ՀՀԿ-ն ծրագրում է ապագայի ճանապարհային քարտեզը, որ ուղղությամբ կգնան

Հանրապետականում արշալույսները խաղաղ չեն, հետհեղափոխական խմորումներն ամենից շատ այստեղ են զգացնել տալիս։ Օրերս հայտնի դարձավ, որ կուսակցության առաջին փոխնախագահի պաշտոնից հեռանալու դիմում է ներկայացրել նախկին վարչապետ Կարեն Կարապետյանը, ինչը թերեւս բնական էր ու սպասելի։ ՀՀԿ-ն տարիներ շարունակ ոչ միատար մի կառույց է, որտեղ հանգրվանել են տարբեր խավերի ու դասակարգերի ներկայացուցիչներ։ Հետեւաբար կուսակցության տարբեր խավ նույնքան տարբեր է արձագանքելու նոր մարտահրավերներին, նոր իրողություններին։ Բացարձակ օլիգարխիկ խավը՝ Լֆիկ Սամով, Ծմայս, Ավշարի Արայիկ եւ ուրիշներ առաջին «դասալիքները» դարձան ու մի մասը ֆորմալ, մյուսը մասը դեռեւս ոչ բացահայտ խզեց ճանապարհը ՀՀԿ-ի հետ, քանզի նրանց կարգավիճակը թելադրում է լինել օրվա իշխանությունների հետ, ինչը կապահովագրի նրանց բիզնեսներն ու կարողությունները։ Եթե Սամվել Ալեքսանյանն ու մի քանիսը բացահայտ հայտարարել են արդեն ՀՀԿ-ից դուրս գալու մասին, ապա Շմայսը ԱԱԾ-ից տուն չի գալիս, նա այնքան է տարվել նոր իշխանությունների «շնորհքով» գործելաոճով, որ պատրաստ է ԱԱԾ-ի արտահաստիքային աշխատակիցը դառնալ։ Կուսակցության երիտկարիերիստները կամ ավելի ճիշտ պատեհապաշտները, որոնց պաշտոնն է ճանապարհ բացել դեպի ՀՀԿ, բնականաբար, նոր իշխանություն սողոսկելու սահուն ու ոչ կտրուկ ճանապարհն են նախընտրելու։ ՀՀԿ-ին, անշուշտ, անդավաճան են մնալու գաղափարական զանգվածը՝ տարեց ու երիտասարդ,, որոնք ըստ էության տեղ չունեն գնալու ու շարունակելու են առաջ մղել սեփական գաղափարները։ Ամենաբարդը քաղաքական էլիտայի, կամ այսպես կոչված քաղաքական օլիգարխիայի վիճակն է, սրանք այն մարդիկ են, որոնք գրեթե բելեր ժամանակներում զբաղեցրել են բարձր պաշտոններ՝ Վիգեն Սարգսյան, Կարեն Կարապետյան, Գագիկ Բեգլարյան եւ այլք։ Մեր տեղեկություններով Սերժ Սարգսյանը հեղափոխությունից հետո թիմակիցներին վստահեցնում է, որ առաջիկա ամիսները նյարդերի պայքար է լինելու ու հարկավոր է համբերել ու սպասել, քանի որ ներկա իրողությունը ցույց է տալիս, որ նոր իշխանությունը զբաղված է միայն «տեսարաններ» ապահովելով, իսկ առանց «հացի» հնարավոր չէ երկար ձգել։ Իհարկե, Սերժ Սարգսյանը իրավացի է, բայց իր իշխանության ավերածություններն այնքան խորն են, որ մարդիկ գուցե մի տարի էլ բավարարվեն միայն «տեսարաններով» ։ Մյուս կողմից ՀՀԿ-ն վերաձեւելու, կամ ռեսթարտի ենթարկելու ջղաձիկ կոչեր են հնչում, կա մի շերտ, որը համարում է՝ ամեն ինչ վերջացած ու հուսահատ թողնվել է բախտի քմհաճույքին։ Կա մի թեւ, որը տեսնելով, որ երրորդ ուժ այդպես էլ չի ձեւավորվում եւ ներկա իշխանության հիմնական մրցակիցը մնում է Գագիկ Ծառուկյանը, կարծում է, որ Ծառուկյանի իշխանության գալը ավելի է վատթարացնելու իրենց վիճակը, հետեւաբար պետք է առաջկցել Նիկոլ Փաշինյանին, այս թեւին հարում են ավելի երիտասարդ ՀՀԿ-ականները, սակայն նախկին պաշտոնյաները առավել հակված են Ծառուկյանի հետ համագործակցությանը։ Կա մի թեւ էլ, որը համարելով, որ ՀՀԿ-ն այլեւս որեւէ շանս չունի, առաջարկում է նոր երրորդ ուժ ձեւավորել, ինչին կտրականապես դեմ է Սերժ Սարգսյանը։ Քանի որ հասկանում է, որ այդպիսով ավարտվելու է իր էպոխան, բացի այդ նա վստահություն չունի իր ունեցվածքի ապահովագրության հարցում։ Ի վերջո, որ ճանապարհով կգնա ՀՀԿ-ն, ժամանակը ցույց կտա։ Անի Սահակյան