Իսկ ով է փրկելու Նիկոլ Փաշինյանին

Որ Սերժ Սարգսյանը իր իշխանության տարիներին ամայացրեց քաղաքական դաշտը՝ պետությանը իրական այլընտրանքների փոխարեն հաճախորդներ մատուցելով, որ նրա պաշտոնավարման տարիներին չկայացավ որեւէ ինստիտուտ, իսկ իբրեւ այս ամենի հետեւանք ժողովուրդը չդարձավ քաղաքացի, ինչի դառը պտուղները մենք քաղում ենք այսօր, դա էլ է փաստ։ Այնքան ատելություն ու անհանդուրժողականություն, որքան կա սիրո եւ հանդուրժողականության հորջորջվող հեղափոխությունից հետո Հայաստանում, երբեւէ որեւէ իշխանության տարիներին չի եղել: Հեղափոխության օրերից սկսած եւ ցայսօր հեղափոխության էյֆորիայի տակ գտնվող հանրությունը մի կողմից, մյուս կողմից իշխանությունների ֆեյքերը ձեւավորել են անհանդուրժողականության մթնոլորտ, որտեղ անարգանքի սյունին է գամվում, ոչնչացվում ցանկացած մեկը, ով կհամարձակվի ոչ թե հակադրվել նոր իշխանություններին, այլ նրանցից տարբերվող տեսակետ հայտնել: Սեռական բնույթի հայհոյանքներ, կռապաշտական մի մթնոլորտ է, որտեղ երկրպագության առարկան Նիկոլ Փաշինյանն է: Այս մթնոլորտը կրկնում ենք՝ ինքնին հասկանալի է, Սերժ Սարգսյանի ծանր ժառանգությունն է եւ բնական է, որ մարդիկ գրեթե կաստվածացնեին իրենց «փրկիչին»։ Սակայն վտանգավորն այն է, որ Փաշինյանը որոշել է ոչ միայն պահպանել Սերժ Սարգսյանի թողած վտանգավոր ժառանգությունը, այլեւ օգտվել այս պահին ունեցած իր հնարավորությունից եւ հասարակության մեջ զոմբիների հոծ բանակ կերտել։ Փաստ է, որ մինչ օրս վարչապետի գործողությունները մթնոլորտը կարծրացնելու նպատակ են հետապնդում, երբ Երեւանի ավագանու ընտրություններին հանրությանը բաժանեց սեւերի ու սպիտակների, հեղափոխականների եւ հակահեղափոխականների։ Նոր Հայաստանում նա ամեն ինչ անում է մեկ մարդու իշխանություն հաստատելու համար, հեղափոխական էյֆորյայի մթնոլորտում հասկանալով, որ ցանկացած հրահանգ ընդունվելու է հալած յուղի պես, նա այդպես էլ անում է, իհարկե, վերջում դա ներկայացնելով որպես ժողովրդի կամք։ Հրահանգում է փողոց դուրս գալ, գալիս են, հայհոյել՝ հայհոյում են, չհայհոյել՝ լռում են։ Եւ ուրեմն իրավիճակն ամբողջությամբ գտնվում է նրա վերահսկողության ներքո, իսկ մթնոլորտում գերակշռում է ատելության, ոչնչացնելու տրամադրությունները, ինչին ականատես եղանք նաեւ օրերս՝ ԱԺ շենքի դիմաց։ Կոչերից ու վիրավորական արտահայտություններից բացի ցուցարարները գործուն քայլերի դիմեցին՝ վնասելով պատգամավորների մեքենաները։ Եւ այսքանից հետո կարելի է պատկերացնել, թե ինչ կլիներ, երբ նրանց առջեւ դարպասներից բացի բացվեին խորհրդարանի դռները։ Այսպիսով՝ ակնհայտ է, որ Փաշինյանը դեմ է այլընտրանքների ձեւավորմանը եւ ցանկացած այդպիսի կարծիք ինչպես դասականը կասեր՝ «օրօրոցում խեղդվում է»։ Եւ հիմա արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների հարցում շտապողականությունն էլ պատահական չէ, նա ամեն ինչ անում է բացառելու այլընտրանքի ձեւավորումը ու ներկա պայմաններում ակտուալ են դառնում ազգայնականները, նրանք, որոնց սկզբունքները համապատասխանում է այսօրվա ոչնչացնող, ջարդող, մերժող հանրության տրամադրություններին։ Այլ կերպ ասած՝ ձեւավորվում է զոմբիների եւ ծայրահեղականների իրականություն, իսկ հասարակությունը, որին սովորեցնում ես գնա այս դուռը ջարդի, որ բացվի քեզ համար, վաղը նույն սկզբունքով լուծելու է սեփական իշխանության՝ այսինքն՝ Նիկոլ Փաշինյանի հարցերը։ Իսկ ով է այդ ժամանակ փրկելու Փաշինյանին․․․ Անի Սահակյան