Նիկոլի նոր ռեկորդը` «տռուսիկ-մայկայի» մակարդակ

Նիկոլ Փաշինյանի հերթական գրառումը «սերժառոբական հայրենաթալան ավարից» սնվող ԶԼՄ-ների մասին հերթական անգամ փաստում է, որ մեր սրտի վարչապետը չի կարողանում առանց թշնամու կերպարի:

Նրան անընդհատ ինչ-որ մեկը պետք է, որին մեղադրի չլուծված բազմաթիվ խնդիրների, չզարգացող տնտեսության, սեփական թիմի անկարողության, արժեքային խեղաթյուրումների, արհամարհված ու հուսախաբ եղած քաղաքացիների համար: Եվ ԶԼՄ-ներն այդ շարքում հարմար թիրախ են. «Իսկ մի շարք լրատվամիջոցների համար երկրում իսկապես բան չի փոխվել. նրանք ինչպես սնվել, այնպես էլ շարունակում են սնվել սերժառոբական հայրենաթալան ավարից: Այ էստեղ՝ մեզ ուղղված քլնգոցը խիստ տեղին է, որ սրանց ձեռքը դեռ էնքան փող կա, որ բացի պեռաշկիից ուրիշ բան էլ կարող են առնել. այդ թվում լրագրող ու ցուցարար: Բայց դե մենք սահմամափակված ենք օրենքով եւ արդյունավետ ինստիտուտների չգոյությամբ: Նաեւ այս հարցերը կլուծվեն անպայման՝ օրենքի եւ իրավունքի հիման վրա: Ասեմ նաեւ, որ ՀՀ վարչապետի ուղղաթիռից մտադիր եմ օգտվել ցանկացած պահի, երբ դա անհրաժեշտ կլինի իմ գործունեության համար, ինչպես օգտվում եմ վարչապետի ավտոմեքենայից, աշխատասենյակից, հատուկ կապից: Սրանից իրադարձություն պետք չի սարքել»,- գրում է Փաշինյանը` անդրադառնալով լրատվամիջոցներից մեկում հրապարակված հերքմանը:

Նախ փաստն ինքնին, որ վարչապետն անդրադառնում է մի լրատվամիջոցի հրապարակած տեղեկությանը` դրան նվիրելով մի ամբողջ ստատուս, արդեն իսկ փաստում է, թե երկրի առաջին դեմքը որքան է կենտրոնացած ԶԼՄ-ների ուղղությամբ: Այն, որ կենտրոնացած է, ոչինչ, ի վերջո նախկին լրագրող է, հետևաբար նաև հրաշալի գիտի, որ բոլոր ԶԼՄ-ներն էլ, այդ թվում նաև իր խմբագրած թերթը, ժամանակ առ ժամանակ հրապարակել է տեղեկություններ, որոնք իրավացի չեն եղել, կամ էլ եթե եղել են, հնարավոր չի եղել փաստեր հրապարակել: Ինչո՞ւ է Փաշինյանին թվում, թե ինքը կարող էր ունենալ համախոհներ, իսկ իր ընդդիմադիրները չեն կարող: Փաշինյանի ընկալմամբ, համենայն դեպս այդ են փաստում նոր գրառումները, հպարտ քաղաքացիները, միայն իր հետ փողոցներ փակողներն էին, մնացածը դավաճաններ ու ծախվածներ են: Վարչապետի խոսքն ուղղված էր ոչ միայն իր ընդդիմադիրներին, այլ նաև համախոհներին. ինչ ոճով և բառապաշարով է խոսում վարչապետը ԶԼՄ-ի և երկրի հպարտ քաղաքացու մասին` ինչ է նշանակում լրագրող և ցուցարար առնել: Հետաքրքիր է` ինքը ժամանակին իր թերթում աշխատող լրագրողներին, իր հետ քայլ արած քաղաքացիներին պեռաշկո՞վ, թե՞ փողով էր առել:
Ընդհանրապես երկրի ղեկավարի խոսքը ցանկացած հարցի համար նշաձող է, որը հետագայում զսպանակի էֆեկտով տարածվում է պետական ինստիտուտների և ողջ պետության վրա: Փաշինյանի սահմանած նշաձողերը ոչ միայն այս կոնկրետ դեպքում, այլ ընդհանրապես խայտառակ ցածր մակարդակի են: Նա ամեն անգամ գերազանցում է ինքն իրեն` սահմանելով նոր ռեկորդ: Երբ վարչապետն իր ասուլիսում բանակի խնդիրների մասին խոսելիս ավելի քան 10-15 անգամ կրկնում է «տռուսիկ-մայկա» արտահայտությունը, բանակի բովանդակությունն այդ բառերն արտաբերողի ենթագիտակցության մեջ ակամայից հավասարվում է «տռուսիկ-մայկայի» մակարդակի: Երբ վարչապետն ասում է, որ դատավորները վնգստում են, իսկ Սահմանադրական դատարանը սեփականաշնորհված է որպես բուդկա, օրենքը հավասարվում է գազազած շան հաչոցի, ոչ ավելին: Սա հարիր բառապաշար չէ երկրի առաջին դեմքին, վիրավորական է քաղաքացու համար: Խոսքը հոգու հայելին է, բառապաշարը նաև մտածողություն է. անթույլատրելի է անընդհատ զրոյացնել բոլոր արժեքները` մամուլ, բանակ, քաղաքացի, ցուցարար, ազատ խոսք, դատարան, դատավոր:

Հայկ  Դավթյան

Ինչ վերաբերում է նրան, թե լուրը հրապարակելուց առաջ կարող էին հարցնել վարչապետի մամուլի խոսնակին: Մեկնաբանության փոխարեն` առաջարկում ենք ընթերվել Փաշինյանի և նրա տիկնոջ խմբագրած թերթի 2008-2018 թվականների համարները: