Քաղաքական պեդոֆիլիան եւ Քոչարյանի դատավարությունը

Նիկոլ Փաշինյանը հավանաբար ծանր է տարել, որ Քոչարյանը մենակ չէ`կան մարդիկ, որոնք գնահատում են երկրորդ նախագահի պաշտոնավարման տարիների արդյունքները եւ սատարում են նրան դատարանի դահլիճի առաջ: Ու ըստ այդմ դուրս է հանել ցուցարարների իր գվարդիան, նրանց, ովքեր հաստիքով ցուցարար են աշխատում վերջին ամիսների ամենատարբեր միջոցառումներին՝ Հայկազ Մակարյան, Ջիվան Աբրահամյան եւ բազումները: Սակայն իշխանությունը չափն անցել է՝ փողոց հանելով նաեւ անչափահաս երեխաների: Երեւանի ընդհանուր իրավասությունների դատարանի բակում երեկ անչափահասները մասնակցել են բողոքի ցույցի՝ փաստացի ներքաշվելով ատելության քարոզի մեջ , քանզի ձեռքներին եղել են «Ցմահ», «Ռոբ Մարդասպան», “Rob Killer”, «դուխով» եւ այլ գրություններով պաստառներ։
Նրանք, ովքեր խրախուսում են այս ամենը, ոչնչացնում են երեխայի մեջ մարդուն: Անչափահասներին, դպրոցականներին դատարանի շենքի մոտ բերելն ու քաղաքական ներկայացման մաս դարձնելը վկայությունն է այն բանի, որ Հայաստանի նոր իշխանությունը քաղաքացու մասին ուրույն պատկերացում ունի: Իշխանությունը չի հասկանում է, որ
անթույլատրելի է երեխաներին ներքաշելը նման գործընթացների մեջ, չի կարող երկրում լինել առողջ միջավայր, եթե 14-15 տարեկան երեխաները ներքաշվում են քաղաքական դատավարություններին առնչվող ցույցերին։ Այս դեպքը ոչ թե պահանջում է այս կամ այն պատգամավորի կցկտուր արձագանքը, այլ երկրի բարձրագույն քաղաքական ղեկավարության եւ ոլորտի պատասխանատուների արձագանքը ։Քանզի դպրոցահասակ երեխան ունի մեկ բացառիկ իրավունք որակյալ կրթություն ստանալու իրավունքն է, ինչը թույլ կտա նրան դառնալու իսկապես հպարտ քաղաքացի, ոչ այնպիսի հպարտ, որը փաշինյանակաների պատկերացումներում է:
Հակառակ պարագայում անչափահաս, դեռեւս չհասունացած աշակերտի մեջ խեղաթյուրվում է մարդը, առաքինի արժեքներին փոխարինում այլակարծությունը խեղդելու մղումը:
Իհարկե, սրանում մեղավորության շատ մեծ բաժին ունեն ծնողները, ովքեր իրենց երեխաների մեջ չեն սերմանում, որ եթե պետք է կախվածություն ձեռք բերել, ապա միայն գրքից, արվեստից այլ ոչ ինչ-որ անձերից, քաղաքական գործընթացներից, բայց եթե ծնողն այդ ամենը չի հասկանում, պետությունն ինքը պետք է զբաղվի սերունդների դաստիարակման հարցով, այլ ոչ թե տանի ինքնաոչնչացման: Սա քաղաքագիտության մեջ ընդունված է անվանել քաղաքական պեդոֆիլիա, այո, չկա որեւէ չափազանցում, մանկահասակնեին այսկերպ պղծում են ամենավատ ձեւով: Իշխանությունը հասկանում է, որ դատարանի ներսում փաստերը քննության չեն դիմանում, ամեն օր պարզվում է գործի շինծու լինելը եւ ստիպված փողոց են հանել լյումպեն մասսային: Հայկ Ալումյանը երեկ հայտարարեց, որ բացի Արշակի Կարապետյանից, ով վարչապետի խորհրդականն է, այլ ցուցմունք չի ուղարկվել դատարան։ Սա նշանակում է՝ կամ քննիչը եւ դատախազը գործի նյութերից թաքցնում են ոստիկանությանն ուղղված ԱԱԾ այն նամակը, որը գործի լուծման համար ունի կարեւոր նշանակություն, մինչդեռ այն չի եղել ոչ կալանքի միջնորդության, ոչ էլ կալանքի ժամկետի երկարացման միջնորդության քննարկման ժամանակ։ Հարց է ծագում՝ ինչո՞ւ եք թաքցնում ցուցմունքների մեծ մասը կամ կարեւոր փաստաթղթերը։ Այս ամենից հետո ՀՔԾ պետը եւ գլխավոր դատախազը թերեւս պետք է հրաժարական ներկայացնեին, քանի որ նրանք չեն կարողանում իրականացնել քաղաքական թիվ մեկ օրակարգն ու պատվերը ու վնասում են հենց Նիկոլ Փաշինյանին եւ երկրին։

Անի Սահակյան