Քոչարյանը մի հարվածով երկու թիրախ «ոչնչացրեց»

НТВ ռուսական հեռուստաընկերությունը Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի հետ ներկայացրել է հարցազրույց, որում պաշտոնաթող նախագահը մի շարք ուշագրավ ընդգծումներ է անում, վերահաստատում է քաղաքականություն վերադարձի փաստը, պնդում է, որ իր նկատմամբ քաղաքական վենդետա է իրականացվում, որովհետև իշխանության են եկել այն մարդիկ, ովքեր 2008-ի զանգվածային անկարգությունների էին դիմել, միեւնույն ժամանակ չգաղտնազերծելով՝ ում միջոցով, ինչպես, որն է լինելու իր քաղաքական հենարանը: Նա հայտարարում է, որ այդ կուսակցություն ստեղծելու, կամ դաշինք ձեւավորելու հարցը բաց է թողնում: <<Ես հարցը թողել եմ բավականին բաց։ Հասկանում եմ, որ կարող եմ լուրջ համախմբող կենտրոն դառնալ այն մարդկանց համար, ովքեր տեսնում են այսօրվա խնդիրները>>,- ասել է նա։ Մենք ավելի վաղ լուր էինք գրել, որ Քոչարյանը չի պատրաստվում դռնեդուռ ընկնել, մարդկանց խնդրել-հորդորել միանալ իր թիմին, նա մտերիմների մոտ անկեղծացել է, որ նախկին համակարգի բոլոր առանցքային դերակատարներն էլ վաղ, թե ուշ միանալու են իրեն՝ Փաշինյանի հարվածները սեփական մաշկի վրա զգալուց հետո: Սակայն հարցազրույցի ամենաուշագրավ դվագներից մեկը հրապարակային մեղադրանքն է Սերժ Սարգսյանին ուղղված: Քոչարյանը պնդում է, որ նախկին իշխանության տապալումը բացառապես Սերժ Սարգսյանի մեղքով է, որ վերջինս չպետք է նախաձեռներ սահմանադրական բարեփոխումները, որի միջոցով, ըստ ամենայնի, սեփական իշխանությունը պահելու մտադրություն ուներ: <<Ես կարծում եմ, որ նա ընդհանրապես չպետք է սահմանադրական փոփոխություններ իրականացներ։ Այն ժամանակ հրապարակայնորեն քննադատել եմ այդ բարեփոխումները։ Եվ, իհարկե, նա չպետք է իշխանությունը պահպանելու փորձեր ձեռնարկեր՝ անցնելով վարչապետի աթոռին>>,- ասում է երկրորդ նախագահը՝ թերեւս Սերժ Սարգսյանին նախատելով, որ չցանկացավ իշխանությունը փոխանցել իրեն, այլ փորձեց երկարաձգել սեփական իշխանությունը, ինչն էլ հանգեցրեց այս իրավիճակին: Այդ ամենին հակադրում է իր իշխանության տարիները՝ ժողովրդին հիշեցնելով արձանագրված աճերը տարբեր ոլորտներում եւ ակնարկում, թե ինչու կամ ովքեր պետք է միանան իրեն, դրանց թվում անշուշտ այն խավն է, որը հարստացել է Քոչարյանի պաշտոնավարման տարիներին. <<Տեսեք, ես 10 տարի Հայաստանի նախագահ եմ եղել։ Այդ տասը տարվա ընթացքում Հայաստանի ՀՆԱ-ն 5 անգամ մեծացել է։ Հինգը ռեկորդային թիվ է։ Իսկ բյուջեն մեծացել է 8 անգամ։ Այսինքն՝ այն ամենը, ինչ տեսնում եք Երևանում՝ հետաքրքիր վերակառուցված, կառուցվել է այն տարիներին։ Գիտեք, մենք տարեկան 35-40 հազար աշխատատեղ էինք ստեղծում։ Փոքր և միջին