Արմեն Սարգսյանը սկսում է մենա՞կ, թե՞ դեռ շարունակում է Փաշինյանի հետ
Ժամանակ օրաթերթը գրում է.«Նախագահ Արմեն Սարգսյանի աշխատակազմը հաստատել է տեղեկությունը, թե Միացյալ Նահանգներ նրա այցի ընթացքում հնարավոր է հանդիպում ԱՄՆ պետքարտուղար Մայք Պոմպեոյի հետ՝ քաղաքավարական հանդիպում, ինչպես նշել է աշխատակազմը: Արմեն Սարգսյանն արտերկրյա շրջագայության է մեկնել արդեն մի քանի օր՝ Միացյալ Թագավորություն, Ֆրանսիա և Միացյալ Նահանգներ: Ընդ որում՝ նրա այցը Հայաստանում արժանացավ վարչապետի խոսնակի հետաքրքիր մեկնաբանության՝ ի պատասխան «Արմենպրես»-ի հարցի: Ըստ այդմ՝ Նիկոլ Փաշինյանի խոսնակն ազդարարեց, որ, ըստ Սահմանադրության, նախագահը արտերկրյա այց կարող է կատարել միայն վարչապետի համաձայնությամբ կամ հանձնարարությամբ, և Արմեն Սարգսյանի այցը պետք է դիտարկել այդ շրջանակում, Սահմանադրության այդ պահանջի շրջանակում: Իսկ մինչ այդ հայկական մամուլում հրապարակումներ են եղել, որ Արմեն Սարգսյանն ինքնուրույն խաղ է սկսել և հատկապես արտաքին քաղաքականության ուղղությամբ:
Այդպիսով, ո՞ր տրամաբանության շրջանակում է տեղավորվելու Մայք Պոմպեոյի հետ Սարգսյանի հանդիպումը Նահանգներում՝ իր խաղը սկսելո՞ւ, թե՞ Նիկոլ Փաշինյանի հետ համաձայնության ու նրա հավանությամբ: Իսկ գուցե երկուսը միասին: Ավելի հավանական է հենց այդ տարբերակը, երբ Արմեն Սարգսյանն առայժմ դուրս չի գալիս սահմանադրական իր իրավասությունների շրջանակից և չի շրջանցում վարչապետին դե յուրե, սակայն դրանք փորձում է հնարավորինս ծառայեցնել վարչապետի քաղաքական իրավասությունների շրջանակը նեղացնելու և նրան դե ֆակտո շրջանցելու համար: Ընդ որում՝ այստեղ, իհարկե, կարող ենք գործ ունենալ նաև երկշերտ իրողության հետ: Մի կողմից, իհարկե, նախագահ- վարչապետ շահերի բախման, որ բխում է ընդհանրապես իշխանության բնույթից և նորություն լինել չի կարող ոչ միայն Հայաստանի, այլ ընդհանրապես որևէ պետության դեպքում, առավել ևս խորհրդարանական բազմակենտրոն կառավարման մոդելի պարագայում, թեև իշխանություն երևույթն այդ խնդիրը պարունակում է անկախ կառավարման մոդելից՝ ժողովրդավարություն, ավտորիտարիզմ և ամբողջատիրություն: Ավելին՝ այստեղ է նաև ժողովրդավարության, այսպես ասած, առավելությունն ու անհրաժեշտությունը, որպեսզի հնարավորինս ստեղծվեն հակակշիռներ ու ինստիտուցիոնալ մեխանիզմներ ներիշխանական շահերի բախումն ու տարակարծությունները արտահայտելու, կուլիսային ինտրիգների դաշտից հնարավորինս դուրս բերելու և հանրային դաշտում պահելու համար, պետական կառավարման համակարգը թագավորական պալատի չվերածելու համար: Մյուս կողմից, եթե դուրս գանք ինտրիգների դաշտից, որքան էլ դրանք սնուցվեն նաև իշխանություն երևույթի «բնական աղբյուրից», այստեղ խնդիրը նաև պետական քաղաքականությունն ու արտաքին քաղաքական կենսունակությունն է, հատկապես Հայաստանի համար և առավել ևս ներկայիս աշխարհաքաղաքական միջավայրի անվտանգային բարձր ռիսկերով, որոնք մեր դեպքում արտահայտվում են արցախյան խնդրում, Ադրբեջանի ագրեսիվ վարքագծով, և դրանում ներգրավված ուժային կենտրոնների, մասնավորապես Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների հետ սերտ աշխատանքը հույժ կարևոր է Հայաստանի ու Արցախի անվտանգության տեսանկյունից»,-գրում է թերթը: Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք թերթի այսօրվա համարում:
Հետևեք մեզ Viber-ում
