Նյարդ ու բռունցք.վարչապետն ի գործ

Բարեփոխիչի առաքելությամբ երկրի կառավարության ղեկը ստանձնած Կարեն Կարապետյանը 100 օրվա պաշտոնավարումից հետո որոշել է հաշվետվություն ներկայացնել հանրությանը, խոսել իր արած գործերի մասին,չէ՞ որ այդ գործերի նկատմամբ սպասումն այնքան մեծ է, Կարեն Կարապետյանն ու իր թիմակիցները ոսկե սարեր, ծանր վիճակում գտնվող տնտեսության ապաքինում էին խոստանում: Ու թեպետ շարքային քաղաքացին չորս ամսվա ընթացքում առանձնապես իր մաշկի վրա չի զգացել այդ խոստումները, գնալով կյանքը թանկանում է, ապրելն ավելի դժվարանում, բայց հոգու խորքում հույս կար, որ վարչապետը գործ է անում, որը որը դեռեւս տեսանելի չէ: Այնինչ Կարեն Կարապետյանը 100-օրյա գործունեությունից հանրությանը ցուցադրելու միայն մեկ բան ուներ՝ 100 էջանոց հաշվետվության թղթապանակ ու զավեշտի հասնող պատասխաններ տնտեսության խնդրահարույց հարցերի մասին: Կարելի է վարչապետի գեթ մեկ պատասխանից թեման փակել ու այլեւս ոչինչ չսպասել մերօրյա փրկչից, ի վերջո, ի՞նչ ակնկալել գործադիրի ղեկավարից, ով իրեն շատ հանգիստ է զգում օլիգարխների հետ. <<Օլիգարխների հետ զգում եմ ինձ շատ հանգիստ։ Ապահով, չգիտեմ, այդ բառի տակ դուք ինչ եք դնում>>,- անխռով պատասխանում է Կարեն Կարապետյանը մի խավի մասին, որի գոյությունը փաստացի մարտահրավեր է տնտեսությանն ու ժողովրդին: Իսկ եթե տնտեսության ղեկը ստանձնած մարդու համար դեռեւս պարզ չէ օլիգարխ բառի բացատրությունը, հոգ չէ, մենք նրան կներկայացնենք որոնողական համակարգում նշված այդ բառի թեկուզ աղքատիկ բացատրությունը՝ խոշոր մոնոպոլիստական կապիտալի ներկայացուցիչ: Մինչդեռ Կարեն Կարեպտյանի միամիտ թիմակիցները ամիսներ առաջ վստահեցնում էին, որ մոնոպոլիաներ այլեւս չեն լինի, որ տնտեսությանն արնաքամ անող մոնոպոլիաներից ազատվելու համար իրենք կամք ու գործիքներ ունեն: Զորօրինակ՝ ՊԵԿ ղեկավար Վարդան Հարությունյանը լրագրողներիս առաջ մի քանի անգամ գրեթե երդվում էր, որ բոլորը հավասար պայմաններում են այսուհետ աշխատելու, չեն լինելու արտոնյալներ: Բանանի չարչրկված օրինակն էր որպես առհավատչյա բերում:Իսկ, ահա, բանանի երկրորդ ներկրողի ինքնությունը բացահայտելու լրագրողների հարցերից վարչապետի զայրույթի աստիճանն այնքան է մեծանում, որ սկսում է բռունցքներով հարվածել սեղանին, ձայնը բարձրացնել, նեղսրտել, ինքը ՝ հո <<մլիցա>> չէ. «Պատկերացնում եք՝ ամեն բանան ներկրողին ես իմանամ: Ինձ համար կարևոր հարց չէ, թե պատիժ կրե՞լ են, թե ոչ, կարևորը էլ նման տենդենց չլինելն է: Ինձ մլիցա մի սարքեք»,- ասում է նա: Այո, գործադիրը պիտի ուսումնասիրի, այո, նաեւ պատժի, որովհետև այդ մարդկանց անպատժելիությունն ու ամենաթողությունն անդրադարձ է ունենում հազարավոր մարդկանց ճակատագրերի վրա: Ի վերջո, եթե որեւէ հարց հանրային հնչեղություն է ստանում,եթե ոչ ինքը, կարելի է տասնյակ խորհրդականներին, օգնականներին հանձնարարել, որպեսզի պարզեն այդ անունը, կամ անունները: Առհասարակ վարչապետի պատասխաններից նկատելի է դառնում, որ ինքը ոչ միայն լրջագույն հարցերում հետեւողական աշխատանքներ չի կատարել, այլեւ ցանկություն էլ չունի խորանալու երեւույթների մեջ ու այդ ամենը քողարկում է իրեն բնորոշ լակոնիկ ոճում՝ հակահարձակվելով իրեն ուղղված հարցերին: Տնտեսության համար անկյունաքարային թեմաների արծարծումը, մասնավորապես, ներդրումային դաշտի ու հատկապես Կարապետյանի կառավարման ամիսներին այդ դաշտի գրավչությունը բարձրացնելու, նոր ներդրումների ցուցանիշների մասին խոսելն անգամ ավելորդ է համարել: Մինչդեռ զարմանալի է, ցանկացած անձ ստանձնելով որեւէ ոլորտի կառավարման պատասխանատվություն, առնվազն իր մերձավոր շրջապատին կխնդրեր, կհորդորեր ներդրումներ կատարել այդ միջավայրը բարելավելու համար: Բայց Կարեն Կարապետյանի համար ամեն բան իր ժամանակն ունի, օրինակ երբ նոր էր նշանակվել պաշտոնի, նման արմատական հարցերի դեպքում գլուխը պրծացնում էր, թե դեռ նոր է, ժամանակ է պետք, հիմա էլ ասում է, որ ընտրականշրջան է, ընտրություններից հետո Կարապետյանը կարող է ընդհանրապես չմեկնաբանել այս հարցերը, որովհետեւ իշխանությունն իր գործն արած է լինելու ու այլեւս իմաստ էլ չի լինելու հանրությանը կերակրել սին խոստումներով: Բայց կա մի գործ, որը Կարապետյանին պարծենալու հնարավորություն է ընձեռում, նա այս ամիսների ընթացքում օպտիմալացման անվան տակ պետապարատի ավելի քան 3 հազար հաստիք է կրճատել , բյուջե տնտեսել միջին խավի հաշվին: Ինչպես ասում են հարուստն աղքատի հալը չի իմանա, դրա համար էլ չնայած այդ կրճատումների դիմաց գոնե քսան նոր աշխատատեղ ստեղծած վարչապետը կարող է պարծենալ իր սխրանքներով: Անի Սահակյան