Ռուսական «տապն» ու հայկական «քյանդրբազությունը»
Երեկ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը անդրադարձել է հայ-ռուսական հարաբերություններին՝ փոխանցելով, որ սեպտեմբերի 8-ին քննարկելու են հայ-ռուսական հարաբերությունների ողջ սպեկտրը՝ առանց այլ մանրամասների: Պարզվում է, որ նա քաղաքական ենթատեքստ չի տեսնում, որ Վլադիմիր Պուտինը շնորհավորել է Ռոբերտ Քոչարյանի ծննդյան օրը՝ համարելով, որ դա «անձնական հարաբերությունների խնդիր է»: Մինչդեռ փաստ էր, որ Ռուսաստանի նախագահի շնորհավորական ուղերձը տեղադրվել էր նրա պաշտոնական կայքում, դաշնային հեռուստաալիքները հաղորդում էին լուրը: Ակնհայտ էր, որ Պուտինն այդ կերպ ուղերձ էր հղում պաշտոնական Երևանին՝ Քոչարյանին մարտի 1-ի գործով մեղադրանք առաջադրելու համար: Այս առնչությամբ Փաշինյանն ասում է․ - «Ընդհանրապես, հասցնելով ճանաչել Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին, ես կարող եմ ասել, որ ինքը մարդկային կապերը շատ գնահատում է և պահպանում է աշխարհի տարբեր երկրների ներկա և նախկին ղեկավարների հետ: Դուք տեսաք, որ վերջերս, չնայած Եվրամիության հետ բավականին պրոբլեմատիկ հարաբերություններ ունեն, բայց նա մասնակցեց ավստրիացի բարձրաստիճան պաշտոնյայի հարսանյաց արարողությանը, ինչը նշանակում է, որ մարդկային կապերը նրա համար առանձնահատուկ նշանակություն ունեն»: Դիտարկմանը, որ Պուտինը տասը տարի հրապարակավ չէր շնորհավորել Քոչարյանին, Փաշինյանը ոչ ավել, ոչ պակաս՝ այսպես է արձագանքել, թե՝ «ուշադրությամբ չի հետևում այդ վիճակագրությանը», ինչպես լրագրողները: Հաջորդ զարմանալի պատասխանը: Փաշինյանին հարց են ուղղել Լավրովի հայտարարությունների վերաբերյալ, որում նա գնահատել էր Հայաստանում ստեղծված ներքաղաքական իրավիճակը: Նիկոլ Փաշինյանը որոշել է կատակել: Լավրովն ասել էր, թե Մոսկվան մտահոգված է, որ իրադրությունը Հայաստանում շարունակում է թեժ մնալ, հետաքննվում են տասնամյա վաղեմության իրադարձությունները: Փաշինյանն այսպես է արձագանքել. «Շոգ էր էսօր բավականին»: Թե՛ Մոսկվայի, թե՛ Վաշինգտոնի, թե՛ Փարիզի, թե՛ Թեհրանի և թե այլ երկրների հետ, իսկ երկրների արտգործնախարարները բարձրաստիճան պաշտոնյա են, այդ երկրի արտաքին քաղաքականության պատասխանատուն են, խոսել նման անհաջող «կատակներով», իսկապես անլուրջ է, տարօրինակ ու անհասկանալի: Դա խոսում է ոչ միայն անփորձության մասին, այլև դիվանագիտական կարողություններից զուրկ լինելու մասին: Այո՛, բոլորի համար պարզ է, որ Մոսկվան ակնհայտորեն փորձում է ազդել հայաստանյան ներքաղաքական իրավիճակի վրա, թեև հայտարարում է, թե չի խառնվում և՝ «Հայաստանում տասնամյա վաղեմության գործերի քննությունը այդ երկրի ներքին գործն է»: Մենք տեսնում ենք չէ՞, որ խառնվում են: Բայց մի՞թե դա հիմք է, որպեսզի Փաշինյանը Մոսկվա մեկնելու առաջ փորձի կատակել ու ծաղրել Լավրովի գնահատականը: Պետք է հասկանալ, որ նման բացթողումները կարող են բավական ծանր նստել Հայաստանի իշխանության նկատմամբ վերաբերմունքի, հարգանքի առումով, ինչու չէ՝ Հայաստանի նկատմամբ ընդհանուր մթնոլորտի առումով: Թամար Բագրատունի
Հետևեք մեզ Viber-ում