բիզնեսների մասը իմ նախագահության մեկնարկին բարձրացավ 15 տոկոսով՝ հասնելով 46-ի։ ՀՆԱ-ի մասնավոր ճյուղի բաժինն 80 տոկոսն անցավ։ Կյանքի որակը պարզապես արմատապես փոխվեց։ Եվ մենք պետք է հիշեցնենք այս մասին։ Ես տասը տարի քաղաքականությունից դուրս եմ եղել, հնարավոր է՝ բոլոր մարդիկ չեն հիշում այս մասին։ Մենք կհիշեցնենք այս մասին։ Եվ ես կարծում եմ, որ այդ մարդիկ, ովքեր մասնակցել են այս ողջ գործընթացին, բիզնես են ստեղծել և առաջ տարել տնտեսությունը, նրանք էլ կդառնան հենց այդ ընտրական բազան>>։ Իր իշխանությանը հակադրում է նաեւ ներկա իրողությունը՝ դա մոտավորապես որակելով ժողովրդավարությունից հեռու, քարանձավային ամբոխավարություն. <<Իրավիճակը չափազանց հետաքրքիր է։ Ես ուշադիր հետևում եմ։ Շատ մեղմ է ասված “իշխանությունների փորձի բացակայություն”։ Պատկերացրեք իշխանությունների հայտարարությունն այն մասին, թե ինչպես են նրանք տեսնում երկրի կառավարումը։ Հենց վերջին հանրահավաքի ժամանակ հայտարարվում է այն մասին, որ Հայաստանում դե ֆակտո ստեղծվել է կառավարման նոր համակարգ: Պետական կառավարում։ Եվ հեղափոխական հրապարակը հայտարարվում է ժողովրդի իշխանության բարձրագույն մարմին։ Ես ցիտում եմ, սա կատակ չէ։ Մեր սահմանադրությունում այդպիսի բան չկա։ Այդպիսի հասկացություն, որ հրապարակը դառնա բարձրագույն մարմին։ Հետո, հենց իրենց տեքստով, - Կառավարությունը հաշվետու է այդ հրապարակին։ Եվ ներքին քաղաքական ու տնտեսական բոլոր կարևորագույն հարցերը կքննարկվեն այդ հրապարակում, ու որոշումները կկայացվեն այդ հրապարակում>>: Քոչարյանը որեւէ բառով չի անդրադառնում Փաշինյանի այն հայտարարությանը, թե Քոչարյանի վերադարձի մասին ամենաճիշտ գնահատականը ժողովրդինն է, վարչապետն, ըստ ամենայնի, ակնարկում է, որ ժողովրդի եւ Քոչարյանի կապը ոչ միայն վաղուց խզված է, այլ նույն մարտյան իրադարձությունների պատճառով նրան չեն ներում, ինչպես է նա շահելու շարքային քաղաքացու վստահությունը, դեռեւս պարզ չէ ու այդ մասին լռում է նաեւ երկրորդ նախագահը: Փոխարենը նա տեղ է հասցնում իր կարեւոր մեսիջը ուղղված Ռուսաստանին, որ պատրաստ է մնալ նրա «գծի» մեջ ու վերջ դնել հեղափոխական այս իրավիճակին, պահպանել ստատուս քվոն․<<Դուք գիտե՞ք հեղափոխության թեկուզ մեկ օրինակ, որից հետո մարդկանց կյանքը ավելի է լավացել։ Օրինակ բերեք։ Միգուցե Եգիպտո՞ս, Թունի՞ս, միգուցե Սի՞րիա։ Գուցե դա Լի՞բիան է... մարդկանց կյանքը բազմակի վատացավ, բազմակի։ Միգուցե Ուկրաի՞նան։ Տարածքներ կորցնելուց բացի, մարդկանց կյանքը նկատելիորեն վատացավ։ Վրաստա՞ն՝ տարածքի կորուստ։ Ինձ ասեք թեկուզ մեկ օրինակ, ես առիթ չեմ տեսնում, թե ինչու պետք է մեզ մոտ ավելի լավ լինի>>, -ասում է նա։ Անի Սահակյան