Արցախ. Նիկոլին հասկացրեցին՝ «խաղեր չտալ»
Երեկ Արցախի նախագահի թեկնածուների բանավեճը կայացավ, որին ներկայանալ հրաժարվել էին մասնակցել երկուսը: Առանց մանրազնին քննարկման նյութ դարձնելու՝ մի բան պարզ է. Արցախը հասել է ժողովրդավարության մի մակարդակի, և դա չհասկանալ ու բանավեճը ծաղրել միայն այն պատճառով, որ դրան չի ներկայացել Մասիս Մայիլյանը, նույնպես զավեշտալի է:
Դեռ ընտրություններից շաբաթներ առաջ էլ պարզ էր, որ ընտրապայքարի ֆավորիտները Վիտալի Բալասանյանն ու Արայիկ Հարությունյանն են լինելու: Երեկվա բանավեճում էլ նրանց ուղղվող հարցերի առատությունից պարզ էր, որ այս 2 թեկնածուների միջև է ընթանալու Արցախում ընտրապայքարը:
Անկախ ամեն ինչից, պետք է փաստենք նաև, եթե անգամ Հայաստանի մեծաքանակ դիտորդներ էլ չմեկնեին՝ Արցախն ի վիճակի է անցկացնել ընտրություններ, և մինչ Հայաստանում բոլոր ընտրությունները ուղեկցվել են տարբեր ընտրախախտումներով՝ Արցախում դրանք անց են կացվել ավելի կոկիկ ու ոչ խնդրահարույց:
Մթնոլորտն այս անգամ, իհարկե, այլ է: Հայաստանում Փաշինյանի իրականացրած «թավշյա հեղափոխությունից» հետո Արցախում նախագահի թեկնածուների պակաս չզգացվեց. Ամեն մեկը հիմա Արցախում իրեն է տեսնում «հեղափոխություն» իրականացնողի ծանր բեռն ուսերին:
Այնպես է ստացվել, որ թեկնածուներից ոմանք, որոշել են, որ արցախցին իրենց ձայն կտա, որովհետև այդպես դուր կգա Հայաստանում «թավշյա հեղափոխություն» իրականացնողին:
Այլ է պատկերը այն թեկնածուի դեպքում, կոնկրետ՝ Վիտալի Բալասանյանի, որն իր կեցվածքով ցույց է տալիս, որ դուրս է Փաշինյանի գծած շրջանակից, և գործելու է այնպես, ինչպես ինքն է ճիշտ համարում, ասելու է այն, ինչ մտածում է, անկախ նրանից թե դա դուր կգա՞ իշխանություններին, թե ոչ:
Ամեն ինչից զատ կարևոր է մի բան. Արցախում ընտրություններում հաղթած թեկնածուն նախ և առաջ պետք է արցախցիների ցավով ու առօրյա հոգսերով զբաղվի: Որ պահից սկսած Արցախի ապագա նախագահը տրվի ամեն գնով, Երևանին դուր գալու մղմանը, նա կկորցնի ուղղամիտ, համառ, սկզբունքային արցախցու վստահությունը:
Արցախում ընտրություններն այս առումով կայանում են, իսկապես բարդ փուլում: Բայց սրանք, թերևս, Արցախի ամենավճռորոշ ընտրություններն են լինելու:
Մետաքսյա Շալունց
Հետևեք մեզ Viber-ում
