Ասում են` ինչո՞ւ է Ալիեւը Սեւանը Գյոյչա ասում, մի կարկառուն ՔՊ-ական պատասխանում է՝ ներքին աուդիտորիայի համար են անում` ադրբեջանցիներին է ուղղված

Ասում են` ինչո՞ւ է Ալիեւը Սեւանը Գյոյչա ասում, մի կարկառուն ՔՊ-ական պատասխանում է՝ ներքին աուդիտորիայի համար են անում` ադրբեջանցիներին է ուղղված: Հարց է ծագում` իսկ դուք ներքին աուդիտորիա չունե՞ք։ Դուք ձեր ներքին աուդիտորիային սիրաշահելու, նրա ազգային արժանապատվությունը շոյելու, նրա առաջ պատիվ ու թասիբ ունեցող իշխանություն երեւալու խնդիր չունե՞ք: ՔՊ առաջնորդն ավելի հեռուն է գնում, ասում է` բա լա՞վ է, որ դուք ամբողջ օրը Արցախ-Արցախ եք ասում, «խեղճ ադրբեջանցիները» ո՞նց դիմանան: Բա եթե դուք Արցախ եք ասում, նրանք էլ պետք է Գյոյչա ու Բասարգեչար ասեն: Էստեղ դժվար է չհայհոյելը, բայց փորձենք քաղաքակիրթ լեզվով տարրական բաներ հասկացնել այս ազգակործաններին:
Բասարգեչար երբեմն հայերն էլ են ասում, մանավանդ` տարեց մարդիկ: Առհասարակ` մեր լեզվում լիքը ադրբեջանա-թուրք-պարսկական տերմիններ ու բառեր կան, ինչպես եւ դրանց բառապաշարում լիքը հայկական բառեր` իրար կողքի ապրող ժողովուրդները սովորաբար լեզվական փոխանակումներ են ունենում եւ դա նորմալ է: Ասենք, ֆրանսիացիների, գերմանացիների, իտալացիների լեքսիկոնում անհաշիվ փոխառություններ կան միմյանցից, բայց ոչ մեկը չի կարծում, թե բառերի ու տեղանունների նույնականությունը զավթողական քաղաքականության, մեկը մյուսին ոչնչացնելու մտադրությունների մասին է վկայում: Իսկ Ադրբեջանի պարագայում «Գյոյչան» համակցված է բազում այլ դրսեւորումների հետ, որոնք վկայում են այդ երկրի ագրեսիվ, հակահայկական մտադրությունների, թշնամանքի մասին:
Ինչ վերաբերում է Արցախ տեղանունն օգտագործելուն: Որ դու եւ քո կիրթ «յոլդաշը» երկինք էլ թռնեք, հետո իջնեք գետնին, միեւնույնն է` Արցախը հայկական է, հայերն այնտեղ բնակվել են անհիշելի ժամանակներից եւ ոչ մի թուրք զավթիչ, կամ հայի դավաճան չի կարող այդ իրողությունը փոխել:

Արմինե Օհանյանի գրառումը