Զանգվածների գիտակցության այլասերումը

Ստեփան Դանիելյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Որքանով հանրության ընդհանրական գիտակցությունը պարզունակ է, մշակույթը՝ մակերեսային,չափորոշիչները մշուշոտ, այնքանով նրան կարելի է կառավարել ինֆորմացիոն ֆեյքերով, անիմաստ քննարկումներով, չհիմանորված խոստումներով։ Դեգրադացված գիտակցությունը որոնում է մի որևէ հենման կետ, որևէ փրկչի կերպար և որքանով փրկիչն էքսցենտրիկ ու հիստերիկ լինի, այնքանով նա համոզիչ ու տպավորիչ է է զանգվածի համար և այդքանով պարզունակ դատողությունները դառնում են խորիմաստ։ Բարդ մտքերը, երկարատև լուծումները, աշխատանք պահանջող գործունեությունը նման զանգվածների համար անընդունելի են։ Փրկիչն ամենակարող է, որի տապալումից ու հոշոտվելուց հետո նոր փրկչի որոնումները կանխատեսելի։ Դեգրադացված զանգվածը որոնում է չհիմանավորված սպասումների մեղավորին։ Չհիմնավորված սպասումներին չհավատացողը դառնում է թշնամի, չուզող։ Մի ծայրահեղությունից մյուս ծայրահեղությունն ընկնող զանգվածը պատրաստ չէ քննարկումների,փաստարկների ու հակափաստարկների։ Մի խոսքով ելքերն ու մուտքերը խառնվել են իրար, մնում է տեղում դոփել ու սպասել հանգուցալուծմանը։