Ձեզնից վերեւ էլ նախարար կա, հա՞ փաստորեն, որ վանեսաբար՝ փռում է ասֆալտին, ծեփում պատերին

Արսեն Թորոսյա՞ն․ -Բար՝ով․ -Էս ի՜նչ ես անո՜ւմ քո բրատավայով, էս իի՜նչ․․․ -Դոկտո՞ր, ձեզնից վերեւ էլ նախարար կա, հա՞ փաստորեն․ - Որ վանեսաբար՝ փռում է ասֆալտին, ծեփում պատերին՝ -ՄԻՊ-ին, բժշկականի դասախոսներին, շրջանավարտներին։ -Որ կադրային <<ասողն>> է նախարարությունում․ -Առանց իրեն օձը չի շարժվում, մողեսները չեն թռչում ․․․ -Ներեցեք, բա դուք ինչ եք անում նախարարության կողմերում․ պարոն Թորոսյան․ -Մանավանդ որ, մամուլը գրում է, որ կոռպուպցիոն լուրջ ռիսկեր կան՝ -Առանց այն էլ ձեր կողմից հարստհարված առողջպահական ոլորտում՝ -Նարեկը Վանեսյանի կողմից /բարեւ ձեզ պարոն Վանեցյան՝ աչքիս ձեզ համար նոր ֆրոնտ է առաջանում աշխատանքի/։ Հ․Գ․ -Բանակից ազատված /մեկ տարի ծառայելուց հետո․․․․ անհայտ պատճառո՞վ․ ասում են՝ օրերս անդրադառնալու եք էդ խնդրին․ թղթերը կբերեք՝ տեսնենք՝ բարաթը ով է ստորագրել/․․․ պարոն Թորոսյան․ -Կարծես թե դուք վաղը ասուլիս եք տալու․ - Եւ ուրմեն մի քանի օնլայն հարցադրում՝ ձերդ գերազանցությանը․ ա/․Դուք, ի վերջո, ազատելո՞ւ եք աշխատանքից ձեր թանկագին-հոգեզավականին․ -Վանեսյանին /բարեւ ձեզ պարոն Վանեցյան/․ - Թե՞ բավարարվելու եք այլ <<պատժամիջոցներով>>, ասնեք ՝ նկատողությամբ․ -Կարտարվածի ողջ պատասխանատվությունը վերցնելով ձեր վրա․․․ -Որից հետո՝ կամ զագս, կամ՝ դատախազություն․ պարոն Թորոսյան․ -Այն է՝ կամ դիմում պետք է գրեք՝ հեռանալու մասին, կամ՝ պարոն Վանեսյանին անձամբ՝ ձեր ձեռքով նշանակեք նախարար /գիտեք չէ՞, Ավինյանն ու Այրարատս եւս ցանկանում են, որ դուք Վանեսյանին /բարեւ ձեզ կրկին, պարոն Վանեցյան/ ազատեք գործից, դուք անձնազոհաբար չեք գնում այդ քայլին/; բ/․Եւ վերջապես, մեծարգո եւ անմոռաց նաախարար․ -Դուք փոխե՞լ եք ձեր որոշումը․ մեծն Վանեսյանին /հավերժ բարեւ, պարոն Վանեցյան/՝ ձեզ հետ Քաթար՝ ինովացիային եւ նոր գաղափարներին նվիրված գիտաժողովին տանելու անչությամբ․ տանելո՞ւ, թե՝ չեք տանելու․ ինչպիսի՞ն է ձեր որոշումը։ դ/․Ձերդ գերազանցսություն․ ի՞նչ կապ ունի հոգեբուժարանի տնօերնը ինովացիայի, նոր գաղափարների հետ․․․ Հ․Գ․ -Հին գաղափարների տակից հլը դուրս չեք եկել, նորերը բերում եք հորս դուքան դարձած ոլորտ․ -Որ ի՞նչ անեք։ #Հոգեբուժարանը_քաշելա_ջանները Գրել է Կարմեն Դավթյանը