Աբսուրդի թարտրոնը վերածվել էր ֆարսի

Այսօր էլի ԱԺ-ում էի. Եթե ազնիվ․ -Գարշանք ապրեցի՝․ -Ոմն Լուիզայի /կարծես ԲՀԿ-ից/ հարցից․ -Փաշինյան-Բաբլոյան զրույցից․ -Հարցը պատվիրված էր․ -Ուզել էին լավ, ստացվեց՝ ինչպես միշտ Հ․Գ․ -Տիկինը մուղսիկ-պուղսիկ ձայնով հարցրեց․ -Պարոն Փաշինյան, դուք գրել եք հեքիաթ /երեխաների համա՞ր/, այդ հեքիաթը կոչվում է <<Չար տնակը>>՝ ավարտում ԱԺ աշխատանքը՝ լավտեսականով ավարտենք,․ պուսիկ-մուսիկ դալյալվեց հարցավոր տիկինը․ -Հավելմամբ՝ ՀՀԿ-ի իշխանության ավարտի ու ձեր մասին է չէ՞ այդ հեքիաթը․․․ Հ․Գ․ -Իաթըը-իաթը-իարթը,- արձագանքեցին պառլամենտի օճոռքը ու Նիկոլայը -Պարզվեց՝ հեքիաթը Նիկոլը գրել է մարտին, այն միստիկ է, եւ չարի տնակը դա Նիկոլի ԱԺ սենյակն է․․․ -Բայց Նիկոլի վարչապետի սենյակը բարի է․ -Հեքիաթում այդ մասին չկա, բայց Նիկոլը հարկ համարեց դա պատմել հեքիաթասեր ԲՀԿ կնոջը․․․ Հ․Գ․ -Չար, էդքան էլ չա՞ր․․․ -Նախ՝ ԱԺ-ն համարել չար, հետո էլ Բաբլի հարցին ի պատասխան՝ շոյել Բաբլին, թե․ -Դու եւս պուպուսիկ ես, պուպուշիկ ես սիրելի Բաբլ․ -Իսկ Բաբլը հենց դա էր սպասում Նիկոլից․․․ -Իր պուպուսիկ հաջորդ հարցով․ -Աբսուրդի թարտրոնը վերածվել էր ֆարսի, ու ֆարսը լացացնում էր․․․․ -Նախ՝ Բաբլը ՀՀԿ-ական է, ՀՀԿ-ի ԱԺ նախագահը․․․ Փաստացի՝ -Չարի մարմնացման գլուխը, որպես ԱԺ նախագահ․ -Շոյվում էր Բաբլը այդ մթնոլորտից․․․ սյուր էր ամեն բան, քան ՝ Շեքսպիրը․․ Հ․Գ․ -Ակնհայտ է․ -Նիկոլը ԱԺ-ում մնացել է Կոզեռնի գերեզմանոցի հոգիների օկուլտիզմի տակ․․․ -Հեքիաթ է ասում իր չար սենյակ մասին․ -Ու բոլորին քաշում այդ չար զոնտիկի տակ․ Հ․Գ -Եղբայր՝ չի կարող որ քո մի սենյակը չար լինի․ Մյուսը՝ կառավարության բաղձալին, բարի․ -Մեջդ որոնի արմատը․․․ -Հանրապետությունը, այս երկիրը երբեք այնպիսի չարության, անհանդուժողականության մեջ չի եղել, -Ինչպես այսօր՝ քո ղեկավարության օրոք․ որպես գլուխ․․ -Դու չես դիմանում անգամ լուծարված պառլամենտում՝ -Դա դրսեւորելուց՝ -ՀՀԿ-ՔՊ-իկություն խնդիր ես պատվիրում․ -Տեսակի շրջանակ սարքում․ -Ու խիստ սամադխի թառում մեջտեղը։ -Եղբա՝յր․ -Ոնց կարա քո կառավարոթյան սենյակը, որ ըտենց պինդ բռնել ես՝ չար չլինի․ -Եթե դու սահմանադրութնամբ ու օրենքով բոլորի, այս երկրի վարչապետն ես․ -Բայց դրել լուծարված ԱԺ-ի վերջին նիստում․ -Վերջին օրով․ -Էլի սեւ ու սպիտակի նաղլն ես պատմում․ -Ու չեե՜ես հագենո՞ւմ․․․