Սկսեք ձեզնից և հանգիստ թողեք ԶԼՄ-ներին
Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի դուստրը` Մարիամ Փաշինյանը, գրառում է կատարել Ֆեյսբուքի իր էջում, որտեղ նա հերթական անգամ բարոյախրատական ոճի դասեր է տվել լրատվամիջոցներին:
«Իսկ ինչից է որ մամուլն ու հանրությունը կարող են պահանջել կառավարությունների բացարձակ թափանցիկ գործունեությունը, իսկ երբ հակառակն է արվում, դա համարվում է ճնշում մամուլի դեմ: Հանրությունը իրավունք ունի իմանալու, թե ինչպես են ֆինանսավորվում կամ գործում այն լրատվական կայքերը, որոնք նրանք ընթերցում են ու որոնց նյութերին նրանք հավատում են: Կան լրատվականների ներկայացուցիչներ, որ մտածում են իրենք այնքա~ն դիպուկ են իրենց բովանդակության մեջ, որ արժանանում են «ճնշումների»: Երբ խոսվում է բովանդակության որակի մասին, դա ևս համարում են «ճնշում»: Եւ այդ «ճնշումը» իրենք ներկայացնում են այնպես ինչպես ուզում են և կապում են իրենց բարի, ընդդիմադիր, ազնիվ ու միայն ճիշտը ներկայացնող համբավի հետ»,- իր էջում գրել է Մարիամ Փաշինյանը:
Անշուշտ, ցանկացած մարդ, այդ թվում նաև վարչապետի դուստրը իրավունք ունի ունենալ իր կարծիքը ցանկացած հարցի, այդ թվում նաև լրատվամիջոցների վերաբերյալ: Այս գրառմանը թերևս կարելի էր ընդհանրապես չանդրադառնալ, եթե լրագրող Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության գալուց հետո լրատվամիջոցներին դասեր տալու միտումը իշխանության քարոզչության մշտական թեմա դարձած չլիներ: Ով` ով, բայց իշխանության կենտրոնում գտնվող մարդիկ պետք է որ շատ լավ իմանան` Հայաստանում չկա գովազդային հզոր շուկա, որն ընկած է ԶԼՄ-ների գոյատևման հիմքում:
Ընդհանրապես Հայաստանում չկան այն հզոր փողերը, որոնք, ոմանց պատկերացմամբ, ընկած են լրատվամիջոցների գոյության հիմքում: Լրատվամիջոցների ներքին խոհանոցին ծանոթ ցանկացած մասնագետ տեղյակ է, որ համեմատաբար լավ վիճակում են այն ԶԼՄ-ները, որոնք միջազգային դրամաշնորհներով են աշխատում: Մնացածները գովազդից ստանում են նվազագույն միջոցներ, որովհետև մեր երկրում հզոր տնտեսվարողները ունեն սեփական ԶԼՄ-ները, իսկ մնացածներն էլ մեծ գումարներ չեն ծախսում լրատվամիջոցներում գովազդ ունենալու վրա: Շրջանառության ծավալը Հայաստանի տնտեսության մեջ ընդհանրապես և ԶԼՄ շուկայում մասնավորապես չնչին է, այնպես որ` հանգստացե'ք և այս մասին պատմեք ձեր շրջապատում, տանը, ընտանիքում:
Ճշմարտությունն այն է, որ լրատվամիջոցները չունեն ոմանց պատկերացրած փողերը, և քննադատությունները, որ գրվում են, միշտ չէ, որ քաղաքական պատվերի արդյունք են, ինչպես ոմանք կարծում են: Իսկ ով է ասել, որ լրագրողը չի կարող մասնագիտական համոզմունքով առաջնորդվել և փաստերն արձանագրել` առանց գաղտնի և խորհրդավոր պայմանավորվածությունների: Պատմության մեջ լրատվամիջոցներին դասեր տալու փորձերը երբեք հաջող ավարտ չեն ունեցել ոչ միայն մեր երկրում, այլև ընդհանրապես: Այնպես որ` հանգիստ թողեք ԶԼՄ-ներն և ամեն մի քննադատության մեջ պետական և քաղաքական դավադրություն մի փնտրեք, որովհետև այն չկա:
Վերադառնալով վարչապետի դստերը` սիրելի' Մարիամ, թույլ տուր հարցնել` ավելի քան երկուսուկես տասնամյակ քո ծնողների խմբագրած լրատվամիջոցը եղել է ընդդիմադիր թերթ. «Հայկական ժամանակ»-ի երկարամյա ընթերցողները կարող են վկայել, որ ՀԺ-ում գովազդներ կամ չեն եղել կամ շատ քիչ են եղել: Հանրությունը, ինչպես այսօր, այնպես էլ նախկինում, իրավունք ուներ իմանալու, թե ինչպես էր ֆինանսավորվում կամ գործում այն թերթը, որը նրանք ընթերցում էին ու որի նյութերին նրանք հավատում էին: Եվ ուրեմն, սիրելի' Մարիամ, պահանջիր քո ծնողներից հրապարակել «Հայկական ժամանակ»-ի 30 տարվա գոյատևման հաշվետվությունը: Մենք իրավունք ունենք իմանալ, թե մեր վարչապետն ինչպես էր թերթ պահում:
Հայկ Դավթյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
