Նիկոլ Փաշինյանը մեկ քայլ նահանջում է

Մամուլի դեմ արշավը նոր նրբերանգներ է ստանում։ Երկրի առաջին դեմքը, որը հատուկ ստատուսներ եւ լայվեր էր նվիրում «անհնազանդ» լրատվամիջոցներին, որոնք համարձակվում են իրենց համեմատել Հանրապետականների հետ, մամուլը բաժանում «սեւ ու սպիտակի»,ընդ որում առաջինները 90 տոկոս են կազմում, որոնց ետեւում կանգնած են «նախկին իշխանությունները եւ ընդդիմադիր ուժերը»։ Դրանից առաջ էլ հակապետական հռչակում հեռուստաընկերություններից մեկը, ԱԺ նորընտիր պատգամավորները ֆեյսբուքյան ստատուսներ գրում «ապատեղեկատվության դեմ պայքարի» շրջանակներում, առաջարկում դաշտն օրենսդրորեն կարգավորելու մեխանիզմներ քննարկել : Եւ ահա, համատարած այս պայքարի ընթացքում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը Գերմանիայում անսպասելի հայտարարություն է անում կեղծ լուրերի դեմ պայքարի մասին.«Կեղծ լուրերն այսօր լուրջ խնդիր են բոլոր երկրների կառավարությունների համար, սակայն մեր կառավարության եւ անձնապես ինձ համար, որովհետեւ հայաստանյան սոցցանցերում մեծ քանակությամբ կեղծ լուրեր կան իմ, իմ ընտանիքի, իմ գլխավորած կառավարության, մեր քաղաքական թիմի, ներկա վիճակի մասին, սակայն մեզ համար սխալ գայթակղություն կլինի մեր իշխանությունը օգտագործելը ինչ-որ մեկի խոսքի ազատությունը սահմանափակելու համար, որպեսզի մեր լսարանին հեռու պահենք կեղծ լուրերից»։ Վարչապետն իր խոսում նշում է, որ կեղծ լուրերի դեմ պայքարում լավագույն միջոցը կրթությունն ու մեդիագրագիտության բարձրացումն է, որը կօգնի հասարակությանը տարբերել կեղծ լուրերը:Քաղաքագետ-վերլուծաբան Աղասի Ենոքյանը Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությանն անդրադառնալով նշում է. <<Իմ կարծիքով Հայաստանի իշխանական թիմը ժամանակ առ ժամանակ գործողություններ են ձեռնարկում, որպեսզի ստուգեն փորձել հանրային եւ փորձագիտական կարծիքը բարձրացրած խնդիրների վերաբերյալ: Եւ այս առումով լուրերի դեմ արտադատարանական պայքարի փորձերը, որոնք այս ընթացքում առաջարկվում էին Իմ Քայլը դաշինքի պատգամավորների կողմից ֆեյսբուքում, կարծես թե համարժեք հակազդեցության արժանացավ>>: Այդուհանդերձ փաստն այն է, որ որ իշխանությունները ոչ միայն այսպես կոչված ստուգողական քայլեր են ձեռնարկել, այլեւ կոնկրետ բնորոշումներ տվել չորրորդ իշխանության ներկայացուցիչներին, ընդհուպ՝ <<հակապետական>> անվանել, մեր զրուցակիցը վարկածներ ունի, թե ինչու է իշխանությունը այսպիսի փոխհարաբերություն ընտրել ԶԼՄ-ների հետ.<<Ես կարծում եմ՝ այստեղ երկու միտում կա, առաջինը՝ այսօր Հայաստանին անհրաժեշտ դիսկուրսը փոխելու, մեզ համար հիմնական խնդիրը անվտանգության խնդիրն է, եւ դրա փոխարեն մեզ գցել մեդիայի շուրջ քննարկումների դաշտը: Կարծում եմ, որ սա շատ հաջող մտահաղացում է, որովհետեւ ցանկացած լրատվամիջոց ավելի մեծ հաճույթով այս թեմայով հարցազրույց կանի, քան թե ղարաբաղյան քննարկումների վերաբերյալ: Մյուս կողմից՝ կա մեդիայի նկատմամբ ձեւախեղված պատկերացում վարչապետի թիմի մոտ>>: Ենոքյանի գնահատմամբ վարչապետն իրավունք չունի գնահատելու՝ մամուլն ազատ է, թե ոչ, այդ գնահատականը նրա խոսքով պետք է տա ընթերցողը եւ մեդիա հանրությունը.<<Ես երկար տարիներ գովազդի ոլորտում եմ աշխատել ու կարող եմ ասել, որ հեռուստաընկերությունների համար, անկախ իրենց պատկանելության, թիվ մեկ խնդիրը ռեյտինգն է, միգուցե իշխանական շրջանակներում կան լրագրողներ, որոնք ղեկավարվել են իրենց համար հնչեցրած հրահանգներին եւ իրենց տված փողերին, բայց կարծում եմ, որ մեծ հաշվով Հայաստանի մեդիադաշտը գտնվել է ազատ դիսկուրսում>>: Անի Սահակյան