Հեղափոխությոնը խժռում է հեղափոխության կողքը կանգնածներին

Ազգային անվտանգության պետ Արթուր Վանեցյանի հրաժարականը շարունակություն է ունենալու։ Մամուլում արդեն տեղեկություննե կան, որ նրա հետեւից գնալուն են ոստիկանապետ Վալերի Օսիպյանն ու պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանը: Պատճառն այն է, որ վարչապետն անվստահություն ունի այս պաշտոնյաների նկատմամբ: Անվստահություն ոչ թե մասնագիտական պարտքը կատարելու համատեքստում, այլ քաղաքական նկրտումներով չառաջնորդվելու պատճառով: Կոնկրետ Արթուր Վանեցյանի վերաբերյալ մենք գրել էինք, որ Փաշինյանը նրան կասկածում է Քոչարյանին հավերժ բանտում փակելու ուղղությամբ քայլեր չձեռնարկելու համար, ասենք դատավորներին բանտ չուղարկելու, ՍԴ նախագահ Հրայր Թովմասյանի ու հարազատների դեմ կոմպրոմատներ չհավաքելու ու քրեական գործ չսարքելու եւ այս կարգի բաների համար:

Այդուհանդերձ, Արթուր Վանեցյանի հրաժարականի այս պատմության մեջ մի շատ կարեւոր դրվագ է ուշադրության արժանի: Դա այն է, որ սա դաս պետք է լինի բոլոր այն մարդկանց համար, ովքեր հեղափոխությունից հետո կուրերեն պատրաստ են ծառայել ոչ թե պետությանը, այլ Նիկոլ Փաշինյանին: Կատարել նրա քաղաքական հրահանգները, գործիք դառնալ վարչապետի ձեռքում, նրա կամքը վեր դասել օրենքներից ու Սահմանադրությունից, ինչպես անում են ներկայիս պաշտոնյաներից շատ-շատերը: Կյանքը ցույց է տալիս, որ որեւէ պաշտոն հավերժ չէ եւ մինչեւ անգամ ամենահավատարիմ, ամենաբարձր վարկանիշ ունեցող պաշտոնյայից ինչ-որ պահի, ինչ որ պատճառով կարող են ազատվել:

Անփոխարինելի մարդիկ չկան, առավել եւս պաշտոններ, կան քաղաքական շահեր: Նիկոլ Փաշինյանի առջեւ Վանեցյանն արդեն լուրջ խոչընդոտ էր ներկայացնում, չէր կատարում նրա կամայականությունները: Վանեցյանի հրաժարականի տեքստում այդ ամենն այնքան պարզ է ներկայացված, որ որեւէ մեկը չի կարող հերքել անհերքելին: «Պետականաշինությունն իր տրամաբանությունն ունի` որոշումների տարերայնությունը, գործողությունների հախուռնությունը, առաջնայինը երկրորդականից, իսկ անցողիկը մնայունից չտարբերելու գործելաոճն այն ճանապարհը չէ, որը տանում է դեպի նպատակների իրականացում։ Այն ընդհանուր ոչինչ չունի սպայի արժանապատվության հետ. սպայի ուսադիրն ու զարգացումների նման ընթացքն անհամատեղելի են։ Իմ հրաժարականը թող լինի «Կանգ ա՛ռ»-ի սթափեցնող քայլ, մնացած բոլոր տարբերակներում կհաղթանակի հայրենիքի հանդեպ պարտքը: Խաղաղություն ու անվտանգություն մեր երկրին։ Պատիվ ունեմ»:

ԱԱԾ արդեն նախկին տնօրենի խոսքը հստակ փաստում է, որ եղել է անհամաձայնություն իր և երկրի ղեկավարի միջև: Սովորական աշխատանքային անհարթություններն ու անհամաձայնությունները հազիվ թե հրաժարականի պատճառ դառնային: Խոսքն, անշուշտ, սկզբունքային անհամաձայնությունների և տարաձայնությունների մասին է:

Անի Սահակյան