Արցախցիների իրավունքը` Քոչարյանի հարցով պահանջ դնել Փաշինյանի առջև

Մամուլում տեղեկություններ են հրապարակվել, որ Ստեփանակերտի Վերածննդի հրապարակում օգոստոսի 5-ի հանրահավաքի ժամանակ տեղի են ունեցել մի քանի ակցիաներ: Նշվում է նաև, որ Արցախի իշխանության և, մասնավորապես, նախագահ Բակո Սահակյանի անձնական խնդրանքով <<Ի պաշտպանություն Ռոբերտ Քոչարյանի>> միջոցառումները չեղարկվել են կազմակերպիչների կողմից: Չնայած դրան հրապարակից վանկարկվել են Քոչարյանին պաշտպանող կոչեր: Բակո Սահակյանի զգուշավորությունն ինքնին հասկանալի է, որովհետև Քոչարյանի պաշտպանության զանգվածային կոչերը, եթե այդպիսիք հնչեին, որակվելու էին հատուկ կազմակերպված սադրանք: Քանի որ միջոցառումների կազմակերպչական հարցերի պատասխանատուն Արցախի ղեկավարությունն էր, դրանք օգտագործվելու էին ընդդեմ Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի` լրացուցիչ անգամ շահարկելով նրա և Արկադի Ղուկասյանի երաշխավրությունը` Քոչարյանի ազատ արձակման հարցով:
Բացի այդ` եթե հրապարակում հավաքված բազմությունը մեծապես Արցախի բնակչությունը լիներ, հանրահավաքը կարող էր նաև այլ ընթացք ստանալ:
Ի թիվս համահայկական խաղերի արտերկրից ժամանած ավելի քան 10 հազար մասնակիցների, որոնք այս օրերին Արցախում են, հանրահավաքի մասնակիցների զգալի հատվածը Երևանից և այլ մարզերից բերված խմբեր էին: Եթե ապավինենք պաշտոնական տեղեկատվությանը` միայն 450 կամավոր է ցուցակագրվել Երևանում` կազմակերպչական աշխատանքների համար, չհաշված պետական կառույցների աշխատակիցները: Կազմակերպչական թիմն ու բուն համահայկական խաղերի մասնակիցներն արդեն իսկ մեծաթիվ էին: Փաշինյանն անշուշտ չէր կարող այդ պահը չօգտագործել. սովորույթի ուժով նա համահայկական խաղերի բացումը վերածեց քաղաքական միտինգի: Երևի թարմ ականջ էր գտել:
Դառնալով Քոչարյանի թեմային`պարզ էր արցախցիները իրավունք ունեին պահանջ դնել Փաշինյանի առջև` ազատ արձակել իրեց հերոսին և առաջին նախագահին. «Իմ հերոսը պետք է ազատության մեջ լինի։ Ազատություն նախագահ Քոչարյանին։ Պարոն վարչապետ, իմ հերոսի հողում եք Դուք, իջեք բեմից»,- բացականչել է Ռոբերտ Քոչարյանի աջակիցը։
Ընդհանրապես Արցախի և արցախցիների առջև ելույթ ունենալուց առաջ այս հարցը պետք է որ առաջանար Փաշինյանը մոտ. եթե դու անտեսում է Քոչարյանի ներդրումը արցախյան ազատամարտում, այն դեպքում երբ նա հաղթանակի կերտողներից է , ընդհանրապես, եթե համատարած զրոյացնում ես արցախյան ազատամարտի հերոսներին` /Վիտալի Բալասանյան, Լևոն Մնացականյան, Սեյրան Օհանյան/ ի ՞նչ երեսով ես արցախցիների մոտ ճառ արտասանում և հայտարարում, թե Արցախը Հայաստան է և վերջ: Կամ որ շնորհակալություն են հայտնում Արցախին հեղափոխության օրերին Հայաստանի թիկունքը պահելու, առաջին գիծը ամուր և անխախտ պաշտպանելու համար, մոռացե ՞լ ես, որ հեղափոխությունից անմիջապես հետո պատրաստվում էին հեղափոխությունն արտահանել Արցախ` առանց հասկանալու առաջին գծի կարևորությունը:

Հայկ Դավթյան