Կամ տունը պիտի տանք բանկին, կամ գնանք խոպան.գյուղացիները ծանր կացության մեջ են

Արարատի մարզում ծիրանի բերքահավաքն ավարտվել է, տարվա սկզբին ակնկալվող առատ բերքն այս տարի էլ գյուղացիները չստացան: Եղանակային պայմանները բարենպաստ էին թվում, կարկուտ չեղավ, ցրտահարություն նույնպես, բայց փոխարենը ծիրանի ծաղկման բուռն շրջանում անձրեւների առատություն նկատվեց , որն էլ խանգարեց նորմալ փոշոտմանը: Սպասվում էր, որ քիչ բերքը թանկ գնով կիրացնեն, բայց գյուղացիների բախտն այս հարցում էլ չի բերել: Եթե այս օրերին շուկայում ծիրանի կիլոգրամը վաճառվում է 500-600 դրամով, դեռ մեկ ամիս առաջ մարզում ծիրանը ընդամենը կրկնակիով են վաճառել:

Արմաշի այգետեր Գառնիկ Հովհաննիսյանն ասում է՝ ծիրանի դեպքում գյուղացին չի կարող մի ոտքը երկու կոշիկի մեջ դնել, արագ փչացող միրգ է, ինչ գին ասում են, պիտի տաս ու չմտածես, թե չէ մեկ գիշերում կարող է ամբողջ բերքը հասնել ու թեթեւ քամուց պառկել ծառների տակ.<<Մենք չենք որոշողը, թե ինչքանով ծախենք, մեր, կողքի գյուղում խոշոր այգետերեր կան, 10-20 հեկտար ունեցողներ, հենց իրենք էլ ֆուռի տերերի հետ որոշում են գինը, իրենք են ապահովելու ծավալները, շուկայի օրենքն ա, փոքրերը խաղում են մեծերի թելադրած խաղի կանոննրով, կամ էլ դուրս մնում խաղից>>,- ասում է նա ու տեղեկացնում, որ ծիրան արտահանող ընկերությունները այս տարի մեկ կիլոգրամ ծիրանը գնել են 1000-1200 դրամով, իսկ մեկ հեկտար ծիրանի այգին լավագույն հաշվարկով 300-350 կիլոգրամ բերք է տվել.<<Դե հաշվեք ու տեսեք ինչ անի գյուղացին, ամբողջ տարին աչքը տնկում է սպասվող բերքին, բայց մի տարի կարկուտը, մի տարի անձրեւը ու վերջում կանգնում ենք փաստի առջեւ: Եթե ես մեկ հեկտարի վրա ծախսել եմ 100 դոլար՝ պարարտանյութեր, ջուր, սնուցում , խոտ քաղել, բայց ստանում եմ 300-350 հազար դրամ եկամուտ, ոնց փակեմ հողի հարկերն ու ջրի վարձերը, դե ապրելու մասին խոսելն ավելորդ է>>,-ասում է մեր զրուցակիցը:

Մեկ ուրիշն էլ ՝ Հայկազ Նուրիջանյանը լրացնում, որ գյուղի կեսը վարկերի տակ կքում է: Ամեն տարի վարկ են վերցնում ծիրանի բերքի հույսով, որ կվաճառեն, կփակեն վարկերը, բայց բնության վրա հույս դնելն ապարդյուն է անցնում.<<Հիմա մտեք տուն-տուն հարցրեք, ամեն երկրորդ տունը վարկ ունի, ինչ անի, եթե հողն է միակ եկամտի աղբյուրը՝ կամ պիտի բռնի խոպանի ճանապարհը, կամ էլ պիտի տունը հանձնի բանկին ու փողոցում ապրի>>:

Գյուղացիներն ակնկալել են, որ հեղափոխությունից հետո կառավարությունը ավելի մոտ կկանգնի ժողովրդին, աջակցության ձեռք կմեկնի.<<Բանկերի տոկոսադրույքները չեն սառեցնում, ասում են մասնավոր են մենք գործ չունենք, բայց գոնե կարող են չէ ոռոգման ջրի, հողի հարկերը գոնե մեկ տարի սառեցնեն, պարարտանյութով օգնեն գյուղացուն: Աղջիկ ջան, գյուղացին միշտ էլ ինքն է տեսել իր գլխի ճարը, ով է մեր մասին մտածողը: Հլը թող սրանք ոտները պնդացնեն աթոռից, Սերժին տալու են անցնեն>>:

Անի Սահակյան