Ում տղայի համար հայրենիքին տրվող պարտք, ում համար՝ փիառ ակցիա

Վարչապետի որդին՝ Աշոտ Փաշինյանը մեկնում է Արցախ ծառայության։ Աստված Աշոտին, ինչպես Հայաստանի ու Արցախի բոլոր զինվորներին պահապան և զորավիգ լինի, բայց փաստն այս շաբաթներ շարունակ այնքան է թմբկահարվում տարբեր շրջանակներում, որ քիչ է մնում խնդրել վարչապետի ընտանիքին ետ պահել որդուն այդ անձնազոհ քայլից։ Մի կողմից հասկանալի է՝ երեւույթի այսչափ հնչեղությունը պայմանավորված է այն տխուր փաստով, որ Հայաստանի նախկին երեք նախագահների զավակներն ու հարազատները, ինչպես նաեւ բարձրաստիճան բազում չինովնիկների զավակները չեն ծառայել հայոց բանակում ու Փաշինյանի որդու քայլն, իսկապես, գնահատանքի է արժանի, բայց նոր Հայաստանի, նոր իրականության ու արժեհամակարգի մասին իրողությունը, որի մասին անընդհատ հիշեցնում է անձամբ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, չեն պարտադրում այսպիսի փիառ ակցիա, որպիսին գնում է վարչապետի որդու բանակ զորակոչվելու առիթով։ Ասենք, երբ քաղաքացին դժգոհ որեւէ խնդրից պատրաստվում է բողոքի ակցիա անել, վարչապետը հրապարակավ կանխում է այդ քայլը՝ հիշեցնելով, որ նոր Հայաստանում ենք, որտեղ աշխատում են պետական բոլոր ատյանները՝ ինչ իմաստ ունի այդ աղմուկ-աղաղակը։ Դեռեւս երկու տարի առաջ՝ ապրիլյան քառօրյայի օրերին բարերար, գործարար Ռուբեն Վարդանյանի որդին ծառայում էր Արցախի բանակում՝ Հադրութի շրջանում։ Բայց ոչ մեկ չիմացավ այդ մասին, թեպետ սխրանքը հենց այդ օրերի ներկայությունն էր։ Միայն որոշ ժամանակ անց Repat Armenia-ի հարցազույցից հանրության ստվար զանգվածներին հասու դարձավ, որ դրսերում ուսանած Դավիթը ոչ միայն ծառայել է Ղարաբաղում, այլեւ ոտքից վնասվածք ստացել։ Թե ում որոշումն է եղել Արցախում ծառայելը, 20-ամյա Դավիթը պատասխանել է, որ իր հոր կարծիքը, անկասկած, իր համար մեծագույն նշանակություն ունի, սակայն վերջնական որոշումն ինքն է կայացրել։ Դավիթը ծնվել և մեծացել է Ռուսաստանում, 7 տարի սովորել է Անգլիայում, այնուհետև՝ ԱՄՆ-ի համալսարաններից մեկում։ Եւ ահա, այս փաստը, գուցե այսօր էլ շատերի ուշադրությունից դուրս է մնացել, քանզի Վարդանյանների ընտանիքը զերծ մնաց կազմակեպված շոուներից, հայրենիքին պարտքը չներյակացրեց իբրեւ հերոսական արարք։ Հատկանշական է, որ այսօր Պաշտպանության նախարար Դավիթ Տոնոյանը եւս ակնհայտ նյարդայնացել է վարչապետի որդու ծառայության մասին հարցից՝ ասելով, թե պետք է չէ այդքան մեծ ուշադրություն հաղորդել դրան․«Իմ որդին էլ մի քանի օրից գնալու է ծառայության, բայց ես թույլ չեմ տալու, որ այսպիսի ուշադրության արժանանա», ասել է նա՝ ընդունելով հանդերձ, որ նախկին պաշտոնյաների որդիների չծառայելու համեմամատությունն է, որ ավելի է սեւեռում հանրային ուշադրությունը։ Սակայն լինենք անկեղծ ու ընդունենք, որ իսկական հայրենասիրությունն աղմուկ-աղաղակ չի սիրում, դա ինչ կարգավիճակ էլ ենթադրի։ Քչերը գիտեն, եթե չասենք հաշված մարդիկ, որ Պաշտպանության փոխնախարարի պաշտոնում եւ առհասարակ Դավիթ Տոնոյանը վերջին տարիներին Ամանորը տանը չի դիմավորել, նա եղել է սահման պահող զինվորի կողքին՝ գերադասելով դա իր տաքուկ բնակարանից կամ որեւէ շքեղ օբյեկտից։ Նրան ճանաչողները փաստում են, որ Տոնոյանը իր հետ դիրքեր ու զորամասեր է տարել նաեւ իր զավակին, որն այսօր բանակ է զորակոչվում։ Անի Սահակյան