Իշխանությանը նոր թշնամիներ են հայտնվել

Այսօր Իմ Քայլը փակ հանդիպման էր հրավիրել մարզպետներին։ Մամուլում տեղեկություններ եղան, որ քննարկվում է մի քանի մարզպետների պաշտոնանկության հարցը, Նիկոլ Փաշինյանը առաջիկայում մեկնարկող կադրային փոփոխությունների համատեքստում չի շրջանցի նաեւ մարզպետներին։

Քննարկումից հետո մարզպետները ասացին, թե նման հարց ընդհարապես չի քննարկվել, աշխատանքային հարցերի հետ կապված է եղել իրենց քննարկման թեմաները։ Չնայած դրան մարզպետներից մի քանիսն ուշագրավ հայտարարություններ արեցին։ Լոռու մարզպետ Անդրեյ Ղուկասյանն ասաց, որ դժգոհ է համայնքապետերից, քանի որ նրանք այդպես էլ չեն կարողաում նոր արժեհամակարգի տրամաբանությամբ աշխատել եւ մնացել են հին գործելաոճի մեջ ու խոչընդոտում են մարզում ներդրումներ իրականացնելուն։ Իսկ հիմա լսեք աբսուրդը, մարզպետն ասում է, որ համայնքապետները չեն խախտում օրենքները, բայց խնդիրներ են հարուցում ներդրողների համար, իսկ եթե խախտում են օրենքը՝ «ոտքը դնում են օրենքից դուրս», ապա հայտնվում են իրավահաների ուշադրության կենտրոնում։

Հիմա 2-3 համայնքապետի նկատմամբ հարուցված է քրեական գործ։ Նրանց թվում, ըստ Ղուկասյանի, կան ե՛ւ քաղաքների, ե՛ւ գյուղերի ղեկավարներ։ Հարցին՝ նրանք բոլորը Հանրապետական կուսակցությունի՞ց են, մարզպետը բացասական պատասխան տվեց, սակայն անուններ չնշեց։«Օրինակ, կան հողատարածքներ, որ համայնքային են, բայց իրականում գյուղացիներից մի քանիսը դրանք օգտագործում են որպես խոտհարք եւ համայնքնապետին ամեն հեկտարի դիմաց վճարում են 50-100 դոլար, եւ երբ ներդրող է գալիս, համայնքապետը փորձում է կոծկել այդ հողերի գոյության փաստը, փորձում է շարունակել շահույթ ստանալ։ Մենք, իհարկե, դա հայտնաբերում ենք եւ հնարավորինս արագ կանխում»,-ասաց մարզպետը։

Այսինքն, Նիկոլ Փաշինյանի խոստացած ներդրումների բումը ըստ այս պաշտոնյայի տեղի չի ունենում, քանի որ մի քանի, իսկ ավելի կոնկրետ երկու-երեք համայնքապետ թաքցնում են հողատարածքների գոյության փաստը։ Համաձայնեք ավելին է քան աբսուրդը։
Դեռ ընտրություններից առաջ Նիկոլ Փաշինյանը խոստանում էր Հայաստանը ողողել ներդրումներով, դրա համար նա շանտաժի միջոցով արտահեր ընտրություններ կազմակերպեց, որովհետեւ ասում էր, որ ընտրություններից, այսինքն՝ քաղաքական իրավիճակի կայունացումից հետո ներդրողները կգան Հայաստան։ Բայց ներդրումներն այդպես էլ չեն գալիս, անգամ մայրաքաղաքում, որի ղեկավարը Նիկոլ Փաշինյանի սիրելի կարգին քաղաքապետն է։ Իսկ դրան կա բազում բացատրություն՝ սկսած Նիկոլ Փաշինյանի հեղափոխական հայտարարություններից, ծեփել-փռելու քաղաքականությունից, վերջացրած դատարանների վրա բացահայտ ազդեցությունից։ Եւ հիմա ինչ է պետք անել, իհարկե, գտնել նոր թշնամիներ ու ամբողջ մեղքը բարդել նրանց վրա ու դրանից հետո լուծել նաեւ նախկին իշխանության հետ կապ ունեցող համայնքապետերի հարցը։ Իհարկե, Անդրեյ Ղուկասյանն ի պատասխան հարցի, թե Իմ Քայլը միջոցներ առաջարկեց՝ ազատվել այդ համայնքապետերից, ասաց, որ համայնքների ղեկավարները ընտրված պաշտոնյաներ են, եւ նրանց հրաժարականը կարող են պահանջել միայն համայնքների բնակիչները։ Սակայն չթաքցրեց, որ շատ լավ կլինի, եթե համայնքապետներին հանրաքվեներով հետ կանչելու հնարավորություն լինի։ Հայտնի է, որ Իմ Քայլում նման նախագիծ է մշակվում, ինչի ընդունման համար էլ ամենայն հավանականությամբ այսօր հող է նախապատրաստվում։ Նույնպիսի հայտարարությամբ հանդես եկավ նաեւ Կոտայքի մարզպետ Ռոմանոս պետրոսյանը, նա ասաց, որ Կոտայքում կա գյուղապետ, որը Հայաստանի երրորդ ամենախոշոր հողատերն է։ Բայց նորից հերթական աբսուրդը՝ Ռոմանոս Պետրոսյանն ասաց, որ , իհարկե, թղթերով ամեն ինչ կարգին է, բայց գործ ունենք «բարոյական» կոնտեքստի հետ։ Սա Նիկոլ Փաշինյանի թիմն է ու պետք չէ զարմանալ, նրանք մարդկանց դատում են օրենքից դուրս՝ բարոյական դաշտում ու այս պարագայում ակնկալել ներդրումներ, առնվազն քաղաքական տհասություն ու անմեղսունակություն է։

Անի Սահակյան