Գապուեւ. Իսկական հաղթողը Միհրանն է

Ավարտվեց հունահռոմեական ոճի ըմբիշների օլիմպիական մրցաշարը: Չնայած սպասումներին, ցավոք, պայքարի տոնը փչացրեց զզվելի մրցավարությունը որոշ կարեւոր մրցապայքարներում, գրում է top-news.am-ը: Մրցումների առաջին իսկ օրը դա դեռ որոշակի արդարացում էր գտնում՝ դե ինչ անենք, որ մրցավարը սխալվեց, ո՞ւմ հետ չի պատահում: Միայն մրցաշարի երրորդ օրը պարզ դարձավ, որ գործ ունենք ոչ թե մրցավարների սխալների, այլ մրցավարների միտումնավոր, ստոր, ցինիկ վերաբերմունքի հետ մի քանի մարզիկների նկատմամբ, որոնց մրցակիցները բարձր հովանավորություն ունեն: Շատ ցավալի է, որ կեղտոտ խաղերից տուժեց չեչեն մարզիկ Իսլամ-Բեկ Ալբիեւը: Սակայն Ալբիեւի դեմ միտումնավոր անարդար մրցավարությունը, որը նկատելի էր միայն մասնագետներին, միայն ծաղիկներ էին, երբ տեսանք, թե ինչ արեցին սպորտային կանոնների պահապանները Միհրան Հարությունյանի նկատմամբ՝ սերբ Դավոր Շտեֆանեկի հետ պայքարում: Անկեղծ ասած, ես կյանքիս ընթացքում չեմ տեսել, որ հունահռոմեական ըմբշամարտում մի մարզիկը մյուսի նկատմամբ ունենա այդպիսի տոտալ առավելություն, հատկապես օլիմպիական խաղերի եզրափակիչում: Ամբողջ վեց րոպեների ընթացքում Հարությունյանը պրեսսինգի էր գնում, հարձակողական հնարքներով մրցակցին գորգից դուրս բերեց, որի համար ստացավ վաստակած միավորը: Շտեֆանեկը միայն պաշտպանվում էր: Սակայն զարմանալի բան՝ պասսիվության համար պարտերին երկու անգամ հայտնվեց հենց հայազգի մարզիկը, իսկ Շտեֆանեկին մրցավարը ոչ մի անգամ չպատժեց: Այս ամենաթողության տրամաբանական վերջակետը եղավ միավորը, որը մրցավարները նվիրեցին սերբ մարզիկին մրցամարտի վերջում: Եվ հավասար հաշվի պայմաններում, ըստ վերջին ստացված միավորի հաղթեց Դավոր Շտեֆանեկը: Ի միջի այլոց, նրանց համար, ովքեր մոռացել են, հիշեցնենք, որ Ըմբշամարտի միջազգային ֆեդերացիայի նախագահը՝ Նենադ Լալովիչը նույնպես սերբ է: Ի՞նչ կարելի է ասել: Մի բան հստակ է՝ «սեփական» մարզիկների լոբբինգը քայքայում է տվյալ մարզաձեւը հենց ներսից: Մարզիկները 15-20 տարի համառորեն գնում են իրենց նպատակակետին՝ զրկելով իրենց ամեն ինչից, իսկ ինչ-որ մարդիկ, որոնք ըմբշամարտից շատ քիչ են հասկանում, իրենց որոշմամբ կարող են հողին հավաասարեցնեն նրանց տաժանակիր աշխատանքը: Ցավոք, Օլիմպիական խաղերն ավելի շատ են նմանվում Եվրատեսիլ երգի մրցույթին, որտեղ քաղաքական բաղադրիչն ավելի կարեւոր է, քան երաժշտականը: Ցավալի է խոստովանել, որ ըմբշամարտում չեմպիոնության քվոտաներ գոյություն ունեն: 1976-ի Մոնրեալի օլիմպիական խաղերում հունահռոմեական ոճի խորհրդային ըմբիշները նվաճեցին յոթ ոսկե, երկու արծաթե եւ մեկ բրոնզե մեդալ: նախկինում նման բան կարող էր լինել, իսկ հիմա՝ ոչ: Ռիոյի օլիմպիական խաղերը ցույց տվեցին, թե որքան շատ են խնդիրները հունահռոմեական ոճի ըմբշամարտում: P.S. «Борцовский КРУГ» ամսագրի շապիկին այս անգամ որոշեցի զետեղել Միհրան Հարությունյանի լուսանկարը՝ կից գրությամբ, որ նա է օլիմպիական խաղերի իրական հաղթողը: Իրականում հենց այդպես էլ կա: Մուսլիմ Գապուեւ «Բորցովսկի կրուգ» ամսագրի գլխավոր խմբագիր