Հովիկ Աբրահամյանը սցենարից դուրս

  Հովիկ Աբրահամյանի հերթական հրաժարականրիցը, այս անգամ կուսակցությունից, քաղաքական քննարկումների կիզակետում է, ամենաթեժը: Հովիկ Աբրահամյանը շարքային Հանրապետական չէր, տնօրինում է լուրջ ֆինանսատնտեսական ռեսուրս, ՀՀԿ-ում իր կայուն ու մեծ թիմն ուներ, այդ ամենով հանդերձ նա ուժ, հետեւաբար վտանգ է գործող իշխանություններին: Հովիկ Աբրահամյանի հզորության պիկն, անշուշտ, այն ժամանակներն էին, երբ ԲՀԿ-ն ձիու վրա էր, Ծառուկյանն էլ իր ինքնուրույն խաղն էր ցուցադրում, որը բազում արարներում համապատասխանեցվում էր Հովիկ Աբրահամյանի հետ: Արգամիչը ԲՀԿ-ն կարողացել էր քաղաքական կայուն հենարան դարձնել, որը խաղաթուղթ էր դարձրել իր ձեռքում ու այդկերպ իշխանության ներսում իր հարցերն էր լուծում: Անառարկելի է, որ Հովիկ Աբրահամյանը վարչապետի պաշտոնում նշանակվեց հենց ԲՀԿ-ի գործոնի շնորհիվ, որը դարձավ ոչ իշխանական ուժերի լոկոմոտիվը՝ Տիգրան Սսարգսյանի դեմ պայքարում: Բայց անիվը հետ պտտվեց այն պահից, երբ եկավ նաեւ Ծառուկյանին ասպարեզից հեռացնելու, ԲՀԿ-ն ջլատելու պահը: Հովիկ Աբրահամյանի դիրքերը դրան զուգահեռ խարխլվեցին, թեպետ նա ներսում ուներ իր թիմը ու չէր նահանջում իր քաղաքական քաղաքական հավակնություններից ու այդպիսով գլխացավանք դառնում Սերժ Սարգսյանի իշխանությանը: Սերժ Սարգսյանը մինչ կընտրեր Հովիկ Աբրահամյանին հեռացնելու պահը, Սերժ Սարգսյանը հաշվենկատորեն քաղաքական դաշտը կարգի բերեց ու դասավորությունը ընտրեց ըստ իրեն նպատակահարմարության: Նա վերականգնեց Ծառուկյանի հետ հարաբերությունները, որը մինչեւ անգամ անհնարին էր թվում ՀՀԿ հայտնի խորհրդի նիստից հետո, քանզի շախմատային քայլերի հմուտ գիտակ Սերժ Սարգսյանը հաշվարկել է, որ ՀՀԿ-ից դուրս գալուց հետո Աբրահամյանը նետվելու է Ծառուկյանի գիրկը: Քանզի այլ տարբերակներ առանձնապես չկային էլ՝ կամ պետք էր ընդունել Սերժ Սարգսյանի առաջարկը, ՀՀԿ-ում ոչ առաջնային տեղ ունենալու եւ դրա հետ համակերպվելու վերաբերյալ, կամ էլ գնալ Ծառուկյանի հետ՝ ընդդեմ իշխանության հանդես գալու ծրագիր մշակել: Ուշագրավ է, որ Սերժ Սարգսյանը կարծես թե փակել է ընդդիմությանը միավորվելու ճանապարհով Հովիկ Աբրահամյանի գործունեության հնարավորությունը: Իսկ Հովիկ Աբրահամյանը դրա փորձն ունի, ժամանակին հրաշալի քառյակ-եռյակին նա ծառայեցնում էր հօգուտ իր շահերի, որի արդյունքը ինչպես նշեցինք վարչապետի պաշտոնն էր: Սարգսյանը ընդդիմադիր իր բեւեռն է ձեւավորել՝ ի դեմս Սեյրան Օհանյանի ու ԲՀԿ-ի, որոնք մյուս ուժերի համար կարծես տեղ չեն թողնում:Իսկ եթե այդ ամենին գումարենք իշխանությունում վարչապետ Կարեն Կարապետյանի ու ռուսաստանաբնակ գործարար Սամվել Կարապետյանի հավակնությունները, որոնք առաջիկա քաղաքական գործընթացներում իրենց հստակ ու հավակնոտ շահերն են հետապնդում, ապա դաշտում գործելու անհնարինություն է առաջ գալիս: Թվում է՝ Հովիկ Աբրահամյանին այս նախապես պլանավորված սցենարի պարագայում այլ բան չէր մնում, քան ընդունել թելադրված խաղի կանոնները, բայց վերջինս որոշեց իր բոլորովին ուրիշ ճանապարհով գնալ: Որպես կանոն բոլոր ընտրությունների ժամանակ ի հայտ է եկել ֆորսմաժորային իրավիճակների անխուսափելիությունը , չի բացառվում, որ այս ընտրություններին նման իրավիճակներում իշխանությունը բացահայտի Հովիկ Աբրահամյանի հետ կապված պլանները եւ առաջ բերի վերջինին, չի բացառվում նաեւ, որ այդ ֆորսմաժորից օգտվելով ինքը՝ Աբրահամյանը առաջ մղվի: Անի Սահակյան