«Փաստաբաններին ասեք՝ թող շատ խոսեն, ահագին հետաքրքիր է». Ստյոպա Սաֆարյան
Քաղաքական վերլուծաբան Ստյոպա Սաֆարյանը «Ֆեյսբուք»-ում գրել է. «Նայեցի ասուլիսը. Ռուբեն Սահակյանը բարձ պրոֆեսիոնալ է, մեծ փորձառությամբ: Այդ ամենն ու իր խարիզման օգտագործելով փորձեց խորհրդավորություն հաղորդել խոսքին այս ոճով՝ «գիտեք, ինչ կարգի հակաօրինական բան.... վայ քու արա, համարյա թե նախաքննական գաղտնիք էի հրապարակում, չէ, չեմ ասի... անմեղ է, ապացույց չկա....»: Ու, հավանաբար, այս քաղտեխնոլոգիական բլեֆը կանցներ, շատ միամիտների կապակողմնորոշեր, եթե չլիներ շարունակությունը՝ երբ երիտասարդ սերունդը հակմեջ արեց ամեն ինչ ու բլթ հա բլթ, բլթ հա բլթ... ու այդ ամենն ի վնաս Քոչարյանի: Մասնավորապես, ֆունկցիոնալ անձեռնխելիության մասին խոսելիս Օրբելյանը ապացուցեց, որ դատարանը լավ էլ ճիշտ մեկնաբանել է սահմանադրության այդ նորմը, որովհետև այն ինչ մեկնաբանում էր Օրբելյանը կապ չուներ իրավագիտության հետ: Նա հյուպատոսական անձեռնմխելիության օրինակ բերեց, ես էլ ճիշտ նույն պատումով պապլավոկի օրինակը կբերեմ. Քոչարյանը պապլավոկում նստած հաց է ուտում ու ջազ լսում, Պողոս Պողոսյանը գալիս է ու ասում՝ պրիվետ Ռոբ: Կուկուն նրան տանում է զուգարան ու տուր թե կտաս ճակատին, ու նա մահանում է: Օրբելյանն ասում է՝ հիմա հո դա չի՞ նշանակում, թե Քոչարյանը մեղավոր է: Չէ, Օրեբլայն ջան, պապլավոկն է մեղավոր: Կամ ասում է՝ ոչ մի փաստ չկա, մոռանալով, որ արտակարգ դրության ռեժիմն ու գաղտնի հրամանը, որոնց համար պատասխանատու է Քոչարյանը, հենց փաստն են, ապացույցն են ու ըսինք-ըսավով է: Հարգելիս, արտակարգ դրության ռեժիմի միջնորդությունն ու հիմնավորումները Քոչարյանն է ստորագրել, գաղտնի հրամանը՝ նույնպես, որպես գերագույն գլխավոր հրամանատար: Հո այնտեղ չէ՞ր գրելու՝ հրամայում եմ գնալ և 10 մարդ սպանել ու այն էլ անվանապես: Ահա թե ինչու դատարանը չէր կարող պաշտպանների այս՝ իրավագիտության հետ կապ չունեցող հիմանավորումը: Փաստաբաններին ասեք թող շատ խոսեն, ահագին հետաքրքիր է»:
Հետևեք մեզ Viber-ում
