The New York Times-ը Պուտինի պահվածքի մասին

ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը Ռուսաստանն արագորեն վերածում է օրենքից դուրս երկրի: Որպես ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի հինգ մշտական անդամներից մեկը՝ նրա երկիրը կիսում է միջազգային օրենքը պահպանելու պատասխանատվությունը: Չնայած դրան՝ նրա պահվածքն Ուկրաինայում և Սիրիայում խախտում է ոչ միայն օրենքները, որոնք պետք է խաղաղություն բերեն հակամարտության փոխարեն, այլև սովորական մարդկային պարկեշտությունը, գրում է The New York Times-ն իր խմբագրականում: Այս դառը ճշմարտությունը չորեքշաբթի հաստատվել է երկու անգամ: Նիդեռլանդների գլխավորած միջազգային թիմը եզրակացության է եկել, որ 2014 թվականի հուլիսին Ուկրաինայի երկնքում կործանված 298 մարդ տեղափոխող Malaysia Airlines-ի ինքնաթիռը խոցել է «երկիր-երկինք» դասի հրթիռային համակարգը, որն ուղարկվել է Ռուսաստանից՝ այդ երկրի կողմից աջակցություն ստացող անջատողականներին և այդ նույն գիշերը վերադարձվել է Ռուսաստան: Միևնույն ժամանակ, Սիրիայում ռուսական և սիրիական ռազմական ինքնաթիռները երկու հիվանդանոցի են հարված հասցրել, որոնք գտնվում էին ապստամբների հսկողության տակ։ Որոշ արևմտյան պաշտոնյաներ Ռուսաստանին մեղադրել են պատերազմական հանցագործությունների համար, մեղադրանքներ, որոնք կարող են քննվել միջազգային ատյաններում: Բացի այդ, կարող է քննարկվել նաև Ռուսաստանի նկատմամբ նոր պատժամիջոցներ սահմանելու հարցը: Պուտինը, անկասկած, կպայքարի նման քայլերի դեմ՝ օգտագործելով Անվտանգության խորհրդում վետոյի իր իրավունքը, բայց Միացյալ Նահանգները, չնայած դրան, պետք է աջակցություն տրամադրի Ռուսաստանին պատասխանատվության ենթարկելու Ուկրաինայի ձգտմանը: Թվում է, թե Պուտինին հնարավոր չէ պատասխանատվության ենթարկել Սիրիայում գործողությունների համար: Ամիսներ շարունակ նա ձևացնում էր, թե բանակցում է Սիրիայի պատերազմում քաղաքական լուծման համար, բայց, չնայած ԱՄՆ պետքարտուղար Ջոն Քերիի կոչերին, Ռուսաստանի և Սիրիայի ուժերը, իրանական ցամաքային զորքերի աջակցությամբ, շարունակեցին արյունահեղությունը, գրում է թերթը։ Վերջին օրերին Պուտինը կրկին ցույց տվեց իր իրական երեսը՝ օդային հարվածներ հասցնելով: Սեպտեմբերի 19-ին Ռուսաստանը ռմբակոծել է մարդասիրական օգնություն տեղափոխող ավտոշարասյունը, որը միջազգային օրենքներով չի կարող թիրախ լինել, ինչպես հիվանդանոցներն ու խաղաղ բնակչությունը: Քերին չորեքշաբթի սպառնացել է հետ կանչել ամերիկյան թիմը Ժնևից, որտեղ երկու կողմերը կենտրոն են հիմնել հրադադարի շուրջ համագործակցելու համար: Բայց դա ամենայն հավանականությամբ քիչ ազդեցություն կունենա, և Քերին քիչ դիվանագիտական քարտեր ունի իր ձեռքին, եթե ընդհանրապես ունի նման քարտեր: Նախագահ Օբաման երկար ժամանակ հրաժարվել է հավանության արժանացնել Սիրիայում ուղղակի ռազմական միջամտությունը: Պուտինը հավանաբար ենթադրում է, որ Օբաման դժվար թե դեմ գնա Ռուսաստանին պաշտոնավարման վերջին ամիսներին՝ առաջիկա ընտրություններից առաջ: Բայց Հալեպում ապստամբների դիրքերը կառավարությանը հանձնվելու վտանգը հաշվի առնելով՝ վարչակարգի ներկայացուցիչները հայտնել են, որ նման քայլը կրկին քննարկումների թեմա է դարձել: Պուտինն իրեն երևակայում է Ռուսաստանին իր երբեմնի հզորությունը վերականգնելու առաքելություն կատարող անձ: Եվ Ռուսաստանն իսկապես կարող էր մեծ ուժ լինել լավ նպատակների համար: Այնուամենայնիվ, նրա անազնիվ վարքագիծը՝ քաղաքացիական բնակչությանը կոտորելը Սիրիայում և Ուկրաինայում, Ղրիմի անեքսիան, ամերիկյան կառավարական գործակալությունների համակարգչային համակարգերի վրա հաքերային հարձակումները, սեփական երկրի ներսում այլակարծությունը հետապնդելը, ստիպում է կարծել, որ նա ամենաքիչն է մտածում խաղաղության որոնման համար կառուցողական գործընկեր դառնալու մասին, գրում է թերթը։