Նիկոլ Փաշինյանի դատվածությունների թիվը կարող էր ավելի շատ լինել

 Արդարադատության նախարարությունը պաշտոնական e-draft.am կայքում տեղադրել է Քրեական օրենսգրքի նոր նախագիծ, որի մի շարք դրույթներ լուրջ մտահոգություն են առաջացրել լրագրողական շրջանակներում։ Մասնավորապես, սուտ մատնությանը վերաբերող 443-րդ հոդվածը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում ԶԼՄ-ներում հանցագործության դեպքի կամ անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին սուտ տեղեկատվություն հրապարակելու համար՝ ընդհուպ մինչև ազատազրկում։

«Հայտարարում ենք, որ սուտ մատնությունը որպես հանցանք ԶԼՄ-ների դաշտ տեղափոխելը նախկինում չկիրառված (գործող Քրեական օրենսգրքում այն բացակայում է) և այժմ որևէ անհրաժեշտությամբ չպայմանավորված նորամուծություն է, որը կարող է լրջորեն վտանգել արտահայտվելու ազատությունն ու խոչընդոտել լրագրողական գործունեությունը։ Ավելին, դա նաև կկաշկանդի լրագրողական աղբյուրներին՝ հասարակական հետաքրքրություն ներկայացնող դեպքերի վերաբերյալ խորհրդապահական եղանակով արժեքավոր տեղեկություններ տրամադրելու հարցում։ Ի վերջո, եթե նույնիսկ լրատվամիջոցում հրապարակվում են հանցագործության դեպքի կամ անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին սուտ տեղեկություններ, ապա այդ խնդիրը լիովին կարող է լուծվել քաղաքացիաիրավական կարգավորմամբ՝ զրպարտության համար պատասխանատվությամբ, այլ ոչ թե գործը հասցնելով քրեական հետապնդման ՝ ներառյալ ազատազրկման։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ մենք պահանջում ենք նախագծի հեղինակներից չտեղափոխել սուտ մատնության խնդիրը ԶԼՄ-ների դաշտ և 443-րդ հոդվածից հանել «․․․կամ զանգվածային լրատվության միջոցներում նույնաբովանդակ տեղեկատվության հրապարակումը» հատվածը>>,- նշված է մի խումբ լրագրողական կազմակերպությունների տարածած հաղորդագրության մեջ:
Իսկապես ապշել կարելի է, թե երբեմնի ընդդիմադիր լրագրող Նիկոլ Փաշինյանն ինչպիսի հետևողականությամբ է փորձում բարդացնել լրագրողների կյանքը: Փաշինանին պատկանող թերթը իր գոյության ողջ ընթացքում, սեփական աղբյուրների վրա հղում անելով, տարատեսակ տեղեկություններ է հրապարակել, որոնց մեջ եղել են նաև տարբեր անձանց վերագրվող հանցավոր արարքների մասին այնպիսի տեղեկություններ, որոնց իրավացիությունը այդպես էլ չի ապացուցվել: Այսինքն` եթե ժամանակին գոյություն ունենար սուտ մատնությանը վերաբերող 443-րդ հոդվածը, ապա Նիկոլ Փաշինյանը կարող էր ունենալ ոչ թե երկու, այլ ավելի մեծ թվով դատվածություններ: Նման օրենքի առկայությունը նշանակում է, որ առնվազն մինչև դատարանի` օրինական որոշման ուժի մեջ մտնելը լրատվամիջոցներն ու լրագրողները չեն կարողանալու որևէ տեղեկություն հրապարակել հանրային հետաքրքրություն ներկայացնող դեպքերի վերաբերյալ: Ի վերջո` տեղեկություններ կան, որոնց սուտը կամ իրավացի լինելը շատ հաճախ դատարանն է որոշում: Միշտ չէ, որ հնարավոր է կարևոր տեղեկության մասին տեսագրություն ունենալ: Կան բազմաթիվ դեպքեր, երբ ԶԼՄ-ների հրապարակումները իրավապահների համար որպես վարկած են ծառայում: Բայց այս դեպքում իշխանության համար ավելի կարևոր է ԶԼՄ-ներում անցակալի տողեր չկարդալ, որովհետև դրանց մեջ սեփական պատկերը տեսնելու և դրանից սարսափելու վտանգ կա:

Հայկ Դավթյան