Հավաքեք բոլոր հեղինակներին

Ես շատ հստակ չգիտեմ Սփյուռքի նախարարության կոնկրետ գործառույթները, բայց կարծում եմ որոշ բաներ դրանք անպայման պիտի ներառեն. Մասնավորապես կարծում եմ, որ սփյուռքի նախարարությունը պիտի տարբերակված մոտեցում ունենա տարբեր երկրներում կամ, առնվազն, տարբեր մշակույթներում գտնվող հայկական համայնքներին (առաջարկում եմ ՛հայկական գաղութ՛՛ բառերն առհասարակ չգործածել ՛՛գաղութ՛՛ բառի տարընթերցումների պատճառով); Ըստ երկրների/մշակույթների քաղաքականություն մշակելու նպատակով պետք է նորմալ հետազոտությունով պատասխան ունենալ առնվազն մի քանի հարցերի շուրջ, այդ թվում ա/տվյալ երկրում/մշակույթում հայկական համայնքի ինքնության դրսևորումների զարգացումները վերջին հարյուրամյակում; բովանդակությունը/ձևը/պատճառները ըստ սեռա-տարիքային և ներհամայնքային սոցիալական խմբերի, ինքնության գլխավոր գործոնը և չափորոշիչը, բ/այդ ինքնության կարևորության գիտակցությունը թե համայնքում՝ ներսից, թե համայնքից դուրս, ինքնության փոփոխությունների պատճառները, ձևերն ու հետևանքները, գ/ ՛՛հայրենիքի՛՛ ընկալումը, դ/ համանքների ներքին ՛՛ազգային՛՛ կառուցվածքի տիպաբանությունը, դրա արդյունավետությունը, համայնքի անդամների ֆիզիկական, մտավոր և բարոյական ընդգրկվածությունը, մասնակցայնությունը, ե/ համայնքի հատկապես երիտասարդների գործնական և զգայական կապերը, ծրագրերը, զ/Հայաստաի հետ գործնական և զգայական կապերը, է/ համայնքի ինտեգրվածության մակարդակը տվյալ երկրում/մշկույթում և այդ ինտեգրվածության ձևերը ու խորությունը և այլն: Եթե նույնիսկ ՛՛Հայկական սփյուռքի՛՛ հետ հնարավոր է ունենալ միասնակաին ծրագիր և քաղաքականություն, ինչին կասկածում եմ, ապա այդ ծրագիրը գործնականում պիտի ունենա տեղական առնաձնահակություններ, ինչը գործնականոմ անհնար է առանց օբյեկտիվ հետազոտության և միշտ կախված է լինելու ոլորտը ղեկավարողի սուբյեկտիվ պատկերացումներից; Հետազոտական ծրագիրը հնարավոր է մշակել մինչև աշնան վերջ և ձռանը սկսել՝ ներառելով նաև սփյուռքի հետազոտական խմբերին կամ այդպիսի խմբեր ստեղծելով. Դա չի կարող պարզ սոցիոլագիական քանակական հարցում լինել, այն առնվազն պետք է եռաբաղադրիչ լինի՝ հրատարակաված և չհրատարակված գրավոր աղբյուրներ, որակական հարցումներ, դիտարկումներ, տեղական քննարկումներ և այլն. Հենց միայն հետազոտության կոնկրետ գործնական նպատակը և մեթոդաբանությունը պարզելու և համաձայնեցնելու համար ճիշտ կլինի հավաքել սփյուռքի և առանձին համայնքների հետազոտական խնդիրներով մինչև այսօր զբաղված բոլոր հեղինակներին: Հրանուշ Խառատյանի գրառումը