գնով խորհրդարան մտնել երազող Ալիկ Սերգեյիչը: Կար ժամանակ, որ ոստիկանապետի պաշտոնը թողնելուց հետո նրա սիրտը ամեն վայրկյան ֆորմա էր ուզում:Այդ ժամանակ ասում էին իբրեւ Ալիկ Սարգսյանը, որը 2011-ից խորհրդականի կարգավիճակում հանգրվանել է Սերժ Սարգսյանի աշխատակազմում,  դիսկոմֆորտ է զգում : Հաճախ հիշում այն ժամանակները, երբ ինքն էր ոստիկանապետ: Ժամանակներն ավելի անցան՝ բերելով նրան, որ նախկին ոստիկանապետի սիրտն ուզում էր ցանկացած պաշտոն՝ նախարարից սկսած վերջացրած…ինչ պատահեր: Միայն թե ազատվի խորհրդականի երիտասարդ թոշակառուի իր կարգավիճակից: Քաղաքական վերադասավորումներն ու գետեր-առվակներ կռիվները Ալիկ Սերգեյիչին նոր շանս  են տվել, գուցեեւ վերջինը, նա պատգամավորության թեկնածություն է առաջադրել հայրենի Արարատում, ու տենչում է դեպի խորհրդարան՝ առանց կաշկանդվելու նախկին բարձր կարգավիճակից: Այդ ճանապարհին Ալիկ Սարգսյանը ջանք ու եռանդ չի խնայում, օրնիբուն աշխատում է, հանդիպումներ կազմակերպում, խնդրում, պահանջում: Եւ նույնիսկ ուշադրություն դարձնում անկարեւոր թվացող ատրիբուտիկաների վրա: Կան չէ՞ թեկնածուներ, որոնց նախընտրական պաստառների ֆոնին Սիսն ու Մասիսն է,  հայրենի բնաշխարհը, կամ փոքրիկ Հայաստանից մի պատառիկ, որի վսեմ ֆոնին նունյպիսի վսեմությամբ խոյանում է ինքը՝ թեկնածուն: Ալիկ Սարգսյանը անգամ հանդիպման վայրն է այդպիսի <<հայրենասիրական>> սկզբունքներով ընտրում՝ հնարավորինս իրեն ու ժողովրդին հեռու պահելով այդ փիս քաղաքականությունից: Ծննդավայր Կանաչուտում նա կարող էր հանդիպումը կազմակերպել, այնտեղ, որտեղ կուզեր, բայց Սերգեյիչը հեռու մնաց նույնիսկ իր անունով անվանակոչած փողոցից ու մարդկանց կանչեց-հավաքեց եկեղեցու բակում, ի վերջո, ինքը թիթիզանալու խնդիր չունի, բայց եկեղեցու կողքին քարոզարշավ անցկացնելով, ով գիտե, կարժանանա բարձրյալի բարեգթությանը.<<Եվ խոնարհված եկեղեցին մեկ էլ սկսել է գործել և ժողովրդի կապն առ Աստված այս պահին շատ-շատ տեսանելի է, որն ինձ շատ ուրախացնում է: Մեր եկեղեցի կողքի գյուղերից են գալիս: Բայց դրանից առաջ էլ մեր բոլոր հավաքները միշտ եղել են այստեղ, ու այս ապրիլին էլ մեծ միջոցառում ունենք, բոլորը ստեղ են լինելու: Այս մի քարոզարշավն ինչո՞ւ առանձնացնեի, տանեի գյուղապետարանի դիմաց, խիստ քաղաքականացնեի … իմաստ չունի: Թող եկեղեցին մեզ պահապան լինի, Աստծո կամքով թող էս ամեն ինչն ընթանա և ավարտվի>>: Աստվածահաճո այս մթնոլորտում էլ Ալիկ Սարգսյանը մինչեւ վերջ բացում է հոգու խորքերը ու 60-ն անց տղամարդը մեր աչքի առջեւ կերպարանափոխվում բալզակյան տարիքի: Խոսելով մրցակից թեկնածուների մասին քարոզարշավի ժամանակ ասում է, որ մեկը շատ երիտասարդ է խորհրդարանում կայանալու համար, մյուսը՝ խորհրդարանում ոսկրացած է: Խոսքը, հասկանալի է՝ 30-ամյա Արգամ Աբրահամյանի մասին է, որն առաջադրվել է Ծառուկյան դաշինքով, իսկ <<ոսկրացածը>>՝ Արայիկ Գրիգորյանը, որը երրորդ ժամկետն է ԱԺ մտնել պատրաստվում: <<Միգուցե երիտասարդն  ավելի լավ է, բայց կարծում եմ , որ իմ փորձն ավելի շատ է: Ես այդ կարծիքին եմ, իրավունք չունե՞մ սեփական կարծիք ունենալ: Իմ փորձն ավելի շատ է, ես իմ գյուղացու հոգսերն ավելի լավ գիտեմ: Ոչ ոք իմ հետ այդ առումով չի կարող վիճի: Վերջն էսքան տարի մարզպետ եմ աշխատել, իմ գյուղացու մեջ եմ եղել, ինչո՞ւ հավասարեցնեմ բոլորին: Ես ուզում եմ այդ գործոնը կարևորեմ, ոչ թե ասում եմ՝ մի ընտրեք, կյանքը ապագա երիտասարդներինն է, ինչի մասին է խոսքը: Բայց ես մոտակա այս 5 տարիներին իմ դերակատարությունը շատ տեսնում եմ Ազգային ժողովում>>, նեսրտել է հոգով բալզակյան տարիքում գտնվող տղամարդը: ԱՄԵՆ, պարոն Սարգսյան, մենք էլ ենք ձեզ տեսնում ապագա խորհրդարանում, իշխանությունը ոչինչ չի տալիս, գոնե  դուք ուրախություն կտաք մեր ժողովրդին: Անի Սահակյան