Աճուրդը չկայացավ

Ազգային ժողովում Ընտրական օրենսգրքի  ընդունման երկրորդ փորձը անհաջող ավարտ ունեցավ եւ փոփոխված նախագծի ընդունման համար ընդամենը մեկ ձայն պակասեց: Նախագծի տապալման մեղքը  մեծ հաշվով կոտրվում է ՀՅԴ խմբակցության վրա, որի երկու պատգամավորներ Ռոմիկ Մանուկյանն ու Անդրանիկ Կարապետյանը բացակայում էին, փոխարենը Ծառուկյան խմբակցությունը ոչ մի բացակա չտվեց, Ելք-ին միացան նաեւ այն ՀՀԿ-ականների մեծ մասը, որոնք միացել էին արտահերթ ընտրությունների նախաձեռնությանը: Փաստացի ՀՅԴ-ն կարող էր առնվազն ապահովեր նոր ԸՕ-ի ընդունումը, քանի որ դա ձեռնտու էր նախեւառաջ հենց իրեն: Դդեռ անցյալ տարվա ընտրություններին ընդառաջ հին ընկերները նեղսրտում էին, որ ռեյտինգային ընտրակարգը անհավասար մրցակցային պայմաններ է ստեղծում իրենց՝ որպես գաղափարական ուժի եւ այն կուսակցությունների միջեւ, որոնք տնօրինում են ֆինանսական ռեսուրսների: Վերջերս էլ ՀՅԴ-ականները արտահերթ ընտրությունների նախապայման էին առաջ քաշում նոր ԸՕ-ի ընդունումը: Հետեւաբար բոլոր միջոցները պետք է ձեռք առնեին ԸՕ-ում փոփոխությունները կյանքի կոչելու համար: Իիսկ բացակա պատգամավորները հանուն արդարության խորհրդարանի այն պարտաճանաչ պատգամավորնեի թվում են, որոնք հազվադեպ են բացակայում, այնպես որ այս անգամվա բացակայությունը որոշակի թերահավատություն էր առաջացնում: Խմբակցության ղեկավար Արմեն Ռռուստամյանը այս առիթով լրագրողներին փոխանցեց, որ ՀՅԴ-ի կողմից սաբոտաժ չի եղել.«Եթե մի բան երկու անգամ չի ստացվում, նշանակում է, որ ինչ-որ բան սխալ է արվել: Քանի որ դրած էր դեկտեմբեր ամիսը եւ ամեն ինչ հարմարեցվում է դրան, այսպիսի բաներ պետք է տեղի ունենան: Հիմնական պատճառը թողած` ուրիշ տեղեր են ման գալիս: Ի՞նչ սաբոտաժ, եթե մեր 7 հոգուց 5 հոգին կողմ է քվեարկել: Եթե սա սաբոտաժ է համարվում, որ հարյուր տոկոսանոց մասնակցություն չկա, ուրեմն բոլոր այն օրենքները, որտեղ 105 հոգով չեն քվեարկել, սաբոտաժ է եղել: Ակնհայտ է, չէ՞, որ սաբոտաժի մեղադրանքը օդից վերցրած է»,-ասում է Ռուստամյանը: Սակայն ժամկետների վերաբերյալ Ռուստամյանի պատճառաբանությունը մեղմ ասած համոզիչ չէ, որ ԸՕ նախագծի տապալումը թերեւս պետք է պայմանավորել հենց այդ գործոնով: Վարչապետի պաշտոնից Նիկոլ Փաշինյանը հրաժարական է ներկայացրել, առաջին ընտրությունը արդեն չի կայացել, խորհրդարանը նոյեմբերի երկուսին Սահմանադրության սահմանած կարգի համաձայն երկրորդ անգամ վարչապետ կընտրի եւ ըստ ամենայնի դա էլ չի կայանա ու ԱԺ-ն իրավունքի ուժով կցրվի: Այնպես որ ԸՕ ընդունել-չընդունելը որեւէ կապ չունի այն փաստի հետ, որ վարչապետը արտահերթի ժամանակ է սահմանել դեկտեմբերը: Ավելի ազնիվ ու համոզիչ է  խմբակցության քարտուղար Արմենուհի Կյուրեղյանի բացատրությունը: Նա ասում է՝ ինչպես կարելի է Դաշնակցությանը մոռանալ առաջարկությունների փուլում և հիմա ամեն ինչում մեղադրել Դաշնակցությանը։Նա չի պարզաբանում, թե ինչ առաջարկությունների մասին է խոսքը, սակայն  պարզից էլ պարզ է, որ այդ բառը բազմանշանակ իմաստ է կրում ՀՅԴ-ի դեպքում, որտեղ միգուցե հասկացել են, որ իրենց գնացքը գնացել է ու ռեյտինգայինով, թե առանց այդ մոդելի այլեւս շանս չունեն խորհրդարան անցնելու: Այս պարագայում այլ ելք չի մնում, քան  աճուրդի հանել իրենց ձայները, դրա դիմաց որոշակի ու հստակ ակնկալիքով: Տիկին Կյուրեղյանի խոսերից պարզ է դառնում, որ իշխանությունը նրանց հետ գործարքի չի մտել, իսկ իրենք էժանով, առավել եւս ձրի ծախվողը չեն: Ալեն Սիմոնյանը հայտարարել է, որ այլեւս նույն հարցով արտահերթ չեն հրավիրի, իմաստ չկա,իրենք կարող են ռեյտինգային մոդելով էլ գնալ ընտրության, սա կնշանակի, որ իշխանությունը մերժում է ՀՅԴ-ին եւ չի պատրաստվում բեռ անի իր ուսերին: Անի Սահակյան