Ում խաղն է խաղում Նիկոլ Փաշինյանը

Նիկոլ Փաշինյան- Վլադիմիր Պուտին շաբաթ օրը կայացած հանդիպման գնահատականները տարբեր են։ Վարչապետի հավաստիացումները, թե այդ հարաբերությունները փայլուն են, միանշանակ չեն ընդունվում։ «Մեր հարաբերություններն այնքան կարեւոր են ու նշանակալի, որ մնացած բոլոր հարցերը երկրորդական պետք է համարվեն դրա համեմատությամբ: Եվ կարծում եմ՝ այդ տրամաբանությունը դոմինանտ է եղել հանդիպման ժամանակ»,- խորհրդարանում լրագրողների հետ զրույցում ասաց Արմեն Ռուստամյանը: Նա չի կիսում տեսակետը, որ հայ-ռուսական հարաբերությունների լավ լինելը պետք է դրսեւորվի ՌԴ-ի կողմից Ադրբեջանին վաճառվող զենքի դադարեցմամբ: Ասում է` դա շատ կտրուկ է: Ըստ նրա՝ առկա հարցերը քննարկվել են, բայց դիվանագիտական էթիկետը թույլ չի տա հրապարակել, ամեն դեպքում երկու երկրների համար ձեռք են բերվել կարևոր համաձայնություններ: Մտավախություններ չկա՞ն, որ Սիրիա ուղարկվող զորամիավորման պատճառով Հայաստանը կարող է հայտնվել ամերիկյան պատժամիջոցների տակ, Արմեն Ռուստամյանը պատասխանեց, որ համագործակցությունը հումանիտար է եւ խնդիրներ չառաջացնող։ ԱԺ «Ելք» խմբակցության պատգամավոր, «Հանրապետություն» կուսակցության նախագահ Արամ Սարգսյանի համար նախընտրության հարց է՝ ում համար ինչն է լավ ու խնդիրներ չկան․«Եթե ՌԴ-ն այլեւս զենք-զինամթերք չի վաճառելու Ադրբեջանին, իմ ընկալմամբ, խնդիրներ չկան: Եթե ՌԴ-ն Արցախի հարցում կողմնակից է լինելու ժնեւյան եւ լենինգրադյան պայմանավորվածություններին եւ սուբստանտիվ բանակցություններին, ուրեմն, իմ ընկալմամբ, խնդիրներ չկան: Եթե գազի գինն էժանանալու է, ուրեմն խնդիրներ չկան»,- ասաց մեր զրուցակիցը` հավելելով, որ ՌԴ-ն սովոր է խոստումներ տալ եւ դրանք չկատարել: «Խոստումների մակարդակում խոստացել են ՀՀ վարչապետին: Խոսքի, բանակցային, անձնական հարաբերությունների մակարդակում խնդիրներ չկան, բայց իրականում հայ-ռուսական հարաբերություններում շատ ու շատ խնդիրներ կան, որոնք իրենց լուծմանն են սպասում»,- հավելեց նա: ԱԺ արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահ Արմեն Աշոտյանը նշեց, որ ինքը կցանկանար, որ հայ-ռուսական հարաբերություններում արտաքին քաղաքականության հետ կապված մանիպուլյացիաներ, բառախաղեր, տեղեկատվական օպերացիաներ չիրականացվեն, որովհետև դրանց կյանքը շատ կարճ է և միայն ընդգծում է խնդրի գոյությունը: «Կա մեծ գայթակղություն՝ արտաքին հարաբերությունները դարձնել ներքաղաքական օրակարգի մաս: Այս գայթակղության մեջ իշխանությունը, գործող կառավարությունը մեղադրում է ընդդիմությանը: Այնուհանդերձ, իշխանությունն իր բարձրացրած հարցերով լեգիտիմացնում է ընդդիմության հարցադրումների ի հայտ գալը: Եկեք հասկանանք, թե ինչ խաղի կանոններով ենք խաղում: Եթե խաղում ենք այն խաղի կանոններով, որ ՀՀ ներքին գործերն են դա, ապա ինչո՞ւ է վարչապետը խոսում դրա մասին Մոսկվա կատարած այցի ընթացքում: Չէ՞ որ նա լեգիտիմացնում է նույն Լավրովի հայտարությունները, ժամանակին մերժելով դրանք, հիմա, փաստորեն, նույն սյուժեն է թելում, նույն խաղն է խաղում և նույն օրակարգն է առաջ տանում: Ես կարծում եմ՝ շատ կարևոր է ՀՀ արտաքին քաղաքականության մեջ որոշել դաշտերը: Խաղի կանոնները պետք է լինեն հստակ և տեղեկատվական, ինչպես կասեր Ռուբեն Վարդանյանը, միտինգային մանիպուլյացիաներն այս հարցում ոչ միայն անթույլատրելի են, այլև կարող են պարզապես կործանարար լինել»,- ասաց Ա.Աշոտյանը: Ասաց նաեւ, որ ինքը հանդիպման չհրապարակված դրվագների մասին դեռ տեղյակ չէ, երբ տեղյակ կլինի, նոր առավել մանրամասն կխոսի։ Փոխարենը նա բավական ուշագրավ հայտարարություն արեց երկրորդ Նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի վերաբերյալ։ Հարցին, թե ինչպես է ստացվել, որ 2002 թվականից ՌԴ քաղաքացիություն ունեցող Միքայել Հարությունյանը նշանակվել է զինվորական բարձր պաշտոնի, Աշոտյանը ճշգրտել է, որ դա ՀՀԿ-ի իշխանության տարիները չեն․ «Մեր իշխանության տարիները եկեք հաշվենք 2008-ից, երբ նախագահ դարձավ ՀՀԿ նախագահը, 2002 թվականը մեր իշխանության տարիները չէին»։ Չնայած փաստացի, այո, ՀՀԿ-ն չէր իշխանության, սակայն 2000-ականներից այլեւս գործում էր Քոչարյան-ՀՀԿ դաշինք։ Հետեւաբար զարմանալի է, թե ինչու է Աշոտյանը հրաժարվում Քոչարյանից։ Անի Սահակյան