«Ուղեղլվա․ մաս 8»․ Եթե չեմ վայելում ժողովրդի վստահությունը, խնդրում եմ ուղիղ ինձ տեղեկացրեք․ Փաշինյան

«Ուղեղլվա» շարքի ներքո, Yerevan.Today-ը շարունակում է ներկայացնել Նիկոլ Փաշինյանի՝ «հեղափոխությունից» հետո ունեցած ելույթներից հատվածներ, որոնք պարունակում են խոստումներ հանրությանը, ոգևորիչ խոսքեր և որոնց, իրականում, խաբվել է քաղաքացին։

Ներկայացվող տեսանյութը 2018թ․ մայիսի 17-ի ուղիղ եթերից է։ Այդ օրերին Հանրապետությունում տեղի էին ունենում րը մեկ տասնյակից ավելի ակցիաներ, մարդիկ պահանջում էին իրենց խնդիրների լուծում՝ ոռոգման ջուր, կաթի գնի վերանայում և այլն։ Մայիսի 17-ին 14 բողոքի ակցիա տեղի ունեցավ։ Նիկոլ Փաշինյանը ուղիղ եթեր մտավ և փորձեց քաղաքացիներին համոզել դադարեցնել ակցիաները։

«Մենք Հայաստանում իրականացրել ենք սիրո և համերաշխության հեղափոխություն, և հիմա ժամանակն է այդ հեղափոխության նպատակներն իրագործելու և ՀՀ քաղաքացիներին զգացնել տալու, ապացուցելու, որ իրենք են իրականում տերը և իշխանությունը ՀՀ-ում․․․

Ուզում եմ արձանագրել, որ ՀՀ քաղաքացին հաղթել է, և նրա հաղթանակի առանցքային արդյունքը ոչ թե այն է, որ ես ընտրվել եմ ՀՀ վարչապետ, այլ այն է, որ ինքն է որոշել, թե ով լինի ՀՀ վարչապետ․․․

Այն ժամանակներում, երբ մենք փակում էինք ճանապարհները և բողոքի ակցիաներ էինք իրականացնում, մենք դա անում էինք, որովհետև համոզված էինք, գիտեինք, որ ՀՀ-ում չկա իշխանություն, որն ի վիճակի է լսել քաղաքացիներին, ապրել քաղաքացիների հոգսերով, լուծել քաղաքացիների խնդիրները և առավել ջանք գործադրել դրա համար և պաշտպանել քաղաքացիների իրավունքները։ Հիմա, երբ Հայաստանում հաստատված է իշխանութունը, որը հենց ժողովրդի որոշմամբ և մանդատով և ժողովրդի խնդիրները լուծելու համար է հասել իշխանության կարգավիճակի, ճիշտն ասած առանձնապես հասկանալի չէ, որ մենք ամեն օր փակում ենք ճանապարհներ և իրականացնում ենք քաղաքացիաան անհնազանդության գործողություններ։ Իսկ ո՞ւմ ենք մենք անհնազանդություն հայտարարում։ Տրամաբանական խնդիր կա, որովհետև երբ մենք ակցիա ենք անում, անհնազանդություն ենք հայտնում ինչ-որ մեկին, էդ անհնազանդությունն ուղղված է իշխանութուններին, իսկ ՀՀ-ում հատատված է քաղաքացու իշխանություն։ Հետևաբար մենք բոլորս ո՞ւմ ենք անհնազանդություն հայտարարում, ինքներս մե՞զ։ Սա, կարծում եմ առանձնապես ճիշտ մոտեցում չէ․․․

Մենք պետք է հստակ ցույց տանք, որ կառավարությունն ունի ժողովրդի վստահությունը, և ՀՀ քաղքացիները չունեն քաղաքացիական անհնազանդության ակցիաներ իրականացնելու որևէ առիթ․․․

Մենք խնդիր ունենք Հանրապետությունում հաստատված սիրո, ուրախոթյան և համերաշխության մթնոլորտը չփչացնելու և դա շատ կարևոր հանգամանք է։

Մենք պետք է իշխանութուն-ժողովուրդ հակադրության ինստիտուտը փոխենք համագործակցության ինստիտուտով․․․

Էն հարցերը, որոնց լուծումը հնարավոր է, կլուծվեն․ էն հարցերը, որոնց լուծումը անհնար է, նույնպես կլուծվեն, որովհետև մենք ասել ենք, որ անհնարի սահմանը չենք ճանաչում․․․

Իսկ եթե Հայաստանում կա ժողովրդի վստահությունը չվայելող իշխանություն, ուրեմն էդ իշխանությունը պետք է գնա․․․

Եթե ես չեմ վայելում ժողովրդի վստահությունը, խնդրում եմ այդ մասին ուղիղ ինձ տեղեկացրեք․․․»։