ԲՈՀ նախագահ. «Ատենախոսություններ գրելը եւ պահանջված լինելը, ցավոք, տարբեր հասկացություններ են»

«Իրատեսի» հյուրը Հայաստանի Հանրապետության բարձրագույն որակավորման հանձնաժողովի նախագահ, գրականագետ, արձակագիր, բանասիրության դոկտոր Լիլիթ Արզումանյանն է։ – Անհնար է ժխտել այն դեպքերը, երբ մեզանում գիտական աստիճան են ստանում գիտության հետ գրեթե առնչություն չունեցող մարդիկ։ Սա մոդայիկ-անցողի՞կ երևույթ է, ըստ Ձեզ, թե՞ ձևավորվող վտանգավոր ավանդույթ։ – Ես համոզված եմ, որ աննորմալ երևույթներն ավանդույթ չեն դառնա, ինչպես, օրինակ, այսօրվա թատերականացված անհեթեթ հարսանիքները։ Կարծում եմ, որ նորմալ հասարակությունը դուրս կմղի ամեն տիպի անտրամաբանական երևույթ, այդ թվում որևէ կերպ չհիմնավորված ու չարդարացված հավակնությունը գիտական աստիճանի հարցում։ Հիմա մնում է միայն հավատալ, որ դառնալու ենք նորմալ։ – Գիտության ո՞ր ոլորտն է այսօր ավելի պահանջված, ի՞նչ մասնագիտությունների գծով են ավելի շատ ատենախոսություններ գրվում։ Ո՞ր մասնագիտությունների գծով են պաշտպանվում առավել կայացած, անխոցելի ատենախոսություններ մեր օրերում։ – Ատենախոսություններ գրելը և պահանջված լինելը, ցավոք, տարբեր հասկացություններ են. համենայն դեպս, այս առումով այսօր գիտության «պատվիրատու» չկա։ Ավելի շատ աշխատանքներ գրվում են տնտեսագիտությունից, բայց արդյո՞ք այդ պահանջարկը կա. կասկածում եմ։   Հոդվածն ամբողջությամբ կարող եք կարդալ «Իրատես» թերթի այսօրվա համարում