Թամար Հովհաննիսյանի պատասխանը Երվանդ Ղազանչյանին

Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Երվանդ Ղազանչյանը «Կենտրոն» հեռուստաընկերությամբ հեռարձակվող «Հայելու առաջ»  հաղորդաշարի եթերում,   անդրադառնալով «Սասնա ծռերի» զինված խմբավորման գործողությունների ժամանակ Թամար Հովհաննիսյանի  ակտիվությանն, ասել էր. «Թամար Հովհաննիսյան ինչ ասելիք ունես, մի հատ էլ պիես գրիր: Վերադարձավ, մշակույթի նախկին նախարար Հասմիկ Պողոսյանը ընդունեց նրան, պիեսը գնեց, Թամար Հովհաննիսյանը նույնիսկ զանգահարեց նախագահին, նախագահն իրեն ընդունեց, ներկայացումը մեզ մոտ սկսեցին խաղալ, ի՞նչ ուրիշ պահանջ ուներ, ուզում եմ՝ հասկանալ՝ ի՞նչ էր ուզում դառնալ, որ պետությունը նրան չտվեց: Եկել եմ ու իմ բոլոր պահանջները բավարարվել են, հիմա ի՞նչ, ինքը ազգի՞, ժողովրդի՞ մասին էր մտածում, ես չեմ հանդիպել, որ հարցնեմ, ժողովրդի խնդի՞րն էիր լուծում, ի՞նչ էիր ուզում  Թամար ջան»: Պատասխանելով Ղազանչյանի վերընշված հարցադրումներին դերասանուհին իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է. Հատվածներ՝ Թամար Հովհաննիսյանի գրառումից. -Լինելով ջերմ հարաբերությունների մեջ իմ վաղեմի գործընկերոջ հետ, ինձ թույլ կտամ, մի քանի բառ ավելացնել հարցազրույցին, արդեն երկրորդ դեմքով: Սիրելի Երվանդ, նախ ես չեմ կարծում, թե պետությունը ինչ որ բան պիտի անի ինձ համար, այլ հակառակը ես եմ ուզում անել և շատ բան պետությանս համար, ավելի ճիշտ ավազակների կլանը հեռացնելու և պետություն սարքելու համար: Այսինքն քո կարծիքով, եղբայրս, իմ փայը ինձ տվել են արդեն, ուտեմ ու լռե՞մ: Զարմացած ես, քանի որ մերժել եմ ապրելու այդ տեսակը՞: Հավատա, որ ինձ նման մարդիկ էլ են լինում ու ինչքան շատ այնքան լավ: Դու Երվանդ ջան, ստալինյան ժամանակներ ապրած, սոսկումով ես հիշում մանկությունդ, բա չես տեսնու՞մ, որ լիքը մանուկներ այսօր ապրում են նույնը: Չես տեսնու՞մ, որ բեմական արվեստը լցվել է գլամուռ չոբաններով, հենց քո աչքի առաջ, չես տեսնու՞մ, որ արյունով ազատագրած հայրենին, որ ի դեպ նույն ստալինի թեթև ձեռքով էր անցել թշնամուն, հանձնում են, տալիս են, նվիրում են նույն այդ թշնամում: Դու որ մենակ ես մնում, շշուկով նույն բառերը չե՞ս ասում ինչ որ ես,-գրում է դերասանուհին և գրառման մեկ այլ հատվածում  շարունակում. - Ասում ես նախագահը ընդունեց, էլ ինչ ես ուզում: Այո, ընդունեց և անմիջապես, ավելի շուտ և հեշտ, քան տիկին հասմիկը, երևի նախագահի նախագահն էլ էդ կենսաբան տիկինն էր, որ ամբողջ բնագավառը տվեց КВН-շիկներին, ու անեկդոտ պատմողը դարձավ դերասան, դու հո լավ գիտես, աչքիդ առաջ են, Պարոնյանի անունը կրող բեմի վրա: Ընդունեց և ի՞նչ ամբողջ մնացած կյանքս աղոթե՞մ դրա համար, ասեմ ինչ ուզում ես արա, դու օրհնված ես, քանի որ քո բարձրությունից ինձ նկատեցի՞ր: Հավատա, եթե ամեն ինչ և ամեն անձ իր տեղում լիներ, ինքը նախագահը պիտի ուզեր ինձ ու քեզ տեսնել, ոչ թե հակառակը: Ես, սիրելիս իմ տեղն ունեմ այս քաղաքում և այդ տեղը ոչ ոք ինձ չի տվել, այն ես եմ ձեռք բերել իմ բնույթով, իմ տեսակով, միշտ էլ եղել եմ ու կամ այնպիսին, ինչպիսին ԵՄ և գեթ դու դա շատ լավ գիտես: Ինձ ոչ ոք թող չասի, թե ոնց ապրեմ իմ կյանքը, ապրում եմ այնպես, ինչպես ինձ է տրված : Եվ Սասնա Ծռերն էլ ինձ համար նվիրյալներ են, ում կողքին եմ եղել ու կլինեմ, մինչև վերջ: Մնացածը հարցազրույցի մեջ... տեսանյութում 9:6 րոպեից է բարեկամս իր կարծիքն ասում իմ մասին: