Ի՞նչ և ո՞ւմ են ակնարկում Փաշինյանն ու Վանեցյանը ադրբեջանական լրտեսի նյութը հրապարակելով

ԱԱԾ-ն այսօր հնչյուն վերնագրով, սակայն առաջին հայացքից ոչինչ չասող նյութ էր հրապարակել՝ «... Ադրբեջանական լրտեսի բացահայտումը և վտարումը Հայաստանից...» վերնագրով:

Առաջին հայացքից այս նյութը շատ անմեղ բնույթ ուներ: Այն նվիրված էր 100 տարի առաջվա փաստաթղթի հրապարակմանը և նվիրված էր 1919 թվականի գարնանը Ադրբեջանից Հայաստան ուղարկված ազգայնամոլ, Խան Թեքինսկի անունով մի «դիվանագետ»-ին: «...Դեռևս Առաջին Հանրապետության տարիներին Բաքուն ջանք չէր խնայում Հայաստանը ներսից քայքայելու և պետականության հիմքերը խարխլելու համար...»,- նշված է ԱԱԾ-ի այս փաստաթղթում:

Շատերի համար այս փաստաթղթի հրապարակումը փոքր-ինչ տարօրինակ է, քանզի հայտնի չէ, թե ինչու հենց այսօր անհրաժետ եղավ հրապարակել այն:

Սակայն այս հրապարակումը միայն առաջին հայացքից պատմական բնույթ ունի: Ամուլսարի հարցով նեղն ընկած Նիկոլ Փաշինյանը շատ լավ գիտի, թե ովքեր են այս հարցը խաղացնում իր դեմ: Բայց գործնականում նա չի կարող հրապարակավ պատերազմ հայտարարել իր այդ թիմակիցներին, քանզի անցած տարվա հեղափոխության ընթացքում այդ շրջանակները իրենց զգայուն աջակցություն ցույց տվեցին, որից հետո էլ իշխանության մեջ, այսպես ասաց, փայ մտան: Սակայն ինչպես ասում են հին հույները՝ «ամեն ինչ հոսում է և ամեն ինչ փոխվում է»: Նույն այդ ուժերը, զգալով որ Փաշինյանի դիրքերը թուլանում են, փորձում են իրենց ամբողջական վերահսկողության տակ վերցնել Փաշինյանին: Իսկ եթե վերջինս դիմադրի, ապա հնարավոր է, որ սկսեն բացահայտորեն պայքարել իր դեմ:

Այս ամենը Փաշինյանը լավ է հասկանում: Սակայն Ամուլսարի հարցում հայտնվել է ոչ բարենպաստ վիճակում, որից դուրս գալու ելք փաստացի չունի: Այդ իսկ պատճառով նրանց միչև սկվել է դիրքային, քողարկված պատերազմ: Իսկ ԱԱԾ-ի այս նյութը փորձ էր հիշեցնել հանրությանը, որ Ադրբեջանը միշտ ձգտել է քայքայել Հայաստանը ներսից: Առայժմ ԱԱԾ-ի այս հրապարակումը վերաբերվում է 100 տարի առաջվա թղթին՝ կարծես ակնարկելով, որ եթե արմատականները շարունակեն քայքայել Փաշինյանի դիրքերը, ապա կարող է հաջորդ փաստաթուղթը վերաբերվել նաև մերօրյա դեպքերին:

Մյուս կողմից Փաշինյանը դեռ չի ուզում ամբողջովին այրել կամուրջները այդ շրջանակների հետ՝ փորձելով վարել բլիթի և մտրակի քաղաքականություն: Հենց այդ հանգամանքով էր պայմանավորված, որ նա որոշում կայացրեց երկու «սորոսական» կազմակերպություններին պետբյուջեից 70 հազար դոլար տրամադրել Արցախում ընտրություններին դիտորդական առաքելություն անցկացնելու համար:

Սակայն Փաշինյանի ողբերգությունը կայանում է նրանում, որ նա չունի կայուն քաղաքական ուղենիշ և արդյունքում պայքարելով միաժամանակ և աջերի, և ձախերի հետ կարող է հայտնվել ռուսների ասած «свой среди чужих, чужой среди своих» կարգավիճակում, դրանից բխող հետևանքներով:

Սա է իրականությունը:

zham.am