Ո՞վ է կանխելու Հայաստանի օդում ադրբեջանական, թուրքական ռազմական ինքնաթիռների, անօդաչու սարքերի թռիչքը
Օրերս Ազգային ժողովի Արտաքին հարաբերությունների մշտական հանձնաժողովը դրական եզրակացություն էր տվել լիագումար նիստերի օրակարգում «Հայաստանի Հանրապետության և Ռուսաստանի Դաշնության միջև Հավաքական անվտանգության կովկասյան տարածաշրջանում հակաօդային պաշտպանության միավորված տարածաշրջանային համակարգ ստեղծելու մասին» համաձայնագիրն ընդգրկելու մասին հարցին: Համաձայնագիրը ենթադրում է, որ հակաօդային պաշտպանության բնագավառում ստեղծվելու է միասնական տարածք` միասնական համակարգող մարմնով, և այդ միասնական տարածքում որոշումների կայացման լիազորությունը տրվելու է Ռուսաստանին: «Հավաքական անվտանգության կովկասյան տարածաշրջանում հակաօդային պաշտպանության միավորված համակարգի զորքերի և հակաօդային պաշտպանության այլ տարածաշրջանային համակարգերի կազմի մեջ մտնող զորքերի համատեղ գործողությունների համակարգումն իրականացնում է ՌԴ զինված ուժերի օդատիեզերական ուժերի գլխավոր հրամանատարը, իսկ ընդհանուր ղեկավարումը՝ ՌԴ Հարավային զինվորական օկրուգի զորքերի հրամանատարը»,- ներկայացնելով համաձայնագիրը՝ երեկ ասել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի տեղակալ Արա Նազարյանը` հավելելով, որ Հայաստանի համապատասխան մարմինները որոշումների կայացման լիազորություն են ունենալու միայն տեղական նշանակության հարցերում. «Ինչ վերաբերում է հավաքական անվտանգության առանձին շրջանի հակաօդային պաշտպանության միավորված համակարգի զորքերի համատեղ գործողությունների կառավարմանը, ապա այն իրականացնում է Հայաստանի Զինված ուժերի հակաօդային պաշտպանության զորքերի պետը»: Ի դեպ, այն, որ հակաօդային պաշտպանության միասնական համակարգ ստեղծելու վերաբերյալ պայմանագիրը հետապնդում է ոչ թե անվտանգության լրացուցիչ երաշխիքներ ստեղծելու, այլև Հայաստանի ՀՕՊ համակարգը ռուսներին ենթարկելու և ինքնուրույն գործելու հնարավորությունից զրկելու խնդիր, այս մասին պարզ դարձավ, երբ դեռ անցյալ տարի նոյեմբերին Պուտինն իր ենթականերին հրամայեց նախապատրաստել համապատասխան պայմանագիրը: Այդ ժամանակ ՀՀ պաշտպանության նախարարի առաջին տեղակալ Դավիթ Տոնոյանը հայտարարեց. «Դա թույլ կտա ՀՀ օդային տարածքի և պետության տարածքում գտնվող օբյեկտների պաշտպանության ընթացքում կիրառել ոչ միայն Հայաստանում տեղակայված 102-րդ ռուսական ռազմակայանի ՀՕՊ ուժերը և ավիացիան, այլ նաև ՌԴ Հարավային ռազմական օկրուգի ուժերը: Դա ՀՀ և ՌԴ անվտանգության ապահովման հավելյալ երաշխիքներ կտրամադրի»: Այլ կերպ ասած` հակաօդային պաշտպանության հարցերում որոշումների կայացնելիս Հայաստանն իր քայլերը համաձայնեցնելու է Ռուսաստանի հետ: Հատկապես ապրիլյան պատերազմից հետո Ռուսաստանի կողմից Ադրբեջանին վաճառվող զենքի պայմանագրերի հետևանքներին մեր հասարակությունն ականատես դարձավ: Խնդիրն ավելի խորքային է` Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերությունների գործընկերային բնույթը ճշգրտելու հարց է առաջ եկել: Բայց մեր իշխանությունները փոխանակ ապրիլյան պատերազմն օգտագործեին Ռուսաստանի հետ փոխհարաբերություններն իսկապես` հավասարը հավասարի մակարդակի բերելու համար, շարունակում են, փաստորեն քայլեր անել, առանց դրա հետևանքների մասին որևէ բացատրություն տալու: Ռուսաստանին են ամբողջությամբ պատկանում Հայաստանի գրեթե բոլոր ռազմավարական ու ոչ ռազմավարական օբյեկտներն ու ենթակառուցվածքները, հիմա էլ ՌԴ-ն իրավունք է ստանալու տնօրինել Հայաստանի «օդը», օդային պաշտպանությունը: Ի՞նչ է սա նշանակում... Այսինքն` Ռուսաստանին հնարավորություն ենք տալիս ոչ միայն պաշտպանել, այլև պետք եղած դեպքում, օրինակ, սպառնալ Հայաստանի օդային պաշտպանությա՞նը... Իսկ, եթե Ռուսաստանը մի գեղեցիկ օր որոշի, որ ադրբեջանական, թուրքական ռազմական ինքնաթիռները, անօդաչու սարքերը կարող են սավառնել Հայաստանի օդում... Թամար Բագրատունի
Հետևեք մեզ Viber-ում
