Ինչու՞ Փաշինյանը «մոռացավ» շնորհավորել Վազգեն Սարգսյանի 60-ամյակը

Ինչպես հայտնի է, մարտի 5-ին լրացավ Վազգեն Սարգսյանի 60-ամյակը։ Այս առիթով, Նիկոլ Փաշինյանի որոշմամբ, սպարապետի 60-ամյակը նշելու համար ստեղծվել էր նույնիսկ հոբելյանական հանձնաժողով, որի ղեակավարը հենց ինքը` Նիկոլ Փաշինյանն էր։ Սակայն հատկանշական էր, որ մարտի 5-ին՝ Վազգենի ծննդյան օրը, ԱԺ իշխող «Իմ քայլը» խմբակցության 88 պատգամավորներից... միայն 3-ն էին եկել Եռաբլուր զինվորական պանթեոն՝ հարգանքի տուրք մատուցելու սպարապետի հիշատակին։ Իսկ ամենահետաքրքիրն այն էր, որ այդ օրը վարչապետը շնորհավորական ուղերձով հանդես չեկավ: Ճիշտ է, այդ օրը նա գտնվում էր Եվրոպայում, սակայն ֆեյսբուքյան գրառում անգամ չարեց։ Եվ սա այն պարագայում, երբ Փաշինյանը նույնիսկ գրքի տոնին է ուղիղ եթեր մտնում, շնորհավորում քաղաքացիներին։ Հիշեցնենք, որ Վազգեն Սարգսյանը մեր նորագույն պատմության ամենածանրակշիռ դեմքերից մեկն է եղել։ Նա մեծ ավանդ է ունեցել պետության, բանակի կայացման գործում, ու վստահաբար վարչապետը պետք է ժամանակ գտներ ուղերձ հղելու սպարապետի 60-ամյակի կապակցությամբ։ Սակայն նրա «մոռացությունը», կարծում ենք, որ պատահական բնույթ չէր կրել: Փորձենք հասկանալ, թե ինչու Փաշինյանը փաստացի որոշեց անտեսել Վազգեն Սարգսյանի հիշատակը: Նախ նշենք, որ Վազգենը Հայաստանի 3-րդ հանրապետության ամենահակասական և միաժամանակ ողբերգական գործիչներից մեկն է: Նրա հետ են կապվում միաժամանակ և դրական, և բացասական գործոններ: Բանակաշինության դժվարին գործը, 1996-ի հայտնի դեպքերի հիշողությունը, 1998-ին Ղարաբաղի հարցում իր վճռական դիրքորոշումը, 1998-99 թվականների՝ ազգային-պետական գործչի սրընթաց կայացումը, և վերջապես՝ հոկտեմբերի 27-ի ոճրագործությունը: Բոլոր այս դրվագներում նրա անձը գտնվել է պրոցեսների կիզակետում: Իսկ նրա հանդեպ գնահատականները խիստ հակասական էին: Սակայն Վազգենը այն գործիչն էր, որի հիշատակի անտեսումը արդարացված չէ: Բայց և մյուս կողմից նրա մասին կենացային տոնայնությամբ գնահատականները նույնպես ճիշտ չեն, թեկուզև այն բանի համար, որ նա չափազանց վառ անհատականություն էր: Բայց վերադառնանք բուն խնդրին, այն է՝ ինչու՞ Փաշինյանը փաստացի մոռացության մատնեց Վազգենի հիշատակը: Բանն այն է, որ Վազգենը իր հակասական կերպարով կաշկանդում է Փաշինյանին՝ հանդես գալու կոնկրետ գնահատականներով: 96-ին Վազգենի հանդեպ վերաբերմունքը հանրության մեջ բաժանվեց երկու մասի: Նույնը կատարվեց 98-ի իշխանափոխությունից հետո: Ընդ որում, այդ երկու փուլում էլ Փաշինյանը գտնվում էր Վազգենի հակառակորդների ճամբարում: Հենց այդ ժամանակվանից Վազգենը դարձավ վերափոխված ՀՀԿ-ի հիմնադիր առաջնորդը, ինչը նույնպես Փաշինյանի համար դրական երևույթ չէր: Այս ամենից բացի, կար նաև անձնական գործոնը: Փաշինյանը երբեք Վազգեն Սարգսյանի հանդեպ դրական վերաբերմունք չի ունեցել: Մինջև 96 թվականը նա քննադատում էր այն ժամանակվա իշխանություններին, իսկ 98 թվականի իշխանափոխությունից հետո նրա քննադատական պաթոսը ուղղված էր արդեն Ռոբերտ Քոչարյանի, Սերժ Սարգսյանի և Վազգեն Սարգսյանի դեմ: Այնպես որ, այս ամենից հետո Փաշինյանին դժվար կլիներ «մեծարել» նորացված ՀՀԿ-ի հիմնադիրին, 98-ին Տեր-Պետրոսյանին գահընկեց անողին և 96-ին բանակը ընդդիմության դեմ դուրս բերողին: Եվ այդ տեսանկյունից, Փաշինյանի համար մարտի 5-ին Բրյուսելում գտնվելը հրաշալի առիթ էր՝ Վազգենի 60-ամյակը «մոռացության» տալու համար: Սա է իրականությունը: zham.am