Նախագահի «ախրանայի» պետը կյանքս կերավ, իմ կաբինետից դուրս չէր գալիս. Մեսչյան

Երեւանի գլխավոր ճարտարապետ Արթուր Մեսչյանն իր գլխավոր հաջողությունը կհամարի գլխավոր ճարտարապետի ինստիտուտի ձեւավորումըորը։ Նրա հաղորդմամբ՝ մինչ այժմ գլխավոր ճարտարապետները 100 տոկոսով կախյալ են եղել քաղաքապետի քաղաքականությունից: Մեսչյանը պատմեց, թե ինչու է հրաժարվել գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնից, երբ առաջին անգամ էր նշանակվել այդ պաշտոնում. «Ես ինչու՞ դիմում գրեցի ու դուրս եկա, երբ առաջին անգամ գլխավոր ճարտարապետ էի, որովհետեւ նախագահի «ախրանայի» պետը կյանքս կերավ, բառից բուն իմաստով, իմ կաբինետից դուրս չէր գալիս, եւ ասում էր՝ պիտի տաս, ասում էի՝ իյա, իսկականի՞ց, ինչի՞ պիտի տամ, չեմ տալիս։ Եվ նա գնում ու բողոքում էր բոլոր ատյաններին եւ հետո ինձ զանգ էին տալիս՝ բա, պարո՛ն Մեսչյան, դու գիտե՞ք ում եք ասել ոչ։ Ասում եմ՝ ով ուզում է լինի, ինչ տարբերություն, իմ գլխին Աստվածն է, իմ քաղաքն է»։ Նա համոզված է՝ գլխավոր ճարտարապետը նա է, ով ունի իրավազորություն ասել՝ «ոչ»։ «Եթե գլխավոր ճարտարապետը «ոչ» ասելու իրավասություն չունի, ինքը թող գլխավոր ճարտրապետ չաշխատի»։ Մեսչյանի համոզմամբ՝ երբ գլխավոր ճարտարապետը դառնում է հլու–հնազանդ սպասավոր, դրանից վատ բան չկա. «Եթե ես կարողանամ կազմավորել գլխավոր ճարտարապետի ինստիտուտը, որ անկախ նրանից ով կլինի ինձանից հետո, այդ գործառույթը շարունակի, ես կմտածեմ, որ դա ամենամեծ հաջողոթյունն է, որին ես կարողանամ հասնել, որ ամեն մի քաղաքապետի ժամանակ այս ամենը չփոխվի, որովհետեւ երբ գլխավոր ճարտարապետը դառնում է հլու–հնազանդ սպասավոր, դրանից վատ բան չկա։ Ոչ մի գլխավոր ճարտարապետ, որ ունեցել է Երեւանը, որեւէ հատկանիշով ինձանից վատը չի եղել, բոլորը շատ լավ մասնագետներ էին, ուղղակի գործիքակազմը չունեին»,–եզրափակեց նա