Պարտված ինքնապատերազմ Նիկոլ Փաշինյանի համար

Եվրոպայում շրջագայող Նիկոլ Փաշինյանը տեսնես գիտակցում է, որ այսօր ամենամեծ հակահեղափոխությունը տեղի է ունենում բանակում:

Փաստորեն 2020 թվականի 43 օրվա ընթացքում ՀՀ զինված ուժերում մենք 14 զոհ ենք տվել: Ստացվում է` յուրաքանչյուր երեք օրը մեկ մի զինվոր ենք կորցրել: Հայաստանի համար սա աններելի բարձր թիվ է: Սա ավելին է, քան ինքնապատերազմը: Ընդ որում, այս կորուստները մենք ունեցել ենք խաղաղ պայմաններում, ոչ պատերազմական գործողությունների արդյունքում: Ընդ որում, դեպքերի մեծ մասը որակվել է որպես ինքնասպանություն: Զինծառայողների մահվան վերջին 4 դեպքերը գլխավոր դատախազությունն ու քննչական կոմիտեն որակել են ինքնասպանություններ:

Ի վերջո եթե բանակում օրումեջ մի զինվոր է ինքնասպան լինում, նշանակում է բանակը լրջագույն խնդիր ունի: եվ եթե այդ բոլոր դեպքերը էսքան հեշտ ու հանգիստ որակվում են ինքնասպանություն, կնշանակի մենք կամավոր ինքնասպանության ենք դրդում մեր երկրի պաշտպանությունն ու ապագան և հայտարարում, որ չենք պատրաստվում բացահայտել այդ հանցագործությունները: Նման պայմաններում երկրի ղեկավարը Գերմանիայում Ալիևի հետ ռեալիթի շոու ցուցադրելու և Եվրոպայով մեկ սեփական երկրի սահմանադրական դատարանի դատավորների դեմ կռիվ տալու փոխարեն, պետք է ուղղակի բոլոր գործերը թողնի և զբաղվի հենց այդ խնդրով: Հնարավոր է, որ Նիկոլ Փաշինյանին ձեռնտու է հայտարարել, թե բոլոր դեպքերը ինքնասպանություն են: Թերևս նրան հարմար է հավատալ այդ անհեթեթ վարկածին: Բայց եթե Փաշինյանը չի հասկանում, որ իրենից բացի` ոչ ոք այլևս չի հավատում ինքնասպանության վարկածին, կնշանակի` նա ուղղակի չի կարևորում բանակում կատարված սպանությունների բացահայտումը:

Ինչու է Փաշինյանին թվում, որ իր խնդիրը, իբրև երկրի ղեկավար, Մարտի 1-ի զոհերի խնդիրը ուշադրության կենտրոնում պահելն է: Իսկ ով է քաղաքական և իրավական պատասախանատվություն կրելու զոհված 14 զինծառայողների համար, ով է պատասխան տալու այս երիտասարդների ծնողներին: Փաշինյանը ոտանավոր գրելու փոխարեն, թող մի բան գրի բանակի զոհերի մասին, թող պահանջի վիճակագրություն և վերլուծություն: Վերջապես սա կապ ունի տարրական բարոյականության հետ, որովհետև սա անհամեմատ ավելի լրջագույն հարց է, քան սևի ու սպիտակի կռիվը, քանի Մարտի 1-ն ու Հայաստանի քաղաքական դատաստանները:

 Հայկ  Դավթյան

Հ.Գ. 2019 թվականի ընթացքում Հայոց բանակում (բոլոր պատճառներով) զոհերի պատմական մինիմում է արձանագրվել։ Այսինքն` մեր բանակում երբեք ավելի քիչ զոհ չի եղել, քան 2019 թվականին: Սա հատված է Նիկոլ Փաշինյանի` 2020 թ.-ի հունվարի 10-ի գրառումից: